Strażnica KOP „Tarnoruda” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.
Spis treści
1Geneza
2Formowanie i zmiany organizacyjne
3Służba graniczna
4Uwagi
5Przypisy
6Bibliografia
Geneza |
Do czasu zakończenia wojny polsko-bolszewickiej, czyli do jesieni 1920 roku, wschodnią granicę państwa polskiego wyznaczała linia frontu. Dopiero zarządzeniem z 6 listopada 1920 roku utworzono Kordon Graniczny Ministerstwa Spraw Wojskowych[1]. W połowie stycznia 1921 roku zmodyfikowano formę ochrony granicy i rozpoczęto organizowanie Kordonu Granicznego Naczelnego Dowództwa WP. Obsadzony on miał być przez żandarmerię polową i oddziały wojskowe[2]. Latem 1921 roku ochronę granicy wschodniej postanowiło powierzyć Batalionom Celnym[3]. W Kopyczyńcach rozmieszczono dowództwo i pododdziały sztabowe 23 batalionu celnego, a jego 4 kompania stacjonowała w Tarmorudzie.
W drugiej połowie 1922 roku przeprowadzono kolejną reorganizację organów strzegących granicy wschodniej[4]. 1 września 1922 bataliony celne przemianowano na bataliony Straży Granicznej[5].
Już w następnym roku zlikwidowano Straż Graniczną, a z dniem 1 lipca 1923 roku pełnienie służby granicznej na wschodnich rubieżach powierzono Policji Państwowej[6].
W sierpniu 1924 roku podjęto uchwałę o powołaniu Korpusu Ochrony Pogranicza – formacji zorganizowanej na wzór wojskowy, a będącej etacie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych[7].
Formowanie i zmiany organizacyjne |
W 1925 roku, w składzie 4 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 12 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 17 strażnic[8]. W latach 1928 – 1939 w strukturze organizacyjnej 2 kompanii granicznej KOP „Osowik” funkcjonowała strażnica KOP „Tarnoruda”[9][10][11][12][13][14][15][16]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[17].
W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku prywatnym[12]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączyła szosa długości 7 km i droga polna długości 3 km[14].
Osobny artykuł: strażnice Korpusu Ochrony Pogranicza.
Służba graniczna |
Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[18].
Strażnica KOP „Tarnoruda” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 5 kilometrów 550 metrów od słupa granicznego nr 1930 do 1938[12], a w 1938 roku pododcinek szerokości 4 kilometrów 900 metrów od słupa granicznego nr 1930 do 1941[14].
Sąsiednie strażnice:
strażnica KOP „Rożyska” ⇔ strażnica KOP „Łuka Mała” – 1928[9], 1929[10], 1931[11], 1932[12], 1934[13], 1938[14]
Uwagi |
↑miasteczko Tarnoruda, gmina Turówka, powiat skałecki, województwo tarnopolskie
Przypisy |
↑Dominiczak 1992 ↓, s. 56-58.
↑Dominiczak 1992 ↓, s. 59-63.
↑Polak 1999 ↓, s. 6.
↑Dominiczak 1992 ↓, s. 76.
↑Prochwicz i Kępa 2003 ↓, s. 20.
↑Dominiczak 1992 ↓, s. 94-101.
↑Grochowski (red.) 1994 ↓, s. 7.
↑Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 5/1928.
↑ abKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 9/1928.
↑ abKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 5/1929.
↑ abSzkice dyslokacyjne ↓.
↑ abcdKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 39/1932.
↑ abKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 59/1934.
↑ abcdKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 90/1938.
↑Prochwicz 2003 ↓, s. 315.
↑Szubański 2000 ↓, s. 90.
↑Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 32.
↑Falkiewicz 1925 ↓, s. 3-4.
Bibliografia |
Stanisław Falkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza. W pierwszą rocznicę objęcia służby na wschodniej granicy Rzeczypospolitej 1924-1925. 1925. [dostęp 2016-01-30].
Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.
Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.
Lech Grochowski (red.): Korpus Ochrony Pogranicza w 70 rocznicę powstania. Materiały z konferencji popularnonaukowej. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1994.
Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne. Dokumenty organizacyjne. Wybór źródeł. T. 1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-84-6.
Jerzy Prochwicz, Zbigniew Kępa. ABC formacji granicznych II Rzeczypospolitej. „Problemy Ochrony Granic”. 24, 2003. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej. ISSN 1505-1757.
Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
Jerzy Prochwicz, Andrzej Konstankiewicz, Jan Rutkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Barwa i Broń, 2003. ISBN 83-900217-9-4.
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups Fine Gael (6) Fianna Fáil (5) Sinn Féin (3) Labour Party (2) Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
Główny artykuł: Reprezentacja Meksyku w piłce nożnej. Spis treści 1 Wyjaśnienie skrótów 2 Oficjalne mecze międzynarodowe 2.1 1923-1929 2.2 1930–1939 2.3 1940–1949 2.4 1950–1959 2.5 1960–1969 2.6 1970–1979 2.7 1980–1989 2.8 1990–1999 2.9 2000–2009 2.10 2010–2019 3 Przypisy 4 Linki zewnętrzne Wyjaśnienie skrótów | elim. MŚ – eliminacje mistrzostw świata fin. IO – Igrzyska Olimpijskie fin. MŚ – finały mistrzostw świata Mistrz. Am. Śr. i K. – Mistrzostwa Ameryki Środkowej i Karaibów P. – Puchar PAPiK – Puchar Ameryki Północnej i Karaibów M. Panameryk. – Mistrzostwa Panamerykańskie Oficjalne mecze międzynarodowe | 1923-1929 | 1923 1. 1 stycznia Gwatemala Gwatemala 2:3 (0:2) Meksyk 2. 4 stycznia Gwatemala Gwatemala 3:1 (2:1) Meksyk 3. 7 stycznia Gwatemala Gwatemala 1:4 (0:3) Meksyk 4. 9 grudnia...
II Rzeczpospolita
