Sejny
| |||||
| |||||
Ulica Piłsudskiego w Sejnach | |||||
| |||||
Państwo | |||||
Województwo | |||||
Powiat | sejneński | ||||
Burmistrz | Arkadiusz Adam Nowalski | ||||
Powierzchnia | 4,49 km² | ||||
| Populacja (31.12.2017) • liczba ludności • gęstość | 5472[1][2] 1218,7 os./km² | ||||
Strefa numeracyjna | (+48) 87 | ||||
Kod pocztowy | 16-500 | ||||
Tablice rejestracyjne | BSE | ||||
Położenie na mapie powiatu sejneńskiego Sejny | |||||
Położenie na mapie Polski Sejny | |||||
Położenie na mapie województwa podlaskiego Sejny | |||||
TERC (TERYT) | 2009011 | ||||
SIMC | 0977918 | ||||
Urząd miejski ul. Piłsudskiego 2516-500 Sejny | |||||
Strona internetowa | |||||
BIP | |||||
Sejny (lit. Seinai) – miasto powiatowe w północno-wschodniej części województwa podlaskiego, w powiecie sejneńskim. Położone na Pojezierzu Wschodniosuwalskim, nad Marychą (lewy dopływ Czarnej Hańczy).
Według danych z 1 stycznia 2018 Sejny liczyły 5 472 mieszkańców[1].
Prywatne miasto duchowne położone było w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim w województwie trockim[3].
Spis treści
1 Położenie
2 Pochodzenie nazwy
3 Warunki naturalne
4 Historia
5 Demografia
5.1 Wielonarodowość i wielokulturowość
5.2 Litwini
6 Gospodarka
7 Transport
8 Zabytki
9 Kultura
10 Wspólnoty wyznaniowe
11 Sport
12 Związani z Sejnami
13 Sejny w mediach i utworach
14 Współpraca międzynarodowa
15 Zobacz też
16 Przypisy
17 Linki zewnętrzne
Położenie |
Sejny zajmują obszar 4,49 km² (2002)[4], w tym:
- użytki rolne: 65%
- użytki leśne: 2%
Miasto zajmuje obszar 4,49 km² (1 stycznia 2011)[5], stanowiąc 0,52% powierzchni powiatu.
Niedaleko Sejn znajduje się przejście graniczne z Litwą.
W latach 1975–1998 w województwie suwalskim.
Pochodzenie nazwy |
Jerzy Grodziński, który latach 1593–1602 założył nad rzeką Sejną miasteczko, nazwał je od swojego imienia Juriewo. Ta nazwa jednak się nie przyjęła – miasteczko nazwano Sejny od przepływającej przez nie rzeki (dziś Marycha). Słowo seina w języku jaćwieskim oznacza trawy porastające w tamtym czasie bujnie brzegi i zakola rzeki. Z języka jaćwieskiego wywodzi się więcej nazw (jezior, miejscowości itd.) w okolicach miasta.
Warunki naturalne |
Klimat umiarkowany ciepły, przechodzący w kontynentalny.
Historia |
Defilada polskiej kawalerii w Sejnach (1920 r.)
Dom Litewski i Konsulat Republiki Litewskiej w Sejnach
Synagoga w Sejnach
Dawny urząd pocztowy, wcześniej gimnazjum hebrajskie
Rondo w Sejnach
- w 1422 roku Suwalszczyzna weszła w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego
- 22 grudnia 1522 roku ziemię nad Sejną otrzymał od króla Zygmunta I jego dworzanin, kniaź Iwan Wiśniowiecki hetman wojsk królewskich, który wzniósł w nim dwór, odziedziczony przez kolejno jego syna Dymitra, drugiego syna Andrzeja, a potem jego córkę Annę z mężem Mikołajem Sapiehą
- 1593 rok Jerzy Grodziński, leśniczy przełomski i starosta przeroski, kupił dwór od Sapiehów i w latach 1593–1602 założył przy nim miasteczko, które w późniejszym czasie nazwano Sejny
- 1602 rok Sejny jako miasto prywatne Grodziński zapisuje sprowadzonym z Wilna dominikanom
- z Sejnami jako starosta związany był Jan Kostka[6][7], herbu Dąbrowa, zm. w 1623 r, syn Krzysztofa i Anny Pileckiej,
- 1655–1660 spalone i zniszczone przez Szwedów
- ponowny rozwój w 2. poł. XVIII w., kiedy zbudowano murowany ratusz i drewniane hale targowe na 21 kramów. Dominikanie organizowali wówczas słynne odpusty, na które przybywało ok. 20 tysięcy wiernych.
