Ferenc Puskás




.mw-parser-output .infobox td>.kariera td{padding:2px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(1){min-width:61px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(2){width:100%}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(3){text-align:right}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(4){text-align:right}





































Ferenc Puskás


Ilustracja
Pełne imię i nazwisko
 Ferenc Purczeld
Data i miejsce urodzenia
 1 kwietnia 1927
Budapeszt, Węgry
Data i miejsce śmierci
 17 listopada 2006
Budapeszt, Węgry
Wzrost
 170 cm
Pozycja
napastnik
Kariera seniorska
































Lata
 Klub
 Wyst.
 Gole
1943–1949
Kispest
 177
 (187)
1949–1955
Budapest Honvéd FC
 164
 (165)
1957
Espanyol Barcelona (gość)

1958–1966
Real Madryt
 180
 (156)

Kariera reprezentacyjna


























Lata
 Reprezentacja
 Wyst.
 Gole
1945–1956
 Węgry
 85
 (84)
1961–1962
 Hiszpania
 4
 (0)

W sumie:
 89
 (84)

Kariera trenerska






























































Lata
 Klub
1967
Hércules CF
1967
 San Francisco Golden Gate Gales
1968
Vancouver Royals
1968–1969
Deportivo Alavés
1970–1974
Panathinaikos AO
1975
Real Murcia
1975–1976
CSD Colo-Colo
1976–1977
Arabia Saudyjska
1978–1979
AEK Ateny
1979–1982
El-Masry
1985–1986
Sol de América Asunción
1986–1987
Cerro Porteño
1989–1992
South Melbourne
1993
Węgry

Dorobek medalowy















Reprezentacja  Węgry

Igrzyska olimpijskie
złoto Helsinki 1952
Piłka nożna

MŚ
II miejsce Szwajcaria 1954 piłka nożna






Commons
Multimedia w Wikimedia Commons


Ferenc Puskás (wym. [ˈfɛrɛnt͡s ˈpuʃkaːʃ]; prawdziwe nazwisko Ferenc Purczeld; ur. 1 kwietnia 1927 roku w Budapeszcie[1], zm. 17 listopada 2006 roku tamże) – węgierski piłkarz i trener piłkarski, zwany przez rodaków Puskás Öcsi (öcsi tłumaczy się jako "młodszy brat"). Jeden z najwybitniejszych piłkarzy w historii piłki nożnej[2]. Zmarł 17 listopada 2006 roku po długiej i ciężkiej chorobie, był dotknięty chorobą Alzheimera i od 2000 roku znajdował się pod stałą opieką medyczną. Z powodu stopnia uzyskanego w węgierskiej armii, Puskása określano również pseudonimem Galopujący major. Puskás, występujący na pozycji łącznika, był zawodnikiem lewonożnym.




Spis treści






  • 1 Lata młodzieńcze


  • 2 Reprezentacja narodowa Węgier


  • 3 Emigracja do Hiszpanii i gra w Realu Madryt


  • 4 Osiągnięcia i rekordy


  • 5 Zakończenie kariery


  • 6 Choroba i śmierć


  • 7 Pamięć


  • 8 Sukcesy


    • 8.1 Zawodnicze


    • 8.2 Trenerskie




  • 9 Statystyki


  • 10 Przypisy





Lata młodzieńcze |


W wieku 12 lat Puskás porzucił szkołę i już jako nastolatek stał się profesjonalnym piłkarzem. Klubową karierę rozpoczął w roku 1943 w klubie Kispest Budapest Honvéd FC.



Reprezentacja narodowa Węgier |


Przez wiele lat był kapitanem Złotej jedenastki. Puskás grał w olimpijskiej reprezentacji Węgier, która zdobyła złoty medal na igrzyskach w 1952 roku. W latach 1945–1956 Puskás wystąpił w zespole narodowym 85 razy i zdobył 84 bramki. W 1954 roku awansował z drużyną do finału mistrzostw świata, w którym jego drużyna przegrała z Niemcami Zachodnimi 2:3, mimo prowadzenia 2:0 (pierwszego z goli dla Węgier strzelił właśnie Puskás).




Piłkarska licencja Ferenca Puskása



Emigracja do Hiszpanii i gra w Realu Madryt |


Na skutek powstania węgierskiego Puskás opuścił Węgry w roku 1956 i wyemigrował do Hiszpanii[3]. W 1958 roku przeniósł się do Realu Madryt, z którym trzy razy zdobył Puchar Europy Mistrzów Krajowych w 1959, 1960 i 1966 roku. W 1960, w finale z Eintrachtem Frankfurt zdobył 4 gole[3]. W latach 1961–1962 zaliczył również 4 występy reprezentacji Hiszpanii (także podczas MŚ 1962), jednak nie zdobył w nich gola.



