Miechów
| ||||
| ||||
| ||||
Państwo | ||||
Województwo | ||||
Powiat | miechowski | |||
Gmina | Miechów | |||
Prawa miejskie | 1290 | |||
Burmistrz | Dariusz Marczewski | |||
Powierzchnia | 15,49 km² | |||
| Populacja (20.02.2018) • liczba ludności • gęstość | 11 298[1] 756,7 os./km² | |||
Strefa numeracyjna | (+48) 41 | |||
Kod pocztowy | 32-200 | |||
Tablice rejestracyjne | KMI | |||
Położenie na mapie gminy Miechów Miechów | ||||
Położenie na mapie Polski Miechów | ||||
Położenie na mapie województwa małopolskiego Miechów | ||||
Położenie na mapie powiatu miechowskiego Miechów | ||||
TERC (TERYT) | 1208054 | |||
SIMC | 0947225 | |||
Urząd miejski ul. Sienkiewicza 2532-200 Miechów | ||||
Strona internetowa | ||||
Miechów – miasto w woj. małopolskim, siedziba powiatu miechowskiego, oraz gminy miejsko-wiejskiej Miechów. Położone w Wyżynie Miechowskiej nad potokiem Miechówką. Liczy 11 298 mieszkańców (20 lutego 2018)[2].
Miechów położony jest przy międzynarodowej trasie nr 7 (E77), w odległości ok. 45 km od Krakowa i 80 km od Kielc.
Centralnym elementem miasta, widocznym już z daleka, jest potężna bryła kościoła z charakterystyczną wieżą zwieńczoną hełmem w postaci kuli. Kula ta symbolizuje Ziemię. Pod koniec października 2006 roku na hełmie wieży ustawiono figurę Chrystusa Zmartwychwstałego.
Miasto było własnością klasztoru bożogrobców w Miechowie[3].
Spis treści
1 Położenie
2 Historia
2.1 Okres zaborów
2.2 II wojna światowa
2.3 Okres powojenny
3 Demografia
4 Zabytki
5 Dzielnice i osiedla mieszkalne w Miechowie
6 Komunikacja
7 Edukacja
8 Kultura
9 Sport
10 Organizacje
11 Wspólnoty wyznaniowe
12 Współpraca międzynarodowa
13 Osoby związane z Miechowem
14 Ciekawostki
15 Zobacz też
16 Przypisy
17 Bibliografia
18 Linki zewnętrzne
Położenie |
Powierzchnia miasta wynosi 15,49 km² (1 stycznia 2011)[4].
Miechów- stolica powiatu- położony jest w centralnej części Wyżyny Miechowskiej, stanowiącej południowo-wschodnią część Jury Krakowsko- Częstochowskiej. Leży między dwoma wzgórzami- od południa jest to Wielka Góra, zwana potocznie Komorowską, a od północy Góra Stawna. Pomiędzy nimi doliną płynie potok Miechówka, lewy dopływ Cichej (której ujściowy odcinek jest często błędnie utożsamiany z Miechówką).
Zanieczyszczenie powietrza: Położenie geograficzne utrudnia wentylację miasta, przez Miechów znajdował się w 2015 r. w czołówce rankingu polskich miast z najbardziej zanieczyszczonym powietrzem[5]. W ostatnich latach samorząd Miechowa zrealizował istotne przedsięwzięcia w zakresie ekologii, dzięki czemu gmina w 2017 r. zdobyła wyróżnienie w konkursie eko.LIDERZY 2017 w kategorii ekoGMINA miejsko-wiejska[6].
Historia |
Papież Innocenty III, potwierdza bożogrobcom w Miechowie nadanie Kazimierza Sprawiedliwego i przyjmuje klasztor pod swoją opiekę, 1208 rok
Miejscowość powstała w XII wieku i stanowiła posiadłość związaną z rodem Gryfitów Świebodziców, których herb Gryf stał się również herbem miasta Miechów[7]. Za założyciela i pierwszego dziedzica historycy uznają krzyżowca Jaksę Gryfitę z Miechowa, który po udziale w wyprawach krzyżowych sprowadził tutaj z Jerozolimy kilku rycerzy z zakonu rycerskiego Bożogrobców oraz kilku kanoników reguły św. Augustyna sprawujących pieczę nad grobem Chrystusa wystawiając im w swojej wsi Bazylikę kolegiacką Grobu Bożego oraz klasztor w 1162 roku[7]. Jako uposażenie zapisał im wsie Miechów, Zagórzyn oraz Komorów. Od nazwy wsi rezydujący w Polsce zakonnicy przybrali nazwę Miechowitów[7].
