Józef (Siemaszko)




.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}


























Józef Siemaszko

biskup litewski i wileński

Ilustracja
Data i miejsce urodzenia
25 grudnia 1798
Pawłówka
Data i miejsce śmierci
23 listopada 1868
Wilno


Wyznanie
prawosławne

Kościół
Rosyjski Kościół Prawosławny
Odznaczenia

Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie)





Commons
Multimedia w Wikimedia Commons


Józef Siemaszko (ur. 25 grudnia 1798 w Pawłówce w powiecie lipowieckim, zm. 23 listopada 1868 w Wilnie) – biskup litewski i wileński, duchowny Kościoła greckokatolickiego (później prawosławnego), doktor teologii.




Spis treści






  • 1 Życiorys


    • 1.1 Memoriał w sprawie Kościoła unickiego




  • 2 Odznaczenia


  • 3 Zobacz też


  • 4 Linki zewnętrzne


  • 5 Uwagi


  • 6 Przypisy





Życiorys |


Ukończył Główne Seminarium w Wilnie, w wieku 21 lat został wyświęcony na kapłana unickiego. W 1822 został asesorem Kolegium Duchownego w Petersburgu[a]. Dzięki swojej pracowitości i ambicji w 1825 uzyskał urząd prałata scholastyka unickiej diecezji łuckiej. W czasie pobytu w Petersburgu nawiązał szerokie kontakty, w tym z kierującym departamentem wyznań obcych w Ministerstwie Oświecenia Publicznego G. Kartaszewskim oraz z samym ministrem oświecenia Aleksandrem Szyszkowem[1].



Memoriał w sprawie Kościoła unickiego |


Orientując się w polityce carskiej wobec Kościoła unickiego, w 1827 przedstawił Kartaszewskiemu memoriał opisujący bieżącą strukturę Kościoła unickiego w Imperium Rosyjskim, przedstawiający projekt zmian w niej, prowadzący de facto do likwidacji obrządku unickiego[1]. Memoriał Siemaszki zakładał wprowadzenie następujących rozwiązań:



  • likwidację dwóch z istniejących czterech diecezji unickich, rozmieszczenie stolic biskupich w miastach, gdzie nie istniały diecezje łacińskie,

  • podporządkowanie spraw Kościoła unickiego Świątobliwemu Synodowi Rządzącemu,

  • reorganizacja zakonu bazylianów na wzór prawosławny: podporządkowanie klasztorów biskupom diecezji, na terenie których się znajdowały,

  • utworzenie szkół dla dzieci duchownych unickich nieprowadzonych przez bazylianów,

  • nadanie władzom świeckim uprawnień do nagradzania duchownych unickich[1].


Opisywane zmiany maksymalnie upodobniłyby Kościół unicki w Imperium Rosyjskim do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, tym samym przygotowując grunt pod likwidację unii[2]. Oprócz memoriału zawierającego najbardziej ogólne sugestie dalszego postępowania w kwestii Kościoła unickiego Siemaszko opracowywał także sugestie szczegółowe – plany kasat klasztorów katolickich (unickich i łacińskich) i przejmowania ich majątków, statut Wileńskiej Akademii Duchownej – unickiej uczelni teologicznej działającej niezależnie od biskupa diecezjalnego. Redagował także odpowiedzi władz rosyjskich na listy papieża w sprawie unitów[1]. W latach 1827–1839 Józef Siemaszko faktycznie jednoosobowo kreował politykę Ministerstwa Oświecenia Publicznego wobec unitów[1].


W 1833 został wybrany ordynariuszem diecezji litewskiej. Jeszcze w tym samym roku – 12 maja 1833 – złożył prośbę o przyjęcie unitów do Cerkwi prawosławnej. Jednocześnie przeprowadził istotne reformy w Kościele greckokatolickim. Zlikwidował prawo patronatu i ktitorstwa, wprowadził do Kościoła unickiego prawosławne księgi liturgiczne. W cerkwiach przywrócono ikonostasy, prawosławne utensylia i szaty liturgiczne. 3 marca 1838 Józef Siemaszko stanął na czele Kolegium Greckokatolickiego. W 1839 na synodzie w Połocku opowiedział się za przyłączeniem całego Kościoła greckokatolickiego do Cerkwi prawosławnej[3]; został biskupem prawosławnym.



Odznaczenia |



  • Order Świętej Anny I klasy (1833, Rosja)[4]


Zobacz też |


  • Kościół unicki w Imperium Rosyjskim


Linki zewnętrzne |



  • Biogram w Internetowym Polskim Słowniku Biograficznym [dostęp: 28 X 2017 r.]


Uwagi |




  1. ↑ Organ ten odpowiedzialny był za nadzór nad działalnością Kościoła katolickiego (wszystkich obrządków) w Rosji.



Przypisy |




  1. ↑ abcde M. Radwan: Carat wobec Kościoła greckokatolickiego w zaborze rosyjskim 1796-1839. Lublin: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, 2004, s. 55-59. ISBN 83-917615-5-X.


  2. ↑ W. Osadczy: Święta Ruś. Rozwój i oddziaływanie idei prawosławia w Galicji. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 351-353. ISBN 978-83-227-2672-3.


  3. ↑ Antoni Mironowicz: Wpływ wyznań na kształtowanie się świadomości narodowej mieszkańców Białorusi w XIX wieku. Białoruruskie Zeszyty Historyczne w Bibliotece Kamunikat. [dostęp 2010-08-04].


  4. ↑ Wiadomości zagraniczne. Rossyja. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 8 z 18 stycznia 1834. 






p • d • e

Biskupi eparchii wileńskiej i litewskiej



  • Józef (Siemaszko) (1839–1868)


  • Makary (Bułgakow) (1868–1879)


  • Aleksander (Dobrynin) (1879–1885)


  • Aleksy (Ławrow-Płatonow) (1885–1890)


  • Donat (Babinski-Sokołow) (1890–1894)


  • Hieronim (Ekziemplarski) (1894–1898)


  • Juwenaliusz (Połowcew) (1898–1904)


  • Nikander (Mołczanow) (1904–1910)


  • Agatangel (Prieobrażenski) (1910–1913)


  • Tichon (Biełławin) (1913–1917)


  • Eleuteriusz (Bogojawleński) (1917–1923)


  • Teodozjusz (Fieodosijew) (1923–1939)


  • Eleuteriusz (Bogojawleński) (1939–1940)


  • Sergiusz (Woskriesienski) (1941–1944)


  • Korneliusz (Popow) (1945–1948)


  • Focjusz (Topiro) (1948–1951)


  • Aleksy (Diechtieriow) (1956–1959)


  • Roman (Tang) (1959–1963)


  • Antoni (Warżanski) (1963–1971)


  • Hermogen (Oriechow) (1971)


  • Anatol (Kuzniecow) (1972–1974)


  • German (Timofiejew) (1974–1978)


  • Wiktoryn (Bielajew) (1978–1989)


  • Antoni (Czeremisow) (1989)


  • Chryzostom (Martiszkin) (1990–2010)


  • Innocenty (Wasiljew) (od 2010)





-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容