Osiągnięcia i rekordy |


Łącznie w dwóch reprezentacjach rozegrał 89 spotkań międzypaństwowych i strzelił 84 bramki, co do 2003, kiedy to pobił go piłkarz reprezentacji Iranu Ali Daei, było rekordem skuteczności na szczeblu reprezentacyjnym. W całej klubowej karierze Puskás zdobył 616 goli w 620 występach, co czyni go najskuteczniejszym napastnikiem w Europie po Josefie Bicanie, a na równi z Gerdem Müllerem. W sezonie 1959/60 strzelił 47 goli we wszystkich rozgrywkach, co było rekordem Hiszpanii do 2011 roku, kiedy rekord poprawili Cristiano Ronaldo i Lionel Messi. Jest najlepszym strzelcem Realu Madryt w Pucharze Króla z 49 golami, ze średnią 0,92 gola na mecz był też najbardziej bramkostrzelnym piłkarzem Realu (nie uwzględniając C. Ronaldo) oraz najstarszym, który dla niego wystąpił (38 lat i 233 dni).



Zakończenie kariery |


Puskás zakończył karierę w 1966 roku. W 1981 wrócił na Węgry. Trenował zespoły w takich krajach jak: Hiszpania, Australia, Stany Zjednoczone, Kanada, Paragwaj, Chile, Arabia Saudyjska i Egipt, zanim w 1993 roku objął posadę selekcjonera reprezentacji Węgier, jednak tylko na 4 mecze. Największym jego trenerskim osiągnięciem było doprowadzenie w 1971 roku Panathinaikosu Ateny do finału Klubowego Pucharu Europy.



Choroba i śmierć |


Ferenc Puskás cierpiał na chorobę Alzheimera i wymagał specjalistycznej domowej opieki[4]. Był jednym z najsłynniejszych Węgrów, mieszkał w Budapeszcie. W 2001 roku jego imieniem nazwano węgierski stadion narodowy, na którym 14 sierpnia 2005 roku rozegrany został mecz Real Madryt – All Stars 2006, z którego dochód został przeznaczony na leczenie chorego Puskása.


W połowie września 2006 Puskas trafił do budapeszteńskiego szpitala na oddział intensywnej terapii. 16 listopada jego stan znacznie się pogorszył. Miał wysoką gorączkę i zapalenie płuc. Zmarł na drugi dzień nad ranem. Bezpośrednią przyczyną śmierci była niewydolność układu oddechowego oraz krążenia, spowodowane zapaleniem płuc.



Pamięć |


Jego imieniem nazwano jedną z ulic w pobliżu Stadionu Bozsika w Budapeszcie. Od 2009 roku patronuje on również nagrodzie nadawanej przez FIFA strzelcowi najpiękniejszej bramki sezonu.
Niedawno został nakręcony o nim film dokumentalny pt. Puskás Hungary reżyserii Tamása Almásiego (Węgry 2009, 116')[5]. Film wyświetlany był na festiwalu Era Nowe Horyzonty.



Sukcesy |



Zawodnicze |


Budapest Honvéd FC



  • Mistrzostwo Węgier: 1949/1950, 1950, 1952, 1954, 1955

Real Madryt




  • Mistrzostwo Hiszpanii: 1961, 1962, 1963, 1964, 1965


  • Puchar Króla: 1962


  • Puchar Europy: 1959, 1960, 1966


  • Puchar Interkontynentalny: 1960


Reprezentacja Węgier




  • Mistrz olimpijski: 1952


  • Wicemistrz świata: 1954


  • Balkan Cup: 1947


Indywidualne




  • Król strzelców ligi węgierskiej: 1948, 1949/1950,1950, 1953


  • Trofeo Pichichi: 1960, 1961, 1963, 1964


  • Piłkarz roku na Węgrzech: 1950

  • Piłkarz Roku na świecie: 1953[6]

