Loara
| ||
Loara w Orleanie | ||
| Kontynent | Europa | |
Państwo | ||
Rzeka | ||
| Długość | 1020 km | |
| Powierzchnia zlewni | 120,5 tys. km² | |
Źródło | ||
| Miejsce | na stokach Gerbier-de-Jonc we wschodniej części Masywu Centralnego | |
| Współrzędne | 44°50′30″N 4°13′07″E/44,841667 4,218611 | |
Ujście | ||
Recypient | Zatoka Biskajska | |
| Miejsce | w postaci estuarium w okolicach miasta Saint-Nazaire | |
| Współrzędne | 47°16′12″N 2°11′04″W/47,270000 -2,184444 | |
| Mapa | ||
Położenie na mapie Francji źródło ujście | ||
Loara (fr. Loire) – najdłuższa rzeka Francji. Jej długość wynosi 1020 km, a powierzchnia dorzecza 120,5 tys. km². Źródła Loara bierze w na stokach Gerbier-de-Jonc we wschodniej części Masywu Centralnego, a uchodzi do Zatoki Biskajskiej (Ocean Atlantycki) w postaci estuarium.
Dla statków morskich Loara jest dostępna do Nantes. Rzeka posiada połączenia z Sekwaną i Saoną za pomocą kanałów. Cechują ją duże wahania stanu wód. W dolinie środkowej Loary obecny zespół gotycko-renesansowych zamków, między innymi w Angers, Chambord, Blois, Chaumont, Montsoreau, Amboise, Chenonceaux i Azay-le-Rideau[1].
Główne dopływy[1]:
- prawostronne
- Maine
- lewostronne
- Allier
- Cher
- Indre
- Vienne
Ważne miasta nad Loarą: Roanne, Orlean, Tours, Nantes, Saint-Nazaire[1].
Przypisy |
↑ abc praca zbiorowa: Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. G-M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 744.
Zobacz też |
- rzeki Europy
- Dolina Loary
Kontrola autorytatywna (rzeka):
GND: 4036256-5
BnF: 11939598k
SUDOC: 029237238