- od 1795 w zaborze pruskim, rok później, gdy władze pruskie skonfiskowały dobra zakonne, Sejny stały się miastem królewskim
- 1804 rok - kasacja klasztoru, władze pruskie przenoszą zakonników do Różanegostoku
- od 1807 w Księstwie Warszawskim
- od 1807 do 1925 Sejny są siedzibą powiatu wigierskiego[8]
- od 1815 w Królestwie Polskim
- w latach 1818–1925 siedziba biskupstwa augustowskiego (wigierskiego)
- 1818 rok – wielki pożar miasta i w latach następnych przebudowa, która ukształtowała jego dzisiejszy wygląd
- 23 sierpnia 1919 powstanie sejneńskie
- 19 lipca 1920 – zajęte przez wojska litewskie przy współdziałaniu z bolszewikami
- do 1939 na obszarze powiatu suwalskiego województwa białostockiego
- do września 1939 garnizon macierzysty Batalionu KOP „Sejny”
- w latach 1807–1925, 1956–1975 i od roku 1999 miasto powiatowe
- w okresie PRL-u 1945–1989 miasto nie zanotowało większego rozwoju. Powstały tylko dwa liczące się zakłady przemysłowe: Zakład Mleczarski i Państwowy Ośrodek Maszynowy
- 1969 rok - odsłonięcie Pomnika Braterstwa Broni na Placu Centralnym[9].
Demografia |
31 grudnia 2012 roku miasto liczyło 5641 mieszkańców[10].
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 5641 | 100 | 2960 | 52,47 | 2681 | 47,53 |
| powierzchnia | 4,49 km² | |||||
| gęstość zaludnienia (mieszk./km²) | 1256,35 | 659,24 | 597,10 | |||
Około 8% populacji stanowią Litwini[11].
- Piramida wieku mieszkańców Sejn w 2014 roku[12].

Wielonarodowość i wielokulturowość |
Sejny od wieków zamieszkują nie tylko Polacy. Gdy zostało założone, dla rozpowszechnienia handlu i przemysłu, sprowadzono Żydów, którzy zasiedlali je do II wojny światowej (w 1885 roku stanowili 75% mieszkańców, a w 1931 24%[13]). Mieszkali i nadal mieszkają w Sejnach także Litwini. Miasto zamieszkiwali również Rosjanie, Niemcy, Białorusini oraz wiele innych. Każda z tych narodowości wniosła do życia miasta własną kulturę i tradycję[potrzebny przypis].
Litwini |
W Sejnach znajduje się konsulat Republiki Litewskiej, działa szkoła podstawowa i gimnazjum z litewskim językiem nauczania Žiburys („Światełko”), która prowadzi także przedszkole.
Gospodarka |
W Sejnach rozwija się przemysł spożywczy.[potrzebny przypis] Największym zakładem tej branży jest mleczarnia Sejnmlek z zakładem serowarskim i proszkownią. Ponadto mieści się tu gorzelnia i zakłady drzewne.
Transport |
Miasto położone jest przy drodze krajowej nr 16 prowadzącej do granicy z Litwą (w Ogrodnikach). Ma dobre połączenie drogowe z Augustowem i Suwałkami. Przewozy autobusowe zapewnia przedsiębiorstwo PKS Suwałki.
Zabytki |
Bazylika Nawiedzenia NMP i klasztor dominikański. W głębi kościół Matki Boskiej Częstochowskiej – dawny zbór ewangelicki
Biała synagoga
- Rejestr zabytków
Do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są następujące obiekty[14]:
- część miasta, XVI/XVII, XIX w. (nr rej.: 74 z 24.11.1956 oraz 19 z 23.02.1979)
- zespół klasztorny dominikanów (nr rej.: 1 z 9.02.1979):
Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, 1610–19, 1760 (nr rej.: 40 z 19.03.1956)- klasztor, 1619–1706, pocz. XIX, XX w. (nr rej.: 41 z 19.03.1956)
- ogrodzenie z bramami, XVII w.
- kościół poewangelicki, obecnie kościół Matki Boskiej Częstochowskiej, poł. XIX w. (nr rej.: 658 z 10.03.1989)
Kaplica św. Agaty (nr rej.: 379 z 17.05.1983) – kaplica postawiona na placu św. Agaty przed bazyliką, zbudowana około 1789 r. z fundacji parafian. Na jej postawienie wpływ miały liczne pożary nawiedzające miasto. W kaplicy znajduje się obraz św. Agaty z połowy XVIII w. Fresk na sklepieniu wyobrażający „Kuszenie Chrystusa” namalował w latach 50. XX wieku Stanisław Kaźmierczyk. Na dachu stoi figura św. Agaty wykonana w drewnie lipowym w 1828. Kute ogrodzenie budowli w 1904 jest dziełem miejscowych rzemieślników.
