Słowiańsk













































Słowiańsk
Слов'янськ


Ilustracja
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego











Herb
Flaga

Herb
Flaga


Państwo
 Ukraina

Obwód
Flag of Donetsk Oblast.svg doniecki
Wysokość
 74 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

117 994[1]
1 595 os./km²

Nr kierunkowy
 +380-6262

Kod pocztowy
 84100-84129

Tablice rejestracyjne
 AH


Położenie na mapie obwodu donieckiego


Mapa lokalizacyjna obwodu donieckiego

Słowiańsk

Słowiańsk






Położenie na mapie Ukrainy


Mapa lokalizacyjna Ukrainy

Słowiańsk

Słowiańsk





Ziemia48°52′12″N 37°37′12″E/48,870000 37,620000





Commons
Multimedia w Wikimedia Commons






Wikipodróże
Informacje w Wikipodróżach


Strona internetowa

Portal Portal Ukraina

Słowiańsk (ukr. Слов'янськ, Słowjanśk; ros. Слaвянск, Sławiansk) – miasto na Ukrainie, w obwodzie donieckim, w Donieckim Zagłębiu Węglowym, położone nad rzeką Kazennyj Toreć, siedziba administracyjna rejonu słowiańskiego nie wchodząca jednak w jego skład. W 2012 roku liczyło ok. 118 tys. mieszkańców. Ośrodek wydobycia soli kamiennej, przemysłu chemicznego, maszynowego, materiałów budowlanych i spożywczego.




Spis treści






  • 1 Historia


  • 2 Demografia


  • 3 Osoby związane z miastem


  • 4 Galeria


  • 5 Przypisy


  • 6 Linki zewnętrzne





Historia |


W 1645 roku kozacy zbudowali w pobliżu słonego jeziora Ropne warownię Tor. Wokół twierdzy wyrosła osada, której mieszkańcy trudnili się warzeniem soli i handlem. Za datę powstania miasta uważa się rok 1676. W 1784 roku Tor zmienił nazwę na Słowiańsk.
Słowiańsk pojawił się w mediach światowych w trakcie rozruchów wywołanych przez rosyjskich separatystów w kwietniu 2014 roku. Ukraińska armia próbowała szturmować miasto 24 kwietnia, ale poza likwidacją kilku posterunków prorosyjskich bojowników nic nie osiągnęła. Kolejny, tym razem zwycięski szturm został podjęty 2 maja 2014[2]. Ostatecznie miasto zostało wyzwolone spod wpływów separatystów w pierwszych dniach lipca 2014 r.



Demografia |


Skład narodowościowy miasta w 1939 roku na podstawie radzieckiego spisu powszechnego[3]:





  1. Ukraińcy: 58 627 (75,32%)


  2. Rosjanie: 14 798 (19,01%)


  3. Żydzi: 2 050 (2,63%)


  4. Białorusini: 426 (0,55%)


  5. Niemcy: 306 (0,39%)


  6. Grecy: 215 (0,28%)



Skład narodowościowy miasta w 2001 roku na podstawie ukraińskiego spisu powszechnego[4]:





  1. Ukraińcy: 104 423 (73,09%)


  2. Rosjanie: 33 649 (23,55%)


  3. Turcy: 829 (0,58%)


  4. Białorusini: 766 (0,54%)


  5. Ormianie: 592 (0,41%)


  6. Grecy: 320 (0,22%)


  7. Cyganie: 279 (0,20%)


  8. Azerowie: 208 (0,15%)




Osoby związane z miastem |




  • Wincenty Kwieciński - polski dowódca wojskowy


  • Jewhen Mirosznyczenko - ukraiński szachista


  • Anatolij Mohylow - premier Republiki Autonomicznej Krymu w latach 2011-2014, pochodzenia rosyjskiego


  • Zenobi (Korzinkin) - rosyjski biskup prawosławny



Galeria |






  • Cerkiew Zmartwychwstania Chrystusa







  • Dawny budynek banku miejskiego







  • Laboratorium szpitalne







  • Szkoła







  • Zakład balneologiczny







  • Dom Kultury im. Lenina







  • Kazennyj Toreć







  • Dworzec kolejowy





  • Вул.Калініна,46.jpg





  • Будинок банку.jpg






Przypisy |




  1. ↑ Informacja statystyczna


  2. ↑ Atak ukraińskich sił na separatystów w Słowiańsku - Wiadomości, wiadomosci.onet.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).


  3. ↑ Демоскоп Weekly - Приложение. Справочник статистических показателей, demoscope.ru [dostęp 2017-11-27] .


  4. ↑ WebCite query result, www.webcitation.org [dostęp 2017-11-27]  (ang.).



Linki zewnętrzne |



  • Sławiańsk w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.










p • d • e

Miasta obwodu donieckiego

Awdijiwka • Amwrosijiwka • Bachmut • Biłyćke • Biłozerśke • Bunhe • Charcyz • Chrestiwka • Czasiw Jar • Czystiakowe • Debalcewo • Dobropole • Dokuczajewsk • Donieck • Drużkiwka • Gorłówka • Hirnyk • Iłowajśk • Jasynuwata • Jenakijewe • Kalmiuśke • Konstantynówka • Kramatorsk • Krasnohoriwka • Kurachowe • Łyman • Makiejewka • Marjinka • Mariupol • Mospyne • Mykołajiwka • Myrnohrad • Nowoazowsk • Nowohrodiwka • Pokrowsk • Rodynśke • Switłodarśk • Siewiersk • Sełydowe • Słowiańsk • Sołedar • Swiatohirśk • Śnieżne • Szachtarsk • Torećk • Ukrajinśk • Wołnowacha • Wuhłehirśk • Wuhłedar • Zalizne • Zuhres • Żdaniwka
 Flag of Donetsk Oblast.svg
















p • d • e

Rejony obwodu donieckiego
Rejony


amwrosijiwski •
bachmucki •
bojkiwski •
dobropolski •
jasynuwacki •
konstantynowski •
łymański •
manhuski •
marjiński •
nikolski •
nowoazowski •
ołeksandriwski •
pokrowski •
słowiański •
starobeszewski •
szachtarski •
wełykonowosiłkowski •
wołnowaski



 herb obwodu donieckiego
Wydzielone miasta


Awdijiwka •
Bachmut •
Charcyz •
Chrestiwka •
Czystiakowe •
Debalcewo •
Dobropole •
Dokuczajewsk •
Donieck •
Drużkiwka •
Gorłówka •
Jasynuwata •
Jenakijewe •
Konstantynówka •
Kramatorsk •
Łyman •
Makiejewka •
Mariupol •
Myrnohrad •
Nowohrodiwka •
Pokrowsk •
Sełydowe •
Słowiańsk •
Śnieżne •
Szachtarsk •
Torećk •
Wuhłedar •
Żdaniwka



-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容