Kozica południowa
| ||
Rupicapra pyrenaica | ||
| (Bonaparte, 1845) | ||
Systematyka | ||
Domena | eukarionty | |
Królestwo | zwierzęta | |
Gromada | ssaki | |
| Podgromada | żyworodne | |
| Infragromada | łożyskowce | |
Rząd | parzystokopytne | |
Rodzina | wołowate | |
| Podrodzina | koziorożce | |
Rodzaj | kozica | |
Gatunek | kozica południowa | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | ||
najmniejszej troski | ||
Zasięg występowania | ||
Kozica południowa[2] (Rupicapra pyrenaica) – ssak z rodziny wołowatych.
Spis treści
1 Systematyka
2 Liczebność
3 Przypisy
4 Bibliografia
Systematyka |
Podgatunki kozicy południowej[2]:
kozica pirenejska - Rupicapra pyrenaica pyrenaica - Pireneje
kozica kantabryjska - R. p. parva - Góry Kantabryjskie
kozica apenińska - R. p. ornata - Apeniny, Park Narodowy Abruzji, Lacjum i Molise
Liczebność |
Kozica kantabryjska i kozica pirenejska (odpowiednio 26500 sztuk i 8000 sztuk) są taksonami niezagrożonymi, natomiast kozica apenińska (800 sztuk) jest podgatunkiem zagrożonym, lecz widmo jej wymarcia zostało zażegnane dzięki podjęciu kategorycznych działań ochronnych.
Przypisy |
↑ Rupicapra pyrenaica. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
↑ ab Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
Bibliografia |
- Kwartalnik TATRY nr 4 (10), jesień 2004, s.33