Flórián Albert (ur. 15 września 1941 w Hercegszántó, zm. 31 października 2011[1] w Budapeszcie) – węgierski piłkarz występujący na pozycji napastnika, zdobywca Złotej Piłki France Football za rok 1967.
Spis treści
1Lata młodzieńcze
2Kariera
2.1Kariera klubowa
2.2Kariera reprezentacyjna
2.3Profil zawodnika
2.4Kariera trenerska
3Życie prywatne
4Osiągnięcia
5Odznaczenia i nagrody
6Przypisy
7Bibliografia
Lata młodzieńcze |
Urodził się i dorastał w małym mieście Hercegszántó, w pobliżu granicy z Jugosławią. Jego ojciec był Węgrem, zaś matka była węgierską Chorwatką. Matka zmarła gdy Flórián miał dwa lata i od tego czasu Flórián oraz dwaj jego bracia byli utrzymywani przez ojca, który był kowalem. Już jako dziecko grał razem z braćmi w piłkę nożną. W wieku jedenastu lat wraz z całą rodziną przeprowadził się do Budapesztu i zapisał się do juniorskiej drużyny Ferencvárosi TC.
Kariera |
Kariera klubowa |
Albert w całej swojej piłkarskiej karierze klubowej reprezentował tylko jeden klub: Ferencvárosi TC. Ligowy debiut w drużynie seniorskiej tego klubu miał miejsce 2 listopada 1958 w meczu przeciwko Diósgyőri VTK, który został rozegrany na Népstadion.
Z klubem czterokrotnie zdobywał Mistrzostwo Węgier (w sezonach 1963, 1964, 1967 i 1968) i czternastokrotnie zajmował medalowe miejsce w ligowej tabeli.
Największym sukcesem klubowym Alberta było zdobycie w 1965 roku Pucharu Miast Targowych, po pokonaniu w finale 1:0 Juventusu. Do finału tych rozgrywek doszedł także w 1968 roku (porażka w dwumeczu z Leeds United).
Ostatni mecz ligowy w barwach FTC rozegrał 17 marca 1974 w meczu przeciwko Zalaegerszegi TE. 7 czerwca 1975 rozegrany został mecz pożegnalny Alberta, w którym Ferencvárosi TC podejmował Wojwodinę. Mecz zakończył się remisem 1:1, a bramkę dla FTC zdobył Albert. Był to jedyny oficjalny mecz, który Albert rozegrał na stadionie Üllői út, który później nazwano imieniem Alberta.
Łącznie w barwach FTC rozegrał 540 spotkań (351 ligowych), w których strzelił 391 goli (256 w lidze).
Kariera reprezentacyjna |
Albert grał w reprezentacji Węgier od 1959 roku. Zadebiutował w spotkaniu przeciwko Szwecji, rozegranym 28 czerwca 1959 roku. Swoje pierwsze gole (trzy) zdobył w spotkaniu przeciwko Jugosławii w swoim trzecim występie w reprezentacji. W 1960 roku znalazł się w kadrze reprezentacji olimpijskiej, która na Igrzyskach w Rzymie zdobyła brązowy medal. W 1962 roku awansował z reprezentacją do finałów Mistrzostw Świata, na których został najlepszym strzelcem turnieju. Dwa lata później wystąpił w Mistrzostwach Europy, a w 1966 ponownie w Mistrzostwach Świata. Ostatnim dużym turniejem Alberta w reprezentacji były Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1972. 29 maja 1974 roku Albert rozegrał swój ostatni mecz w reprezentacji. Przeciwnikiem była Jugosławia.
Łącznie Węgry reprezentował w 75 meczach, w których zdobył 31 goli.
Profil zawodnika |
Albert przez wielu statystyków i historyków jest uważany za najlepszego zawodnika swojego pokolenia. Dysponował doskonałą techniką. Kontrola piłki, doskonałe podania oraz drybling sprawiły, że Albert stał się światowej klasy zawodnikiem.
Kariera trenerska |
Po przejściu na emeryturę, dwukrotnie był menedżerem libijskiego Al-Ahly Bengazi, z którym nie osiągnął jednak znaczących sukcesów. Po powrocie z Afryki Północnej, Albert pracował w FTC m.in. jako jak dyrektor techniczny, kierownik drużyny, a od kilku lat był honorowym prezesem klubu.
Życie prywatne |
Albert 30 listopada 1963 roku poślubił węgierską aktorkę Irén Bársony. Para miała dwójkę dzieci: córkę Magdi oraz syna Flóriána juniora. Syn Alberta, podobnie jak ojciec, przez wiele lat bronił barw FTC. Flórián Patrik, wnuk Alberta gra obecnie w kształcącej młodych piłkarzy budapeszteńskiej Akademii Piłkarskiej im. Ferenca Puskása[2].
Osiągnięcia |
Zdobywca Pucharu Miast Targowych (1965)
Mistrz Węgier (1963, 1964, 1967, 1968)
Zdobywca Pucharu Węgier (1972)
Najlepszy strzelec Mistrzostw Świata (1962)
Najlepszy strzelec Pucharu Miast Targowych (1967)
Najlepszy strzelec Nemzeti Bajnokság I (1960, 1961, 1965)
Zdobywca Złotej Piłki (1967)
Zdobywca nagrody FIFA dla Najlepszego Młodego Zawodnika (1962)
Odznaczenia i nagrody |
Krzyż Orderu Zasługi Republiki Węgier (2011, Węgry)
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Republiki Węgier (1994, Węgry)
Honorowe obywatelstwo miasta Hercegszántó (2007, Węgry)
Stadion klubu Ferencvárosi TC, mieszczący się przy Üllői út 129 nazwano imieniem Flóriána Alberta (2007)
Przypisy |
↑Ma hajnalban elhunyt Albert Flórián (węg.). www.ftc.hu, 2011-10-31. [dostęp 2011-10-31].
