Terytorium mandatowe









Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem System mandatowy Ligi Narodów. Nie opisano powodu propozycji integracji.

Terytoria mandatowe – terytoria (kolonie) odebrane po I wojnie światowej Niemcom i Turcji i powierzone, uchwałą Ligi Narodów, do administracji państwom zwycięskiej Ententy: Wielkiej Brytanii, Francji lub Belgii, a także Japonii, Australii i Związkowi Południowej Afryki. Państwa te nazywane były mandatariuszami. Zostały one zobowiązane, by objąć zarząd terytorium na warunkach, które uniemożliwią nadużycia, jak handel niewolnikami, bronią i alkoholem, zapewnią wolność sumienia i religii, z tymi tylko ograniczeniami, których może wymagać utrzymanie porządku publicznego i dobrych obyczajów, zabronią wznoszenia fortec, tworzenia stacji wojskowych i morskich oraz wyszkolenia wojskowego tubylców, o ile to nie jest konieczne ze względów policyjnych lub do obrony terytorium, wreszcie zapewnią innym Członkom Ligi równe warunki wymiany i handlu (traktat wersalski, art. 22).


Terytoria mandatowe były podzielone na trzy kategorie:



  • A – obszary rozwinięte, mogące się szybko usamodzielnić,

  • B – obszary słabo rozwinięte, wymagające opieki przez dłuższy czas,

  • C – obszary typowo kolonialne – bez najbliższej perspektywy na usamodzielnienie.


Po II wojnie światowej terytoria mandatowe przekształcono w terytoria powiernicze ONZ. Jedynie Afryka Południowo-Zachodnia pozostała formalnie terytorium mandatowym, gdyż Związek Południowej Afryki zaanektował ją i odmawiał oddania pod powiernictwo ONZ. Pomimo wielu uchwał Zgromadzenia Ogólnego ONZ RPA nie opuściło tego terytorium aż do roku 1990 – wtedy terytorium to ogłosiło niepodległość i znane jest jako Namibia.




Terytoria mandatowe w Afryce i na Bliskim Wschodzie




Terytoria mandatowe na Pacyfiku




Spis treści






  • 1 Terytoria mandatowe


    • 1.1 Kategoria A


    • 1.2 Kategoria B


    • 1.3 Kategoria C




  • 2 Zobacz też





Terytoria mandatowe |



Kategoria A |




  • Irak ( Wielka Brytania; 10 sierpnia 1920 – 3 października 1932)


  • Palestyna ( Wielka Brytania; 25 kwietnia 1920 – 14 maja 1948)


  • Syria i Liban ( Francja; 29 września 1923 – 1 stycznia 1943)



Kategoria B |




  • Kamerun Brytyjski ( Wielka Brytania; 20 lipca 1922 – 13 grudnia 1946)


  • Kamerun Francuski ( Francja; 20 lipca 1922 – 13 grudnia 1946)


  • Ruanda-Urundi ( Belgia; 20 lipca 1922 – 13 grudnia 1946)


  • Tanganika ( Wielka Brytania; 20 lipca 1922 – 11 grudnia 1946)


  • Togo Brytyjskie ( Wielka Brytania; 20 lipca 1922 – 13 grudnia 1946)


  • Togo Francuskie ( Francja; 20 lipca 1922 – 13 grudnia 1946)



Kategoria C |




  • Afryka Południowo-Zachodnia ( Związek Południowej Afryki; 1920-1966)


  • Mandat Południowego Pacyfiku ( Japonia; 1920 – 18 lipca 1947)


  • Nauru ( Australia; 17 grudnia 1920 – 1 listopada 1947)


  • Nowa Gwinea Australijska ( Australia; 17 grudnia 1920 – 8 grudnia 1946)


  • Samoa Zachodnie ( Nowa Zelandia; 17 grudnia 1920 – 25 stycznia 1947)



Zobacz też |



  • terytorium powiernicze ONZ

  • terytorium zależne




-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容