Miejscowość uzyskała prawa miejskie w 1290 roku nadane na prawie niemieckim przez księcia wielkopolskiego i krakowskiego Przemysła II[7]. Miechów dwukrotnie został najechany i złupiony w 1294 roku przez Bolesława I mazowieckiego w czasie rywalizacji książąt polskich o tron krakowski[7]. W roku 1311 miejscowy klasztor najechał oddział węgierski na żołdzie Władysława I Łokietka, który usunął z niego Bożogrobców. Łokietek zwrócił go zakonnikom kilka lat później jednak w wyniku działań wojennych miejscowość straciła na jakiś czas prawa miejskie[7].
Z czasem Miechów odzyskał prawa miejskie. Z miejscowością związane jest nazwisko Macieja Miechowity polskiego lekarza, historyka, geografa oraz profesora Akademii Krakowskiej, który w początku XVI wieku ukończył w mieście szkołę parafialną[7]. Miasto ulegało licznym pożarom w latach 1344, 1379, 1506, 1595 oraz 1745 w wyniku, których nie rozwinęło się w większą miejscowość. W XVI wieku w mieście istniały cechy rzemieślnicze: szewski, stolarski, bednarski, sukienniczy, rymarski, a od 1604 krawiecki, od 1641 kowalski i od 1708 rzeźniczy[7].
W styczniu 1734 roku doszło do bitwy pod Miechowem, w której polskie siły pokonały oddział saksoński, w czasie wojny o sukcesję polską.
Okres zaborów |
Bitwa pod Miechowem, grafika Walerego Eljasza-Radzikowskiego
Armia rosyjska pustoszy i pali Miechów w ramach represji za powstanie styczniowe
W wyniku trzeciego rozbioru Polski Miechów znalazł się w granicach zaboru austriackiego (1795 r.), zaś w 1807 roku wszedł w skład Księstwa Warszawskiego. Po utworzeniu Królestwa Kongresowego Miechów został stolicą obwodu i powiatu w województwie krakowskim z siedzibą w Kielcach (1816 r.). W 1841 roku Miechów znalazł się w guberni kieleckiej i pozostawał w niej do 1915 roku, z wyjątkiem lat 1844–1867, kiedy to przejściowo wszedł w skład guberni radomskiej[7][8].
W 1819 roku, na skutek kasaty zakonu bożogrobców w zaborze rosyjskim, Miechów opuścili ostatni zakonnicy na czele z proboszczem kościoła Grobu Bożego i ostatnim prepozytem zakonu (w jednej osobie) Tomaszem Nowiną-Nowińskim[9].
W 1827 roku miejscowość liczyła 159 domów, w których mieszkało 1578 mieszkańców wyznania chrześcijańskiego[7]. Przez długi czas w Miechowie nie wolno było zamieszkiwać Żydom. Oficjalnie potwierdził to dekret proboszcza generalnego zakonu Bożogrobców Mateusza Buydeckiego z 1767 roku. Zaborcze władze carskie zniosły to ograniczenie dopiero w 1862 roku, w ramach reformy Aleksandra Wielopolskiego[10]. Po osiedleniu się Żydów powstała Synagoga w Miechowie.
W lutym 1863 roku miejscowość objęta została walkami z wojskami rosyjskimi w czasie powstania styczniowego. W okolicy miała miejsce przegrana przez siły polskie bitwa pod Miechowem. Wojska rosyjskie podpaliły miasto w wyniku represji za poparcie powstania. Rosjanie nie pozwolili mieszkańcom gasić pożaru w wyniku czego miasto zostało poważnie zniszczone. Pozostało w nim jedynie 40 domostw oraz 830 mieszkańców[7]. Miasto zostało odbudowane i w 1878 roku było w nim już 170 domostw oraz 3000 mieszkańców w tym 1943 stałych mieszkańców[7]. W czasie zaboru rosyjskiego w Miechowie, ze względu na bliskość granic Rosji, stacjonował kilkusetosobowy oddział żołnierzy rosyjskich. Dawne koszary mieszczą się przy obecnej ul. Sienkiewicza[potrzebny przypis].
