Bohorodczany








































Bohorodczany


Ilustracja
Dawny klasztor dominikański, obecnie cerkiew Świętych Piotra i Pawła





Herb

Herb


Państwo

 Ukraina

Obwód

iwanofrankowski
Powierzchnia
12 km²
Populacja (2006)
• liczba ludności
• gęstość


7 464
63,7 os./km²

Nr kierunkowy
+380 3471

Kod pocztowy
77700


Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego


Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego

Bohorodczany

Bohorodczany






Położenie na mapie Ukrainy


Mapa lokalizacyjna Ukrainy

Bohorodczany

Bohorodczany





Ziemia48°48′N 24°32′E/48,800000 24,533333

Portal Portal Ukraina

Bohorodczany[1] (ukr. Богородчани) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, siedziba rejonu bohorodczańskiego, do 1945[2] w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie stanisławowskim.


Do roku 1932 Bohorodczany były siedzibą powiatu bohorodczańskiego.




Spis treści






  • 1 Historia


  • 2 Urodzeni w Bohorodczanach


  • 3 Pobliskie miejscowości


  • 4 Miasta partnerskie


  • 5 Przypisy


  • 6 Linki zewnętrzne





Historia |


W latach 1772-1918 Bohorodczany należały do austriackiego Królestwa Galicji. Po 1772 r. należały do powiatu tyśmienickiego w cyrkule halickim[3], a od 1786 r. do cyrkułu XVII (stanisławowskiego)[4]. Zostały miastem powiatowym w 1854 r. Dnia 5. listopada 1862 miasteczko zostało zniszczone podczas wielkiego pożaru, który wybuchł w godzinach przedpołudniowych. Pastwą płomieni padło ok. 70 domów, w większości drewnianych i miejscowa synagoga. Kościoły i urząd powiatowy zostały ocalone[5].


W latach 1919-1939 Bohorodczany były miastem powiatowym w województwie stanisławowskim.
We wrześniu 1939 zajęte przez wojska sowieckie. Od 27 czerwca 1941 roku okupowane przez Niemcy. W latach 1941-1944 miasto leżało w powiecie stanisławowskim w dystrykcie Galicja w Generalnym Gubernatorstwie. Podczas okupacji niemieckiej w Bohorodczanach funkcjonowało getto dla ludności żydowskiej. 11 maja 1942 800 mieszkańców getta wywieziono do Stanisławowa i rozstrzelano. Pozostałe w getcie 70 osób trafiło do Stanisławowa w listopadzie 1942[6].


27 lipca 1944 roku ponownie zajęte przez Armię Czerwoną[6].



Urodzeni w Bohorodczanach |



  • Oleksa Hirnyk - ukraiński działacz nacjonalistyczny


Pobliskie miejscowości |




  • Maniawa (zob. też Skit Maniawski)

  • Nadwórna

  • Ottynia

  • Sołotwina

  • Stanisławów



Miasta partnerskie |




  • Praszka Polska


  • Szczurowa Polska



Przypisy |




  1. ↑ Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast (M.P. z 1937 r. nr 69, poz. 104).


  2. ↑ Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz.U. z 1946 r. nr 2, poz. 5).


  3. ↑ Carte nouvelle des Royaumes de Galizie et Lodomerie avec le District de Bukowine, Augsburg po 1772


  4. ↑ Carte Generale de l'Atlas des Roiaumes Galicie et Lodomerie divisés en 19 Cercles avec la Buckowina, 1786


  5. ↑ „Czas” nr 259, Kraków 11. listopada 1863, str. 3.


  6. ↑ ab Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s.94



Linki zewnętrzne |




  • Bohorodczany w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.


  • Bohorodczany w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.


  • Historia Żydów w Bohorodczanach na portalu Wirtualny Sztetl












這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

Carlow County Council

Abdulla Qahhor