Fabio Capello (ur. 18 czerwca 1946 roku w San Canzian d'Isonzo) – włoski piłkarz, który grał na pozycji pomocnika, trener piłkarski, komentator telewizji Fox Sports Italia.
Jako zawodnik występował na pozycji rozgrywającego. Grał między innymi w Juventusie i Milanie. W barwach Juventusu występował dwukrotnie w finałach rozgrywek europejskich, ale nie udało mu się zdobyć żadnego trofeum; finał Pucharu Miast Targowych (późniejszy Puchar UEFA) w 1971 Juventus przegrał z Leeds United, a finał Pucharu Mistrzów (późniejsza Liga Mistrzów) w 1973 roku – z Ajaksem. Capello grał również w reprezentacji narodowej. Był w szerokiej kadrze przygotowującej się do finałów mistrzostw świata w 1970, ale ostatecznie na turniej do Meksyku nie pojechał. Wystąpił w kolejnych finałach w Niemczech (1974), strzelił bramkę Polakom[1], ale Włosi odpadli już na etapie rozgrywek grupowych.
Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem. Odniósł szereg sukcesów z drużynami klubowymi, Milan doprowadził do trzech finałów Pucharu Mistrzów (w tym zwycięskiego w 1994) oraz zdobycia Superpucharu Europy (1994), z Realem Madryt zdobył w 1997 mistrzostwo Hiszpanii, z Romą mistrzostwo Włoch. W sezonie 2004/2005 został szkoleniowcem Juventusu, gdzie po dwóch sezonach miał na swoim koncie kolejne dwa mistrzostwa kraju. W sezonie 2006/2007 przeniósł się do Realu Madryt.
Choć krytykowany za bezbarwną grę swojej ekipy[2], wywalczył z drużyną Królewskich 30. tytuł mistrza Hiszpanii. Mimo to 28 czerwca 2007 został zwolniony.
W grudniu 2007 roku Fabio Capello otrzymał nominację na stanowisko trenera reprezentacji Anglii[3], które objął w styczniu roku następnego. Zakwalifikował się z nią do mistrzostw świata w 2010 roku i mistrzostw Europy w 2012 roku. 8 lutego 2012 roku, na cztery miesiące przed rozpoczęciem mistrzostw Europy w Polsce i na Ukrainie zrezygnował z posady trenera reprezentacji Anglii. Wcześniej Capello skrytykował decyzje federacji piłkarskiej o odebraniu opaski kapitana Johna Terry'ego. 16 lipca 2012 został trenerem reprezentacji Rosji.
W 2013 rozpoczął też pracę, jako komentator telewizji Fox Sports Italia.
14 lipca 2015 przestał być selekcjonerem reprezentacji Rosji. Umowę rozwiązano za porozumieniem stron[4].
W czerwcu 2017 został trenerem chińskiego Jiangsu Suning[5][6].
Spis treści
1Osiągnięcia
1.1Zawodnik
1.2Trener
2Przypisy
3Linki zewnętrzne
Osiągnięcia |
Zawodnik |
AS Roma
Puchar Włoch: 1968/69
Juventus F.C.
Mistrzostwo Włoch: 1971/72, 1972/73, 1974/75
A.C. Milan
Mistrzostwo Włoch: 1978/79
Puchar Włoch: 1976/77
Trener |
A.C. Milan
Mistrzostwo Włoch: 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1995/96
Superpuchar Włoch: 1992, 1993, 1994
Liga Mistrzów: 1993/94
Superpuchar Europy: 1994
Finał Ligi Mistrzów: 1992/93, 1994/95
Real Madryt
Mistrzostwo Hiszpanii: 1996/97, 2006/07
AS Roma
Mistrzostwo Włoch: 2000/01
Superpuchar Włoch: 2001
Indywidualne
Najlepszy trener Serie A: 2005
Najlepszy trener świata według stacji BBC: 2009
Najlepszy sportowiec wg gazety "Marca": 2011
Przypisy |
↑Historyczne Mecze: 1974 Polska - Włochy (pol.). kadra.pl. [dostęp 2011-12-01].
↑Przemysław Łonyszyn: Relatywizm a la Capello (pol.). realmadrid.pl, 2007-05-14. [dostęp 2011-12-01].
↑Capello trenerem reprezentacji Anglii (pol.). realmadrid.pl, 2007-12-15. [dostęp 2011-12-01].
↑www.polskieradio.pl, 14.07.2015
↑Capello new coach of Jiangsu Suning. „Times of Malta”. 25381, s. 37, 2017-06-12 (ang.).