Jens Lehmann







Ten artykuł dotyczy piłkarza. Zobacz też: artykuł o kolarzu.

.mw-parser-output .infobox td>.kariera td{padding:2px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(1){min-width:61px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(2){width:100%}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(3){text-align:right}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(4){text-align:right}



























Jens Lehmann


Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 listopada 1969
Essen
Wzrost
190 cm
Pozycja

bramkarz
Kariera seniorska


















































Lata
Klub
Wyst.
Gole
1987–1998

FC Schalke 04
274
(2)
1998–1999

A.C. Milan
5
(0)
1999–2003

Borussia Dortmund
129
(0)
2003–2008

Arsenal
147
(0)
2008–2010

VfB Stuttgart
50
(0)
2011–2012

Arsenal
1
(0)

W sumie:
606
(2)

Kariera reprezentacyjna


























Lata
Reprezentacja
Wyst.
Gole
1990–1991

 Niemcy U-21
6
(0)
1998–2008

 Niemcy
61
(0)

W sumie:
67
(0)

Dorobek medalowy


























Mistrzostwa świata
II miejsce Japonia/Korea Południowa 2002 piłka nożna
III miejsce Niemcy 2006 piłka nożna

Mistrzostwa Europy
II miejsce Austria/Szwajcaria 2008 piłka nożna

Puchar Konfederacji
Brąz Niemcy 2005


Jens Lehmann (ur. 10 listopada 1969 w Essen) – niemiecki piłkarz występujący na pozycji bramkarza, reprezentant Niemiec.




Spis treści






  • 1 Kariera


  • 2 Inne


  • 3 Przypisy


  • 4 Bibliografia





Kariera |


Przygodę z piłką nożną rozpoczął w wieku 6 lat. Od 1975 do 1978 grał w klubie DJK Heisingen. Później przez 9 lat był w klubie Schwarz-Weiß Essen. W 1987 roku został zakupiony do Schalke 04. W barwach tego klubu rozegrał 274 spotkania i strzelił dwa gole. Był także zawodnikiem m.in. A.C. Milan i Borussii Dortmund, gdzie grał do roku 2003. Pod koniec sezonu 2002/2003 trafił do londyńskiego Arsenalu jako zastępstwo legendy klubu, Davida Seamana.


W reprezentacji Niemiec rozegrał 61 meczów. Pod koniec kwietnia 2006 trener reprezentacji Niemiec, Jürgen Klinsmann, zdecydował, że Lehmann będzie pierwszym bramkarzem podczas Mundialu 2006. Na tych mistrzostwach Lehmann wraz z drużyną zdobył brązowy medal. Wystąpił w 6 meczach, zagrał 600 minut, wpuścił 5 bramek, w meczu z Argentyną, w serii rzutów karnych obronił 2 z nich.


17 maja 2006 jego Arsenal przegrał w finale Ligi Mistrzów z FC Barcelona 2:1. Jens Lehmann był pierwszym piłkarzem, który w finale tych rozgrywek otrzymał czerwoną kartkę. 4 maja 2008 w meczu z Evertonem zmienił w 69 minucie Łukasza Fabiańskiego i ostatni raz zagrał w barwach Arsenalu.


10 sierpnia 2008 roku zadebiutował w VfB Stuttgart w meczu przeciwko FC Hansa Lüneburg który odbył się w ramach Pucharu Niemiec. 17 sierpnia zagrał po raz pierwszy od pięciu lat w Bundeslidze w meczu przeciwko Borussii Mönchengladbach.


Karierę piłkarską zakończył meczem w Bundeslidze w dniu 8 maja 2010.


W marcu 2011 roku wznowił karierę i podpisał kontrakt z Arsenalem ważny do 30 czerwca 2011.[1] Powodem ponownego zatrudnienia go w klubie były zbiegające się w czasie kontuzje dwóch czołowych bramkarzy Arsenalu, Polaków Wojciecha Szczęsnego i Łukasza Fabiańskiego, wskutek czego jedynym znaczącym bramkarzem w drużynie pozostał Manuel Almunia. Początkowo miał pozostawać rezerwowym bramkarzem, jednakże wskutek słabej postawy Almunii, po raz drugi zadebiutował w drużynie Arsenalu już w kwietniu 2011.



Inne |


  • Grając w reprezentacji Niemiec, występował też z numerem 9 na koszulce[2]


Przypisy |




  1. Lehmann rejoins Arsenal on short-term deal (ang.). arsenal.com, 17 marca 2011. [dostęp 24 czerwca 2011].


  2. Lista najdziwniejszych numerów na koszulkach piłkarskich (pol.). zczuba.pl. [dostęp 2014-03-01].



Bibliografia |



  • Jens Lehmann w bazie National Football Teams (ang.)










這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

Carlow County Council

Abdulla Qahhor