Egftnjytyk

Grand Prix IMŚ na żużlu FIM Speedway Grand Prix
Grand Prix IMŚ na Żużlu 2017
Państwo	Zawody międzynarodowe
Dyscyplina	Żużel
Organizator rozgrywek	FIM
Data założenia	1995
Rozgrywki
Liczba drużyn	15 stałych uczestników + 1 zawodnik z dziką kartą
Zwycięzcy
Obecny zwycięzca	Tai Woffinden (3)
Najwięcej zwycięstw	Tony Rickardsson (5)
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Grand Prix indywidualnych mistrzostw świata na żużlu – coroczny cykl turniejów, organizowany przez Międzynarodową Federację Motocyklową (FIM) od 1995 roku, wyłaniający indywidualnego mistrza świata. Zastąpił on rozgrywane w latach 1936-1994 finały jednodniowe.

Historia |

 Osobny artykuł: Historia Grand Prix na żużlu.

Zasady |

Zasady turniejów cyklu Grand Prix zmieniają się na przestrzeni lat. W latach 1995-1997 rozgrywano tradycyjny turniej dwudziestobiegowy, w którym każdy z szesnastu zawodników spotykał się z każdym, następnie według klasyfikacji przejściowej zawodnicy przydzielani byli do czterech biegów finałowych – od tzw. finału D (o miejsca 13-16) odpowiednio do finału A (o miejsca 1-4).

W roku 1998 wprowadzono formułę wzorowaną na systemach knock-out, w której po dwóch słabych biegach zawodnik kończył rywalizację. Turniej składał się z 24 biegów, przystępowało do niego 24 zawodników, z których ośmiu było „rozstawionych”, nie brali więc udziału w biegach eliminacyjnych – początkowej fazie zawodów. Końcową kolejność ustalano w biegach finałowych – tzw. finale pocieszenia o miejsca 5-8 oraz wielkim finale. System ten poddano drobnej modyfikacji w 2002 roku, rezygnując m.in. z finału pocieszenia i wprowadzając dwa biegi z udziałem rozstawionej ósemki w fazie eliminacyjnej – tabela biegowa składała się z 25 wyścigów.

Od sezonu 2005 powrócono do tradycyjnej formuły turnieju dwudziestobiegowego dla 16 zawodników znanej z lat 1995-1997. Zamiast finałów A-D dla zawodników zajmujących w klasyfikacji przejściowej miejsca 1-8 organizowało się półfinały, z których po dwóch najlepszych zawodników awansowało do Dużego Finału (Big Final). System punktacji poddano zmianie: czołowa czwórka była premiowana z góry ustaloną liczbą punktów (25, 20, 18 i 16), pozostali zawodnicy otrzymywali tyle punktów ile zdobyli podczas pierwszych pięciu swoich startów (biegi 1-20; bez biegów półfinałowych).

Choć w sezonie 2007 całkowicie zmieniono system punktowania, same zasady przeprowadzania turnieju pozostały niezmienione. Zrezygnowano z premiowania czołowej czwórki punktami za samo miejsce w końcowej klasyfikacji poszczególnego turnieju. Jednocześnie zdecydowano, że do klasyfikacji generalnej będą liczone punkty ze wszystkich biegów, również w biegach półfinałowych i Dużym Finale (Big Final). W biegu finałowym punkty będą jednak mnożone dwukrotnie (6, 4, 2 i 0 punktów). Możliwa jest zatem sytuacja, w której zwycięzcą turnieju nie będzie zdobywca największej liczby punktów^[1]. Od sezonu 2013 bieg finałowy nie jest już podwójnie punktowany. W sezonie 2014 wprowadzono stałe numery startowe dla uczestników cyklu, jednak aktualny mistrz świata może używać numeru 1.

Niezależnie od systemu, w którym rozgrywano turnieje Grand Prix, punkty zdobyte w turnieju przekłada się na punkty do klasyfikacji ogólnej cyklu. Suma punktów w klasyfikacji generalnej ze wszystkich turniejów Grand Prix, których liczba co roku waha się od 6 do 11, decyduje o medalach i tytule indywidualnego mistrza świata.

Zawodnicy |

 Osobny artykuł: Uczestnicy Grand Prix na Żużlu.

Stawka zawodników, którzy uczestniczą w turniejach cyklu w danym roku jest stała, choć zmieniała się na przestrzenie lat.

W latach 1995-1997 ścigano się według dwudziestobiegówki: stałych uczestników było 17 (w tym dwóch rezerwowych) i jeden z dziką kartą (zawodnik z kraju organizatora).

W 1998 program zawodów był nowatorski, oparty na zasadzie knock-out. Ten system pozwalał na uczestniczenie aż 24 zawodników (21 stałych uczestników i trzy dzikie karty). Już w następnym roku jednak zwiększono liczbę stałych uczestników do 22, jednocześnie zmniejszając liczbę dzikich kart do 2. Mimo modyfikacji programu zawodów w 2002 (dodatkowe biegi eliminacyjne) liczba uczestników nie zmieniała się.

W 2005 ponownie powrócono do sprawdzonej dwudziestobiegówki (modyfikując jednak w porównaniu do lat 1995-1997 biegi finałowe). Liczba stałych uczestników wynosiła 15, stawkę uzupełniał jeden zawodnik z dziką kartą oraz dwóch rezerwowych (rezerwy toru; także z kraju organizatora). System ten funkcjonuje także w sezonie 2007.

Medaliści |

 Osobny artykuł: Medaliści indywidualnych mistrzostw świata na żużlu.

Turnieje |

Turnieje Grand Prix na żużlu organizowane są głównie w Europie w państwach gdzie sport żużlowy jest popularny. Od 2010 trzy turnieje w roku organizuje Polska. W planach jest organizacja żużlowego turnieju Grand Prix w Stanach Zjednoczonych i Rosji.

W sezonie 2017 |

1. Grand Prix Słowenii


2. Grand Prix Polski


3. Grand Prix Łotwy


4. Grand Prix Danii


5. Grand Prix Czech


6. Grand Prix Wielkiej Brytanii


7. Grand Prix Szwecji


8. Grand Prix Polski II


9. Grand Prix Niemiec


10. Grand Prix Sztokholmu


11. Grand Prix Polski III


12. Grand Prix Australii

Obecnie nieorganizowane |

• 
  Grand Prix Austrii (1995)


• 
  Grand Prix Europy (2000; 2002–2014)


• 
  Grand Prix Chorwacji (2010–2012)


• 
  Grand Prix Finlandii (2014; 2015)


• 
  Grand Prix Nordyckie (2009–2012; 2014)


• 
  Grand Prix Norwegii (2002–2004)


• 
  Grand Prix Nowej Zelandii (2012–2014)


• 
  Grand Prix Skandynawii (2002–2014)


• 
  Grand Prix Włoch (1996; 2005–2013)


• 
  Finał Grand Prix (2008 – rozegrane w Polsce, w związku z odwołaniem GP Niemiec)

Przypisy |

Linki zewnętrzne |

• Oficjalna strona cyklu Grand Prix

p • d • e Lista eliminacji żużlowego Grand Prix Grand Prix w sezonie 2018 GP Polski I GP Czech GP Danii GP Szwecji GP Wielkiej Brytanii GP Skandynawii GP Polski II GP Słowenii GP Niemiec GP Polski III Organizowane w przeszłości GP Australii GP Austrii GP Chorwacji GP Europy GP Finlandii GP Łotwy GP Norwegii GP Nordyckie GP Nowej Zelandii GP Sztokholmu GP Włoch Finał GP