W miejscowości rozwijał się przemysł. W 1876 roku w mieście funkcjonowała destylarnia produkująca 3500 rs., lokalny browar z produkcją 1560 rs., mydlarnia z prod. 1000 rs. oraz 2 cegielnie z produkcją wartości 1600 rs.[7]
W czasie zaboru rosyjskiego w centrum Miechowa, przy obecnym placu im. T. Kościuszki, powstała cerkiew prawosławna dla urzędników i żołnierzy rosyjskich. Po wycofaniu się Rosjan została ona rozebrana przez miejscową ludność. Na jej miejscu po II wojnie światowej wybudowano Pomnik Partyzantów Ziemi Miechowskiej.
Z Miechowem związani byli posłowie do Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego: Jan Bielawski i Mateusz Manterys, którzy należeli do inicjatorów powołania miechowskiej Spółki Rolniczej „Jutrznia”.
Przed II wojną światową połowę mieszkańców Miechowa stanowili Żydzi[11]. 9 maja 1919 roku doszło w mieście do pogromu Żydów, w rezultacie którego pobito ponad stu z nich (dwóch na śmierć)[12].
II wojna światowa |
Pomnik partyzantów ziemi miechowskiej poległych w l. 1939-45
Po klęsce wojska polskiego w kampanii wrześniowej władze III Rzeszy utworzyły Generalne Gubernatorstwo w granicach, którego miasto znalazło się pod koniec 1939 roku jako siedziba niemieckiej administracji niem. Kreis Miechów. W czasie II wojny światowej w miejscowości działały regionalne struktury polskich organizacji niepodległościowych Związek Walki Zbrojnej oraz Armia Krajowa[13]. W miejscowości działał Inspektorat Rejonowy ZWZ, a od 1943 roku Inspektorat AK Miechów – „Michał” pod dowództwem kpt. Jerzego Kamińskiego „Wigury”. W czasie wojny regionalne oddziały AK przeprowadziły w rejonie wiele akcji sabotażowych, dywersyjnych oraz bojowych. W samej tylko akcji Kośba przeprowadzonej w obwodzie w dniach od 25 do 30 maja 1944 roku żołnierze AK zabili kilkudziesięciu Niemców oraz nazistowskich kolaborantów[14]. Akcja ta nie spotkała się z odwetową reakcją Niemców z powodu klęsk jakie w tym czasie odnosiły wojska niemieckie na froncie wschodnim. Wykorzystując spowodowane tym zamieszanie wśród Niemców oddziały Armii Krajowej przystąpiły do akcji likwidując prawie wszystkie posterunki niemieckie oraz policji „granatowej” w rejonie tworząc tzw. Rzeczpospolitą Partyzancką[13]. Wspomnienia oraz działalność AK z tego okresu opisał w swojej książce ówczesny inspektor Inspektoratu Rejonowego AK „Michał-Maria” Bolesław Nieczuja-Ostrowski[13][14].
Kamień upamiętniający akcję AK-owców z 25 kwietnia 1945
Ze względu na ukształtowanie terenu Niemcy przygotowywali tereny w okolicy Miechowa do obrony, m.in. budując bunkry betonowe i ziemne, okopy, wycinając drzewa w dolinie Szreniawy. Zwiad Armii Czerwonej uzyskał informacje o tych działaniach, dlatego przeprowadzono uderzenia na północy i południu.
Okres powojenny |
Przez kilka miesięcy po II wojnie światowej jego burmistrzem Miechowa był Tomasz Karkowski.
W 1955 roku z powiatu miechowskiego wydzielono powiat proszowicki. W tym kształcie powiat istniał do 1975 roku, kiedy został wprowadzony dwustopniowy podział administracyjny, a powiaty zniknęły z mapy Polski. W latach 1975–1998 miasto należało do woj. kieleckiego.
Kard. Karol Wojtyła wielokrotnie odwiedzał Miechów, a jako papież podniósł godność kościoła do rangi bazyliki mniejszej 10 kwietnia 1996 roku.
Demografia |
- Piramida wieku mieszkańców Miechowa w 2014 roku.
![]()
Zabytki |
Bazylika kolegiacka Grobu Bożego
Dworek „Zacisze”
Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[15].
Zespół klasztorny bożogrobców, XIII-XVIII,
kościół parafialny pw. Grobu Pańskiego,- kaplica grobu Chrystusa z XVI wieku,
- klasztor (I), obecnie nie użytkowany,
- klasztor (II) – skrzydło zach., obecnie Sąd Rejonowy i Prokuratura Rejonowa,
- dom generałów zakonu,
- ogród,
- fragmenty ogrodzenia z basztą.