Synagoga zbudowana na miejscu Starej Synagogi (nr rej.: 171 z 20.04.1960 oraz 37 z 23.05.1979)
Biała Synagoga z lat 1860–1870 (nr rej.: 170 z 20.04.1960 oraz 15 z 19.02.1979)- cmentarz rzymskokatolicki „stary”, 1. połowa XIX w., ul. Głowackiego (nr rej.: 519 z 23.07.1986)
- kaplica rodziny Wolmerów, 1830 (nr rej.: 378 z 17.03.1983)
- ogrodzenie z bramami, XIX w.
ratusz miejski z 1846 (nr rej.: 177 z 15.02.1962 oraz 14 z 17.02.1979)
poczta, ul. Piłsudskiego 35, koniec XIX w. (nr rej.: 1011 z 14.10.1994)- dawny pałac biskupi, obecnie dom mieszkalny, ul. Piłsudskiego 28, 1841 (nr rej.: 377 z 17.03.1983)
- Inne obiekty
- figura Matki Bożej Sejneńskiej słynąca wieloma cudami i łaskami. Sprowadzona do Sejn w 1602, jej koronacja odbyła się 7 września 1975
- pomnik powstania sejneńskiego
- pomnik Antanasa Baranauskasa
- pomnik wdzięczności poległym w walce
- kamienice w centrum
Muzeum Ziemi Sejneńskiej
Poza tym w Sejnach znajduje się Muzeum Ziemi Sejneńskiej w którym eksponowane są zbiory archeologiczne, numizmatyczne, dominikanów i biskupów w Sejnach.
Kultura |
W Sejnach odbywa się m.in. Międzynarodowy Koncert Organowy Młodych i Baltic-Satelid. Ponadto działa ośrodek „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów”, który przekazuje historię, kulturę, tradycje i wielonarodowość Sejn.
W 2006 roku powstała orkiestra dęta przy OSP Sejny.
Wspólnoty wyznaniowe |
Kaplica św. Agaty
Kościół rzymskokatolicki
- Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Sejnach
Wschodni Kościół Staroobrzędowy – Diaspora[15]
Świadkowie Jehowy:
- zbór Sejny (Sala Królestwa ul. Wileńska 22)[16]
- zbór Sejny (Sala Królestwa ul. Wileńska 22)[16]
Sport |
W Sejnach działa piłkarski klub sportowy Pomorzanka, założony w 1957 roku. Drużyna mecze rozgrywa na stadionie miejskim przy ul. Konarskiego 23A, mieszczącym 1000 widzów. Trenerem jest Wojciech Milewski. Obecnie Pomorzanka Sejny występuje w klasie okręgowej w grupie podlaskiej. Posiada drużyny młodzieżowe: juniorów młodszych, żaków i orlików.
Związani z Sejnami |
Maria Andrejczyk – rekordzistka Polski w rzucie oszczepem
- Jarosław Witaszczyk - aktor
- Renata Furdyna -Makowska - aktorka
Sejny w mediach i utworach |
Ratusz miejski w Sejnach
Do Sejn – utwór Lonstara z płyty Co to jest to country.
Współpraca międzynarodowa |
Miasta i gminy partnerskie:
Onikszty[potrzebny przypis]
Zobacz też |
- Stary cmentarz żydowski w Sejnach
- Nowy cmentarz żydowski w Sejnach
- Diecezja augustowska
Przypisy |
↑ ab http://www.polskawliczbach.pl/Sejny, w oparciu o dane GUS.
↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2018r.
↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 87.
↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r., Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 10 sierpnia 2011, ISSN 1505-5507 [zarchiwizowane z adresu 2013-12-20] .
↑ Jan Obłąk, Jan Karol Konopacki, biskup nominat warmiński, Nasza Przeszłość. Wyd. Instytut Teologiczny Księży Misjonarzy, Kraków 1958, tom 8 s. 161.
↑ Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd. Z.P. POLIMER Koszalin 2010, s. 82. ISBN 978-83-89976-40-6.
↑ Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 398
↑ Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa ”Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945", Sport i Turystyka 1988, ISBN 83-217-2709-3, str. 696
↑ Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2012 r. Stan w dniu 31 XII 2012 r.. stat.gov.pl. [dostęp 2014-07-17].
↑ http://web.archive.org/web/20140701232900/http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultstronaopisowa/5743/1/1/nsp2002_tabl4.xls.
↑ http://www.polskawliczbach.pl/Sejny, w oparciu o dane GUS.
↑ Demografia – Sejny.
↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2018-09-30. [dostęp 2018-04-04].
↑ Strona Staroprawosławnej Pomorskiej Cerkwi RP.
↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-09] .
Linki zewnętrzne |
Sejny w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
| ||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||