↑A három Albert Flórián együtt volt a Puskás Akadémia vendége (węg.). www.fourfourtwo.hu, 2011-10-31. [dostęp 2011-10-31].
Bibliografia |
Flórián Albert - Goals in International Matches(ang.). rsssf.com. [dostęp 31 października 2011].
Albert Flórián(węg.). tempofradi.hu. [dostęp 31 października 2011].
1 Szentmihályi •
2 Káposzta •
3 Mátrai •
4 Sóvári •
5 Mészöly •
6 Sipos •
7 Bene •
8 Varga •
9 Albert •
10 Farkas •
11 Rákosi •
12 Fenyvesi •
13 Mathesz •
14 I. Nagy •
15 Molnár •
16 Tichy •
17 Szepesi •
18 Ihász •
19 Puskás •
20 A. Nagy •
21 Gelei •
22 Géczi •
trener: Baróti
p•d•e
Skład reprezentacji Węgier na Euro 1972
BR Géczi • OB Rapp • OB Bálint • OB Fábián • OB P. Juhász • OB Páncsics • PO Albert • PO I. Juhász • PO Kocsis • PO Kovács • PO Kozma • PO Kű • PO Szöke • NA Bene • NA Dunai • NA Szűcs • NA Zambó • trener: Illovszky
Osiągnięcia i nagrody
p•d•e
Laureaci Złotej Piłki
1956: Matthews • 1957: Di Stéfano • 1958: Kopa • 1959: Di Stéfano • 1960: Suárez • 1961: Sívori • 1962: Masopust • 1963: Jaszyn • 1964: Law • 1965: Eusébio • 1966: Charlton • 1967: Albert • 1968: Best • 1969: Rivera • 1970: Müller • 1971: Cruijff • 1972: Beckenbauer • 1973: Cruijff • 1974: Cruijff • 1975: Błochin • 1976: Beckenbauer • 1977: Simonsen • 1978: Keegan • 1979: Keegan • 1980: Rummenigge • 1981: Rummenigge • 1982: Rossi • 1983: Platini • 1984: Platini • 1985: Platini • 1986: Biełanow • 1987: Gullit • 1988: van Basten • 1989: van Basten • 1990: Matthäus • 1991: Papin • 1992: van Basten • 1993: Baggio • 1994: Stoiczkow • 1995: Weah • 1996: Sammer • 1997: Ronaldo • 1998: Zidane • 1999: Rivaldo • 2000: Figo • 2001: Owen • 2002: Ronaldo • 2003: Nedvěd • 2004: Szewczenko • 2005: Ronaldinho • 2006: Cannavaro • 2007: Kaká • 2008: C. Ronaldo • 2009: Messi • 2010: Messi • 2011: Messi • 2012: Messi • 2013: C. Ronaldo • 2014: C. Ronaldo • 2015: Messi • 2016: C. Ronaldo • 2017: C. Ronaldo
1956: Milutinović •
1957: Viollet •
1958: Di Stéfano •
1959: Fontaine •
1960: Puskás •
1961: J. Águas •
1962: Di Stéfano, Løfqvist, Puskás, Strehl i Tejada •
1963: Altafini •
1964: Kovačević, Mazzola i Puskás •
1965: Eusébio i Torres •
1966: Albert i Eusébio •
1967: Piepenburg i Van Himst •
1968: Eusébio •
1969: Law •
1970: Jones •
1971: Antoniadis •
1972: Dunai, Macari i Takač •
1973: Müller •
1974: Müller •
1975: Markarow i Müller •
1976: Heynckes •
1977: Cucinotta i Müller •
1978: Simonsen •
1979: Sulser •
1980: Lerby •
1981: McDermott, Rummenigge i Souness •
1982: Hoeneß •
1983: Rossi •
1984: Sokał •
1985: Nilsson i Platini •
1986: Nilsson •
1987: Cvetković •
1988: R. Águas, Ferreri, Hagi, Madjer, McCoist, Míchel i Novák •
1989: van Basten •
1990: Papin i Romário •
1991: Pacult i Papin •
1992: Papin i Juran
Liga Mistrzów
1993: Sauzée •
1994: Stoiczkow •
1995: Weah •
1996: Litmanen •
1997: Pantić •
1998: Del Piero •
1999: Szewczenko •
2000: Jardel, Rivaldo, Raúl •
2001: Raúl •
2002: van Nistelrooy •
2003: van Nistelrooy •
2004: Morientes •
2005: van Nistelrooy •
2006: Szewczenko •
2007: Kaká •
2008: C. Ronaldo •
2009: Messi •
2010: Messi •
2011: Messi •
2012: Messi •
2013: C. Ronaldo •
2014: C. Ronaldo •
2015: Messi, C. Ronaldo i Neymar •
2016: C. Ronaldo •
2017: C. Ronaldo •
2018: C. Ronaldo
p•d•e
Jedenastka gwiazd Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1964
Lew Jaszyn • Feliciano Rivilla • Dezső Novák • Ferran Olivella • Ignacio Zoco • Amancio Amaro • Walentin Iwanow • Jesús Pereda • Ferenc Bene • Flórián Albert • Luis Suárez
p•d•e
Jedenastka gwiazd Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1966
Gordon Banks • George Cohen • Vicente • Bobby Moore • Silvio Marzolini • Franz Beckenbauer • Mário Coluna • Bobby Charlton • Florian Albert • Uwe Seeler • Eusébio
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups Fine Gael (6) Fianna Fáil (5) Sinn Féin (3) Labour Party (2) Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...