Dworek „Zacisze” – znajdujący się na małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej
Dzielnice i osiedla mieszkalne w Miechowie |
Miechów oficjalnie nie jest podzielony na dzielnice, jego obszary nazywane są jedynie umownie lub od nazwy osiedla.
- Kolonijki – obszar cechujący się zabudową jednorodzinną, osiedle to jest położone na znacznym obszarze, zajmując tym samym sporą część miasta, w połowie XX wieku przebiegała na tych terenach linia kolejki wąskotorowej.
- Osiedle Kolejowe – osiedle odznaczające się zabudową mieszaną, położone jest w zachodniej części miasta, tuż przy miechowskiej stacji PKP.
- Osiedle Parkowe (dawniej XXX-lecia PRL)[16] – drugie co do wielkości osiedle mieszkaniowe w Miechowie cechujące się zabudową wielorodzinną, wybudowane w czasach PRL-u.
- Osiedle Władysława Sikorskiego – największe osiedle miasta, zamieszkuje je ponad 4000 mieszkańców co stanowi około 30% ogółu zameldowanych w Miechowie. Na osiedlu tym znajduje się Szkoła Podstawowa nr 2, Gimnazjum nr 1 oraz hala sportowa wraz z kompleksem boisk w tym Orlik.
- Osiedle Stefana Żeromskiego – osiedle domów jednorodzinnych w południowo-wschodniej części miasta.
- Centrum – centralna część miasta, która jest sektorem zarówno handlowo-usługowym, jak i turystycznym, znajduje się tam bazylika Bożogrobców, jak i domy handlowe Kłos i Bartosz, Powiatowa Biblioteka Publiczna oraz zaplecze hotelowo-gastronomiczne.
Komunikacja |
Dworzec kolejowy
Przez Miechów przechodzi linia kolejowa nr 8. W mieście znajduje się stacja kolejowa z której istnieją połączenia m.in. do Warszawy, Krakowa, Przemyśla, Szczecina, Olsztyna, Zakopanego.
Edukacja |
Przedszkola
- Przedszkole Samorządowe nr 1 im. Janiny Porazińskiej
- Przedszkole Samorządowe nr 2
- Przedszkole Samorządowe nr 3
- Przedszkole Samorządowe nr 1 im. Janiny Porazińskiej
Szkoły Podstawowe
- Szkoła Podstawowa nr 1 im. Henryka Sienkiewicza
- Szkoła Podstawowa nr 2 im. Marii Konopnickiej
- Szkoła Podstawowa nr 1 im. Henryka Sienkiewicza
Gimnazja
- Gimnazjum nr 1 im. Macieja Miechowity,
- Prywatne Gimnazjum Omega nr 2
- Szkoły ponadgimnazjalne
Licea
- Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki
Technika
- Technikum nr 1 w Zespole Szkół nr 1 „Ekonomik”
- Technikum nr 2 w Zespole Szkół nr 2 im. Jana Pawła II
Szkoły Branżowe Stopnia I
- Szkoła Branżowa I Stopnia nr 1 w Zespole Szkół nr 1 „Ekonomik”
- Szkoła Branżowa I Stopnia nr 2 w Zespole Szkół nr 2 im. Jana Pawła II
Szkoły Muzyczne
- Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia im. Michała Kleofasa Ogińskiego
- szkoły niepubliczne ZDZ w Kielcach,
Prywatna Wyższa Szkoła Ochrony Środowiska w Radomiu – Wydział Zamiejscowy,
Kultura |
Muzeum Ziemi Miechowskiej
W 2013 roku uchwałą Rady Miejskiej połączono Dom Kultury, krytą pływalnię oraz punkt informacji turystycznej – dzięki czemu powstało Centrum Kultury i Sportu w Miechowie. Centrum Kultury i Sportu jest samorządową instytucją kultury. Podstawowym celem działalności CKiS jest organizowanie działalności kulturalnej i promocja Gminy Miechów. Centrum prowadzi również inne niż kulturalne działalności w zakresie sportu, rekreacji, turystyki, aktywizacji osób starszych, inicjowania nowatorskich działań prospołecznych[17].
Początki Miechowskiego Domu Kultury datuje się na 1957 r.[18] Odbywają się tu festiwale, koncerty oraz zajęcia dla dzieci i młodzieży. W budynku domu kultury działa kino „Gryf”. We wrześniu 2015 r. kino przeszło modernizację- stare projektory filmowe zostały zastąpione przez kino cyfrowe[19].
