Berżniki
| ||
Kościół Wniebowzięcia NMP w Berżnikach | ||
Państwo | ||
Województwo | podlaskie | |
Powiat | sejneński | |
Gmina | Sejny | |
Liczba ludności (2005) | 320 | |
Strefa numeracyjna | (+48) 87 | |
Kod pocztowy | 16-500 (poczta: Sejny) | |
Tablice rejestracyjne | BSE | |
SIMC | 0767902 | |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sejny Berżniki | ||
Położenie na mapie Polski Berżniki | ||
Położenie na mapie województwa podlaskiego Berżniki | ||
Położenie na mapie powiatu sejneńskiego Berżniki | ||
Berżniki – dawne miasto, obecnie wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny na Pojezierzu Suwalskim.
Miasto królewskie lokowane w 1551 roku przez Bonę Sforzę[1], położone było w końcu XVIII wieku w starostwie niegrodowym berżnickim w powiecie grodzieńskim województwa trockiego[2]. Zdegradowane po 1810 roku[3].
Spis treści
1 Położenie
2 Historia
3 Zabytki
4 Przejście graniczne
5 Osoby związane z Berżnikami
6 Zobacz też
7 Przypisy
8 Bibliografia
9 Linki zewnętrzne
Położenie |
Miejscowość ulokowana turystycznie, nie jest zbyt oddalona od kompleksów miejskich.
Wilno – 175 km
Suwałki – 39 km
Białystok – 175 km
Historia |
I połowa XV wieku – najstarsze dane dotyczące miejscowości[4]
I połowa XVI wieku – założenie dworu przez Jurewicza Paca
1547–1557 – założenie miasta przez królową Bonę
1559 – prawa miejskie
koniec XVI wieku – siedziba starostwa niegrodowego
II połowa XVII wieku – zniszczenie miasta podczas wojen szwedzkich
1795 – w zaborze pruskim
1807 – w Księstwie Warszawskim
- po 1810 – utrata praw miejskich
1815 – w Królestwie Polskim
1919 – w granicach Polski
22 sierpnia 1920 – rozegrała się tu bitwa niemeńska – druga co do ważności i wielkości w czasie wojny polsko-sowieckiej, przesądziła o ostatecznym kształcie polskiej granicy wschodniej
W 1929 r. była tu siedziba gminy Berżniki, powiat Suwałki. Mieszkało tu 323 osoby. Majątek ziemski posiadał tu Wiktor Czarkowski (58 mórg), Stanisław Leszczyński wraz z Bolesławem Skorupskim (842), Dominik Wołągiewicz (65). Była jedna piwiarnia, dwa sklepy spożywcze i jeden z wyrobami tytoniowymi. We wsi było trzech cieśli, kołodziej, trzech kowali, krawiec i stolarz[5].
W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Berżniki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Zabytki |
Do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są następujące obiekty[6]:
- zespół kościoła parafialnego (nr rej.: 12 z 17.02.1979):
- drewniany kościół parafialny Wniebowzięcia NMP z 1819
- dwie dzwonnice drewniane, połowa XIX w.
- dwie kaplice murowano-drewniane, połowa XIX w.
- ogrodzenie z bramą, koniec XIX w.
- plebania drewniana, początek XX w. (nr rej.: 113 z 29.04.1958)
- cmentarz rzymskokatolicki, 1. połowa XIX w. (nr rej.: 678 z 26.08.1989)
- klasycystyczna kaplica cmentarna, ob. Kaplica Pamięci Narodowej, 1846 (nr rej. A-77 z 22.04.2004)
cmentarz wojenny żołnierzy niemieckich i rosyjskich z I wojny światowej (nr rej.: 324 z 10.03.1983)
Inne obiekty:
- granitowy pomnik o kształcie krzyża Virtuti Militari ku czci poległych w tzw. boju sejneńskim 22–23 sierpnia 1920, postawiony w 2001
- na cmentarzu pomnik poświęcony żołnierzom armii poległym w litewskiej w bitwie niemeńskiej w 1920
- pomnik ku czci 20 Polaków straconych przez hitlerowców w 1944
- pomnik przyrody: jesion wysokości 18 m (za cmentarzem)
- wzgórze zamkowe, pozostałość po zamku królowej Bony[7]
Przejście graniczne |
W okresie międzywojennym stacjonowała tu strażnica Korpusu Ochrony Pogranicza[8].
Znajduje się tutaj także drogowe przejście graniczne na Litwę w kierunku Kopciowa. Przed II wojną światową Berżniki były ośrodkiem działalności Korpusu Ochrony Pogranicza.
Osoby związane z Berżnikami |
W Berżnikach urodził się Marian Piekarski (1927-1946) – żołnierz AK, AKO i WiN, ofiara represji stalinowskich[9].
Zobacz też |
- cmentarz żydowski w Berżnikach
Przypisy |
↑ Stanisław Alexandrowicz, Geneza i rozwój sieci miasteczek Białorusi i Litwy do połowy XVII w., w: Acta Baltico‑Slavica t. 7, 1970, s. 96.
↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 87.
↑ Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 18-19.
↑ http://www.dawna-suwalszczyzna.com.pl/index.php?dzial=suwalsz&m=16.
↑ The 1929 Polish Business Directory Project, data.jewishgen.org [dostęp 2017-03-31] .
↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2018-09-30. [dostęp 2018-04-04].
↑ Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 402
↑ Szubański 1993 ↓, s. 275.
↑ Bartłomiej Rychlewski: Pod dolinach i po wzgórzach. Monografia oddziału Jana Sadowskiego i Piotra Burdyna 1949-1952. Warszawa: Akces, 2010, s. 19–20. ISBN 978-83-87520-84-7.
Bibliografia |
Rajmund Szubański. Bataliony, kompanie, strażnice KOP. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (145), 1993. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182.
- L. Terlikowski, Gmina Berżniki powiatu suwalskiego, [w:] Kresy w oczach oficerów KOP, Katowice 2005, s. 39–52.
Linki zewnętrzne |
- Berżniki
- Berżniki – historia
Berżniki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
Berżniki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
| |||||||||||||||