Sądowel
| ||
Kościół Matki Boskiej Królowej Świata w Sądowlu | ||
Państwo | ||
Województwo | ||
Powiat | górowski | |
Gmina | Wąsosz | |
Strefa numeracyjna | (+48) 65 | |
Tablice rejestracyjne | DGR | |
SIMC | 0377271 | |
Położenie na mapie gminy Wąsosz Sądowel | ||
Położenie na mapie Polski Sądowel | ||
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego Sądowel | ||
Położenie na mapie powiatu górowskiego Sądowel | ||
Sądowel w granicach Wielkopolski na mapie według Kodeksu dyplomatycznego Wielkopolski[1].
Fragment wsi z pomnikiem poległych w I wojnie światowej
Sądowel (niem. Sandelswalde) – integralna część wsi Lechitów w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Wąsosz. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Lechitów.
Spis treści
1 Nazwa
2 Historia
2.1 Zabytki
3 Osoby urodzone w Sądowlu
4 Przypisy
5 Bibliografia
6 Linki zewnętrzne
Nazwa |
Nazwa miejscowości pochodzi od polskiego słowa sąd[2]. Niemiecki geograf oraz językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najwcześniejsze zanotowane nazwy wsi w dokumencie z 1103 roku Sandowel oraz Sądowl podając ich znaczenie "Gerichtsort" - "miejscowość sądów"[2].
Śląski pisarz Konstanty Damrot w swojej pracy o śląskim nazewnictwie z 1896 roku wydanej w Bytomiu wymienia dwie nazwy: polską w formie "Sędziwój" oraz niemiecką w formie "Sandewalde". Cytuje on również szereg nazw zanotowanych w średniowiecznych, łacińskich dokumentach: 1103 Sandovel oraz Sandveli, 1155 Sandul oraz Sandoul, 1202 Sandoval, Zandovel oraz Zudowel[3]. Nazwę powiązał on z popularnym w średniowieczu, staropolskim imieniem Sędziwoj, które nosili m.in. Sędziwój Pałuka lub znany polski alchemik - Michał Sędziwój. W wyniku procesów lingwistycznych "j" miało zamienić się w "l". Imię Sędziwój również zawiera w pierwszym części słowo "sąd" więc obie teorie nie są sprzeczne.
W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Zandawel[4][5].
Historia |
Sądowel uznawany jest za jedną z najstarszych osad, a następnie pierwszych grodów kasztelańskich w tej okolicy. Bulla papieża Hadriana IV z 1155 wymienia Sądowel jako gród kasztelański, który był w posiadaniu biskupstwa wrocławskiego. Zapisy w kronikach odnotowują, że władza spoczywała w rękach przedstawicieli wielu polskich rodów m.in. Częstobór, Mojko, Przebysław i Trybut.
Miejscowość początkowo leżała w granicach Wielkopolski. W średniowieczu została zdobyta i w wyniku aneksji przyłączony do Śląska przez książąt śląskich. W 1217 miało miejsce w Sądowlu zawarcie pokoju pomiędzy księciem wielkopolskim Władysławem Laskonogim, a księciem śląskim Henrykiem I Brodatym w wyniku, którego miejscowość przypadła temu ostatniemu[1].
Według hipotezy Krzysztofa Ożóga[6] to właśnie w tej miejscowości miał miejsce w 1281 roku zjazd Piastów śląskich, na którym gospodarz, Henryk IV Probus łamiąc wszelkie zasady gościnności uwięził zaproszonych Henryka III, Przemysła II i Henryka V, chcąc uzyskać od nich ustępstwa polityczne. Gród uległ zniszczeniu w 1319 w wyniku walk Bolesława III, księcia brzeskiego.
Kościół katolicki wybudowano w miejscowości w XI wieku zaraz po wprowadzeniu chrześcijąństwa w Polsce. W wieku XVI został on zamieniony na protestancki[7]. W II połowie XVIII w. kroniki odnotowały istnienie kościoła ewangelickiego, plebanii i szkoły.
W 1821 roku w miejscowości od nowa wybudowano kościoł protestancki. W XIX wieku miejscowość pod niemiecką nazwą Sandewalde oraz polską Sądowa Góra wymienia Słownik geograficzny Królestwa Polskiego podając, że leży ona w powiecie górowskim (Guhrau). Notuje on również, że w 1842 roku znajdowało się w niej 10 domów z 73 mieszkańcami wśród, których był 1 katolik[7].
Obecnie jest wsią niesołecką, sołectwo znajduje się w pobliskim Lechitowie.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego.
Zabytki |
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt[8]:
- kościół ewangelicki, obecnie rzym.kat. fil. pw. Matki Bożej Królowej Świata, z drugiej poł. XIX w.
Warte uwagi są dwa grodziska zlokalizowane na przeciwległych brzegach Baryczy oraz domy szachulcowe stanowiące zabudowę wsi.
Osoby urodzone w Sądowlu |
- W 1686 urodził się Adam Christian Thebesius;
- W 1824 urodził się Kuno Fischer.
Przypisy |
↑ ab Praca zbiorowa 1877 ↓.
↑ ab Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 9.
↑ Konstanty Damrot: Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde. Beuthen: Verlag von Felix Kasprzyk, 1896, s. 80.
↑ Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
↑ H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
↑ Nie mamy pewności, gdzie w rzeczywistości zjazd się odbył, gdyż żadne źródło współczesne tym wydarzeniom o tym nie wspomina. Przypuszczenia historyków, że mogło to mieć w Sądowlu por. Krzysztof Ożóg, Przemysł II, Piastowie - Leksykon biograficzny, Kraków 1999, s. 155-156, czy w Baryczy, por. Zygmunt Boras, Przemysław II, 700-lecie koronacji, Międzychód 1995, s. 25, są oparte tylko na źródłach pośrednich. Nie znamy także powodu tak licznego spotkania książąt dzielnicowych.
↑ ab Sandelswalde w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 27. [dostęp 22 sierpnia 2012].
Bibliografia |
- BIP
- Glogow.pl, Sądowel
- Bogdan Zgodziński "Województwo leszczyńskie" Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1989 ISBN 83-01-07676-3 s. 340
- Zygmunt Boras "Książęta Piastowscy Śląscy" Wydawnictwo Śląsk 1978 s. 137
Linki zewnętrzne |
Sandelswalde w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
| |||||||||||||||