W Miechowie znajduje się punkt informacji turystycznej działający w ramach Małopolskiego Systemu Informacji Turystycznej.
Galeria „U Jaksy”
Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna
Muzeum Ziemi Miechowskiej zostało utworzone na podstawie umowy zawartej pomiędzy Powiatem Miechowskim, Gminą i Miastem Miechów oraz Parafią Grobu Bożego w Miechowie i funkcjonuje od października 2012 r. Siedzibą Muzeum są zabudowania poklasztorne, mieszczące się przy Bazylice Miechowskiej. Oprócz opieki nad zbiorami, muzeum prowadzi działalność edukacyjną poprzez organizowanie lekcji muzealnych, warsztatów, a także oprowadzanie po Bazylice Grobu Bożego i zabudowaniach poklasztornych[20].
Biuro Wystaw Artystycznych „U Jaksy” prowadzi działalność od 1986 roku. Początkowo jako filia kieleckiego BWA, a od 2008 roku jako samodzielna, samorządowa instytucja kultury. Obecnie miechowskie BWA prowadzi trzy obiekty, różniące się profilem, jednak połączone w ogólnej misji upowszechniania i wspierania rozwoju sztuki współczesnej. Pierwszą i główną siedzibą BWA jest Galeria „U Jaksy” mieszcząca się w podziemiach zabudowań poklasztornych zakonu Bożogrobców z przełomu XIII i XIV wieku. W zabytkowych wnętrzach od początku prowadzono działalność wystawienniczą. Od 1999 miechowskie BWA udostępnia też stałą ekspozycję prac Stefana Żechowskiego – w Domu Pracy Twórczej im. S. Żechowskiego. W nowej jednostce oprócz kolekcji dzieł wybitnego artysty z Książa Wielkiego, mieści się stała ekspozycja kolekcji sztuki współczesnej. Od 2011 roku BWA prowadzi również XVIII-wieczny, modrzewiowy Dworek „Zacisze” znajdujący się na Szlaku Architektury Drewnianej.[21]
Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna im. Marii Fihel w Miechowie powstała w 1923 r. Jest ona jedną z najstarszych instytucji upowszechniania kultury na ziemi miechowskiej[22].
W Miechowie działa również Państwowa Szkoła Muzyczna I st. im. Michała Kleofasa Ogińskiego
Sport |
Kryta pływalnia w Miechowie
Od grudnia 2012 r. w mieście funkcjonuje obiekt sportowo- rekreacyjny- kryta pływalnia o powierzchni 5000 m². Obiekt składa się z zespołu basenów z widownią na antresoli, zapleczem szatniowo–sanitarnym, salą squash, salami fitness, pomieszczeniami odnowy biologicznej, sauną, kręgielnią oraz grotą solną. Krytą pływalnią zarządza Centrum Kultury i Sportu w Miechowie[23].
Przy ul. Marii Konopnickiej znajduje się stadion sportowy. Działa przy nim Miejski Klub Sportowy Pogoń Miechów.
Znajdujący się na os. Gen. Wł. Sikorskiego kompleks sportowy składa się z boiska do piłki nożnej oraz boiska wielofunkcyjnego. Wybudowany został w ramach rządowego programu „Orlik 2012”.
Około 10 km od Miechowa zlokalizowany jest stok narciarski Sławicki Raj
Organizacje |
W Miechowie działają organizacje, których zadaniem jest promocja i rozwój miasta i ziemi miechowskiej:
- Fundacja Ziemi Miechowskiej,
- Miechowskie Towarzystwo 1163 Roku.
Wieloletnią tradycją cieszy się działająca od 1902 r. orkiestra dęta od 1957 r. nosząca nazwę „Sygnał”.
Wspólnoty wyznaniowe |
Wnętrze bazyliki kolegiackiej Grobu Bożego
Kościół rzymskokatolicki (dekanat miechowski):
parafia Grobu Bożego.
Świadkowie Jehowy:
- zbór Miechów-Południe
- zbór Miechów-Północ (Sala Królestwa ul. Skorupki 16)[24][25]
Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego:
- Dom Pomocy Społecznej „Betania”[26]
- Dom Pomocy Społecznej „Betania”[26]
Współpraca międzynarodowa |
Miasta partnerskie[27]:
Herve
Wołoczyska
Osoby związane z Miechowem |
Pomnik Macieja Miechowity przy bazylice kolegiackiej Grobu Bożego
- Dobrosława Bałazy
- Jerzy Cieślak
- Tomasz Karkowski
- Tadeusz Płużański
- Kalman Sultanik
- Maciej Miechowita
Ciekawostki |
Storczyk kukawka występujący na Wyżynie Miechowskiej
Film Strach z 1975 r. w reżyserii Antoniego Krauzego został nakręcony w Miechowie. W filmie miasto występuje pod fikcyjną nazwą Dębniki, jednak jest rozpoznawalne już w pierwszych scenach, między innymi dzięki charakterystycznemu wyjściu z peronu do miasta.