  • Piłkarz Roku w Europie: 1953

  • Najlepszy zawodnik mistrzostw świata (Złota piłka): 1954

  • Trzeci strzelec mistrzostw świata (Brązowy But): 1954

  • Drużyna marzeń mistrzostw świata: 1954

  • Najlepszy piłkarz w Europie XX wieku według dziennika L'Équipe

  • Członek listy FIFA 100



Trenerskie |


Panathinaikos




  • Mistrzostwo Grecji: 1970, 1972

  • Finał Pucharu Europy: 1971

  • Finał Pucharu Interkontynentalnego: 1971


Sol de América



  • Mistrzostwo Paragwaju: 1986

South Melbourne Hellas




  • Mistrzostwo NSL: 1991


  • Puchar NSL: 1990

  • Dockerty Cup: 1989, 1991



Statystyki |











































































































































































































































































































Klub
 Sezon
 Ligi krajowe
 Puchary krajowe[7]
Europejskie Puchary
 Łącznie
Występy Bramki Występy Bramki Występy Bramki Występy Bramki

Kispest-Honved Budapeszt
1943–44
 18 7

1944
 14 7

1945
 20 10

1945–46
 33 35

1946–47
 30 32

1947–48
 32 50

1948–49
 30 46

Budapest Honvéd FC
1949–50
 30 31

1950
 15 25

1951
 21 21

1952
 26 22

1953
 26 27

1954
 20 21

1955
 26 18 4 4 30 22
Łącznie
 341 352 11 17 6 5 358 374

Real Madryt
1958–59
 24 21 5 2 5 2 34 25

1959–60
 24 25 5 10 7 12 36 47

1960–61
 28 28 9 14 2 0 39 42

1961–62
 23 20 8 13 9 7 40 40

1962–63
 30 26 7 5 2 0 39 31

1963–64
 25 21 0 0 8 7 33 28

1964–65
 18 11 4 4 3 2 25 17

1965–66
 8 4 3 1 3 5 14 10
Łącznie
 180 156 41 49 41 37 262 242
Łącznie w karierze
 521 508 52 66 47 42 620 616

[8]











































































Reprezentacja narodowa Rok Występy Gole

Węgry
1945 2 3
1946 3 3
1947 5 5
1948 6 7
1949 8 11
1950 6 12
1951 3 4
1952 12 10
1953 7 6
1954 11 8
1955 12 10
1956 10 5
Łącznie 85 84
























Reprezentacja narodowa Rok Występy Gole

Hiszpania
1961 1 0
1962 3 0
Łącznie 4 0

[9]



Przypisy |




  1. ↑ Isten futballistának teremtette (węg.). www.nemzetisport.hu, 2006-12-27. [dostęp 2009-12-08].


  2. ↑ Pelé: "Puskas ha sido el mejor de todos los tiempos" - AS.com, as.com [dostęp 2018-10-27]  (hiszp.).


  3. ↑ ab Ferenc Puskas nie żyje - eurosport.interia.pl, sport.interia.pl [dostęp 2017-11-23]  (pol.).


  4. ↑ Football: Ferenc Puskas dies aged 79 after a long battle against pneumonia | Football | The Guardian, www.theguardian.com [dostęp 2017-11-23]  (ang.).


  5. ↑ Puskás Hungary (2009) (ang.). imdb.com. [dostęp 2012-01-16].


  6. ↑ Ferenc Puskas - Bestfootballplayersever.com (ang.)


  7. ↑ Uwzględniono Puchar Węgier, Puchar Króla.


  8. ↑ Statystyki na Football National Teams


  9. ↑ Gole na RSSSF.com (ang.)











p • d • e

Skład reprezentacji Węgier na Mundialu 1954


1 Grosics •
2 Buzánszky •
3 Lóránt •
4 Lantos •
5 Bozsik •
6 Zakariás •
7 J. Tóth •
8 Kocsis •
9 Hidegkuti •
10 Puskás •
11 Czibor •
12 Kárpáti •
13 Várhidi •
14 Kovács •
15 Szojka •
16 Budai •
17 Machos •
18 Csordás •
19 Palotás •
20 M. Tóth •
21 Gellér •
22 Gulyás •
Trener: Sebes



 Węgierska Republika Ludowa (1949–1989)










p • d • e

Skład reprezentacji Hiszpanii na Mundialu 1962

1 Araquistáin • 2 Sadurní • 3 Cedrún • 4 Collar • 5 del Sol • 6 Di Stéfano • 7 Echeberría • 8 Garay • 9 Gento • 10 Gràcia • 11 Rivilla • 12 Peiró • 13 Pachín • 14 Puskás • 15 Eulogio • 16 Reija • 17 Rodri • 18 Adelardo • 19 Santamaría • 20 Segarra • 21 Suárez • 22 Vergés • trener: Herrera
 Państwo Hiszpańskie


















-

這個網誌中的熱門文章

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容