Ołeksandr Turczynow































































Ołeksandr Turczynow


Ilustracja
Data i miejsce urodzenia
31 marca 1964
Dniepropetrowsk
Sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy
Okres
od 16 grudnia 2014
Przynależność polityczna
Front Ludowy
Poprzednik
Andrij Parubij

Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy
Okres
od 22 lutego 2014
do 27 listopada 2014
Przynależność polityczna
Batkiwszczyna / Front Ludowy
Poprzednik
Wołodymyr Rybak
Następca
Wołodymyr Hrojsman
I wicepremier Ukrainy
Okres
od 18 grudnia 2007
do 11 marca 2010
Przynależność polityczna
Blok Julii Tymoszenko
Poprzednik
Mykoła Azarow
Następca
Andrij Klujew

Oleksandr Turchynov Signature 2014.png





Commons
Multimedia w Wikimedia Commons






Wikicytaty
Cytaty w Wikicytatach




Ołeksandr Turczynow podczas spotkania z Loretą Graužinienė i Bogdanem Borusewiczem w Kijowie (2014)


Ołeksandr Wałentynowycz Turczynow, ukr. Олександр Валентинович Турчинов (ur. 31 marca 1964 w Dniepropetrowsku) – ukraiński polityk, doktor nauk ekonomicznych. I wicepremier Ukrainy w latach 2007–2010, p.o. premiera Ukrainy od 4 do 11 marca 2010. Od 22 lutego 2014 do 27 listopada 2014 przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy, od 23 lutego do 7 czerwca 2014 na mocy decyzji parlamentu czasowo pełnił obowiązki prezydenta Ukrainy.




Spis treści






  • 1 Życiorys


  • 2 Życie prywatne


  • 3 Przypisy


  • 4 Bibliografia





Życiorys |


Na początku lat 90. był zatrudniony w administracji regionalnej. Od 1994 do 1998 zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Nauk Ekonomicznych, był też wykładowcą jednego z kijowskich uniwersytetów.


W 1998, 2002, 2006 i 2007 uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. Po powołaniu pierwszego rządu Julii Tymoszenko został szefem Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. W grudniu 2007 objął stanowisko pierwszego wicepremiera w jej drugim gabinecie. W maju 2008 bezskutecznie ubiegał się o stanowisko mera Kijowa. Należał do liderów Bloku Julii Tymoszenko, został też wiceprzewodniczącym partii Batkiwszczyna.


4 marca 2010, dzień po uchwaleniu przez Radę Najwyższą wotum nieufności wobec rządu Julii Tymoszenko i wzięciu przez nią urlopu, został pełniącym obowiązki premiera Ukrainy[1]. 11 marca 2010 parlament na stanowisku nowego premiera zatwierdził Mykołę Azarowa[2].


W 2012 ponownie uzyskał mandat poselski z ramienia Batkiwszczyny[3]. 22 lutego 2014 wybrany na przewodniczącego ukraińskiego parlamentu. Następnego dnia parlament, który dzień wcześniej odwołał prezydenta Wiktora Janukowycza, powierzył Ołeksandrowi Turczynowowi pełnienie obowiązków głowy państwa[4]. Obowiązki prezydenta przestał pełnić 7 czerwca 2014 z chwilą zaprzysiężenia nowo wybranego prezydenta Petra Poroszenki. Pod koniec sierpnia tego samego roku wystąpił z Batkiwszczyny wraz z częścią innych liderów partii[5].


Został następnie jednym z liderów Frontu Ludowego, utrzymując w październiku 2014 mandat poselski na kolejną kadencję[6]. W grudniu tegoż roku powołany na sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy[7].



Życie prywatne |


Ołeksandr Turczynow jest żonaty, ma syna. Jest baptystą, członkiem rady jednego z kijowskich zborów baptystycznych, jego świeckim kaznodzieją[8].



Przypisy |




  1. ↑ Aleksander Turczynow oficjalnie został p.o. premiera. zik.com, 4 marca 2010. [dostęp 11 marca 2010].


  2. ↑ Ukraina: koalicja "Stabilność i Reformy" przejmuje władzę. Azarow nowym premierem. gazeta.pl, 11 marca 2010. [dostęp 11 marca 2010].


  3. ↑ Serwis CVK – Wybory 2012 (ukr.). [dostęp 30 października 2012].


  4. ↑ Поіменне голосування про проект Постанови про Покладення на Голову Верховної Ради обов'язків Президента України згідно із ст.112 Конституції України (№4204) – за основу та в цілому (ukr.). rada.gov.ua. [dostęp 23 lutego 2014].


  5. ↑ Arsenij Jaceniuk, Ołeksandr Turczynow, Andrij Parubij i Arsen Awakow odchodzą z partii Tymoszenko. wp.pl, 27 sierpnia 2014. [dostęp 28 sierpnia 2014].


  6. ↑ Serwis CVK – Wybory 2014 (ukr.). [dostęp 28 października 2014].


  7. ↑ Turchynov becomes secretary of Ukraine's NSDC (ang.). interfax.com.ua, 16 grudnia 2014. [dostęp 19 stycznia 2015].


  8. ↑ Profile: Olexander Turchynov (ang.). bbc.com, 23 lutego 2014. [dostęp 27 lutego 2014].



Bibliografia |



  • Nota biograficzna na stronie openua.net (ukr.). [dostęp 11 marca 2010].


















p • d • e

Prezydenci Ukrainy

Zachodnioukraińska Republika Ludowa
1918–1919
  • Jewhen Petruszewycz

 Flag of the President of Ukraine.svg

Ukraińska Republika Ludowa i Hetmanat
1917–1921 (na emigracji 1921–1992)

  • Mychajło Hruszewski

  • Pawło Skoropadski

  • Wołodymyr Wynnyczenko

  • Symon Petlura

  • Andrij Liwycki

  • Stepan Wytwycki

  • Mykoła Liwycki

  • Mykoła Pławjuk

Ukraina od 1991

  • Łeonid Krawczuk

  • Łeonid Kuczma

  • Wiktor Juszczenko

  • Wiktor Janukowycz


  • Ołeksandr Turczynow (p.o.)

  • Petro Poroszenko


  • Portal:Ukraina

  • Wikiprojekt:Ukraina










p • d • e

Drugi rząd Julii Tymoszenko (2007–2010)
W dniu powstania

  • Bohdan Danyłyszyn

  • Ludmyła Denisowa

  • Heorhij Filipczuk

  • Jurij Jechanurow

  • Wasyl Kniazewicz

  • Petro Krupko

  • Ołeksij Kuczerenko

  • Wasyl Kujbida

  • Jurij Łucenko

  • Jurij Melnyk

  • Hryhorij Nemyria

  • Wołodymyr Nowycki

  • Wołodymyr Ohryzko

  • Mykoła Oniszczuk

  • Jurij Pawłenko

  • Wiktor Połtaweć

  • Jurij Prodan

  • Wiktor Pynzenyk

  • Ołeksandr Turczynow

  • Julia Tymoszenko

  • Iwan Wasiunyk

  • Wasyl Wowkun

  • Wołodymyr Szandra

  • Iwan Wakarczuk

  • Josyp Winski








































-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容