Schwerin
| |||||
| |||||
Państwo | |||||
Kraj związkowy | |||||
Burmistrz | Angelika Gramkow | ||||
| Powierzchnia | 130,46 km² | ||||
| Populacja (2010) • liczba ludności • gęstość | 95 220 729,9 os./km² | ||||
Nr kierunkowy | 0385 | ||||
Kod pocztowy | 19053 | ||||
Tablice rejestracyjne | SN | ||||
Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego Schwerin | |||||
Położenie na mapie Niemiec Schwerin | |||||
Strona internetowa | |||||
Portal | |||||
Zamek w Schwerinie
Schwerin – miasto na prawach powiatu w Niemczech, na Pojezierzu Meklemburskim, nad jeziorem Schweriner See, stolica kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie.
Spis treści
1 Położenie
2 Toponimia
3 Historia
4 Gospodarka
5 Transport
5.1 Transport drogowy
5.2 Transport kolejowy
5.3 Tramwaje
6 Turystyka i zabytki
7 Współpraca międzynarodowa
8 Zobacz też
9 Przypisy
10 Linki zewnętrzne
Położenie |
W zachodniej części Meklemburgii wśród jezior: Schweriner See, Heidensee, Ziegelsee, Medeweger See, Lankower See, Ostorfer See, Fauler See, Neumühler See, Burgsee, Grimkesee, Große Karausche, Pfaffenteich. Miasto leży na wysokości od 38 do 86,1 m n.p.m.
Toponimia |
Nazwa miasta, zapisana po raz pierwszy w 1018 roku w formie Zuarin, ma pochodzenie słowiańskie. Prawdopodobnie wywodzi się z połabskiego zvérina „zwierzyniec”[1], choć możliwy jest także jej związek z imieniem boga Swaroga[2]. W języku polskim rekonstruowana jest jako Zwierzyn[3], Skwierzyn[4], Swarzyn[5].
Historia |
Schwerin założyli Słowianie połabscy z konfederacji plemion Obodrzyców. W 1160 książę saski Henryk Lew zdobył tu jeden z głównych grodów słowiańskich Obodrzyców wzmiankowany już w X wieku. Od ok. 1170 siedziba biskupstwa i stolica samodzielnego księstwa.
1358 włączony do księstwa Meklemburgii. Od 1524 ośrodek reformacji. 1621-1934 stolica księstwa Meklemburgia-Schwerin.
Liczba mieszkańców: 1991 – 127 tys.; 2002 – 98 tys.; 2010 – 95,2 tys.
Gospodarka |
Browar, przemysł spożywczy.
Transport |
Transport drogowy |
- z kierunku Berlina i Hamburga: A24 i A14 (do 2006 A241)
- z Hagenow → B321 kierunek Schwerin
- z kierunku Gadebusch i Güstrow: B104
- z kierunku Wismar i Ludwigslust: B106
Transport kolejowy |
W mieście znajdują się stacje kolejowe Schwerin Hauptbahnhof i Schwerin-Lankow.
Tramwaje |
W mieście funkcjonują 4 linie tramwajowe.
Turystyka i zabytki |
Katedra w Schwerinie
Zamek w Schwerinie
katedra gotycka (XIII-XV wiek) z wieżą (1888-1892), w katedrze malowidła ścienne sprzed połowy XIV wieku oraz przyległy krużganek (ok. 1400)- dwa kościoły – zamkowy (1560-1563) oraz Św. Mikołaja (XVIII wiek)
neorenesansowy Zamek Książęcy (Książąt ~Obodrzycko-Meklemburskich) wybudowany w latach 1843-1857 jako nowa siedziba Książąt Meklemburgii (patrz: Książęta Meklemburgii - zgermanizowana dynastia książęca wywodząca się z lechickich książąt obodrzyckich, patrz też: Książęta Obodrzyców), przez znanych architektów, wśród których byli G.A. Demmler, F.A. Stuler, Gottfried Semper; w skrzydle wschodnim pozostałości terakotowej dekoracji 1553-1555, której twórcą był S. von Duren; w zamku renesansowa kaplica (1560-1563, budową kierował znany włoski architekt J.B. Parr; wokół zamku barokowy park (poł. XVIII w.) z rzeźbami Balthasara Permosera
- arsenał (1840-1844)
- ratusz Nowego Miasta (XVIII wiek)
- hala targowa (1783-1785)
- muzeum (w zamku)
- pałace (XVIII wiek), zamek myśliwski (po 1790), zabudowa miejska (XVI-XIX wiek)
- teatr państwowy (Mecklenburgisches Staatstheater Schwerin)
- wieża telewizyjna
- muzeum techniki
- miejskie muzeum historyczne (Stadtgeschichtsmuseum)
- Zoo
- biała flota
Współpraca międzynarodowa |
Schwerin posiada następujące umowy partnerskie[6]:
Odense, Dania (1995)
Piła, Polska (1996)
Reggio nell’Emilia, Włochy (1966)
Tallinn, Estonia (1993)
Vaasa, Finlandia (1965)
Växjö, Szwecja od 1999 (od 1996 roku utrzymywano kontakty partnerskie)
Wuppertal, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy (1987)
Milwaukee, Wisconsin, Stany Zjednoczone (1997)
Zobacz też |
- Alt Schwerin
- Schwerinsdorf
Przypisy |
↑ Horst Zänger, 850 Jahre Schwerin, Schwerin 2009, s. 12-13.
↑ Aleksander Gieysztor, Mitologia Słowian, Warszawa 2006, s. 172.
↑ ks. Stanisław Kozierowski: Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. T. Zeszyt IIA. Poznań: 1937.
↑ Por. E. Eichler, W. Mühlner, Die Namen der Städte in Mecklenburg-Vorpommern. Ingo Koch Verlag, Rostock, 2002, s. 121-122.
↑ Józef Spors, Organizacja kasztelańska na Pomorzu Zachodnim w XII-XIII wieku, Słupsk 1991, s. 47.
↑ Współpraca zagraniczna.
Linki zewnętrzne |
http://www.museum-schwerin.de/,- http://www.schwerin-city.de/
- http://www.schwerin-news.de/
| |||||||||||
Kontrola autorytatywna (miasto):
VIAF: 143721111
LCCN: n50054696
GND: 4053950-7
NKC: ge130755
- WorldCat