Od 2010 r., co dwa lata, organizowane są w Miechowie Miechowskie Dni Jerozolimy. Ideą tego wydarzenia jest nie tylko promocja Miechowa jako „Polskiej Jerozolimy”, ale także rozpowszechnianie informacji o Ziemi Świętej i pomoc przebywającym tam chrześcijanom.
Obszar Wyżyny Miechowskiej, na której mieści się Miechów nazywany jest „krainą storczyków”[28].
Zobacz też |
- Bitwa pod Miechowem (1734)
- Bitwa pod Miechowem (1863)
- Bożogrobcy
- Dekanat miechowski
- Maciej Miechowita
Hrabia Manteufel – diabeł związany z Miechowem- Synagoga w Miechowie
- Cmentarz żydowski w Miechowie
- Szpital św. Anny w Miechowie
- Wyżyna Miechowska
- Miechów Wąskotorowy
Przypisy |
↑
https://bip.malopolska.pl/ugimmiechow,m,303745,stan-ludnosci.html.
↑ Biuletyny Informacji Publicznej, bip.malopolska.pl .
↑ Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 104.
↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. , 2011-08-10. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1505-5507.
↑ Nowy Targ, Sucha Beskidzka i Proszowice wśród najbardziej rakotwórczych miast w Polsce. „Dziennik Polski”, 2015-01-05. Warszawa.
↑ http://miechow.eu/miasto-i-gmina/aktualnosci/gmina-miechow-kolejny-raz-w-gronie-eko-liderow/
↑ abcdefghijklm Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. VI, hasło „Miechów”. nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1885. s. 322. [dostęp 2018-05-16].
↑ RafałR. Bielecki RafałR., Historia i położenie, www.miechow.eu [dostęp 2018-07-01] .
↑ Gach P.P., Kasata zakonu Bożogrobców na ziemiach polskich w XIX wieku. [w:] Bożogrobcy w Polsce. Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa 1999, s. 113–127.
↑ Cmentarze żydowskie w Polsce – Miechów Dostęp: 19 września 2011 r.
↑ Marcin Kącki „Egzekucja” Gazeta Wyborcza 7-8 maja 2016 r.
↑ Andrzej Krajewski „Pożyczki nie dla mazgajów”, Dziennik Gazeta Prawna 27/29 września 2013.
↑ abc Nieczuja-Ostrowski 1991 ↓.
↑ ab Nieczuja-Ostrowski 2007 ↓.
↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30.
↑ Nowe nazwy ulic i osiedla w Miechowie (pol.). 10 lipca 2017. [dostęp 2018-02-17].
↑ Miechowski Dom Kultury, www.miechow.eu .
↑ http://www.visitmalopolska.pl/Miechow/Strony/dom-kultury-w-miechowie-39.aspx .
↑ WojciechW. Szota WojciechW., Otwarcie cyfrowego kina „Gryf” w Miechowie .
↑ Muzeum dzisiaj – Muzeum Ziemi Miechowskiej, muzeum.miechow.pl .
↑ Biuro Wystaw Artystycznych ''U Jaksy'', www.miechow.eu .
↑ PrzemysławP. Krupa PrzemysławP., Historia – Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Miechowie, www.biblioteka.miechow.pl .
↑ Kryta pływalnia z częścią rekreacyjno-sportową, www.miechow.eu .
↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-20] .
↑ Rocznik Świadków Jehowy 1996, s. 54.
↑ Dom Pomocy Społecznej „Betania” w Miechowie. [dostęp 2014-08-27].
↑ miechow.eu.
↑ http://www.miechow.eu/plik/2704/
Bibliografia |
Bożogrobcy w Polsce. Praca zbiorowa. Wyd. Miechowskie Towarzystwo 1163 roku, Instytut Wydawniczy „Pax”, Miechów – Warszawa 1999, s. 272. ISBN 83-211-1261-7.- Guzik J., Działacze i partyzanci ziemi miechowskiej 1939–1945. Wyd. Związek Bojowników o Wolność i Demokrację, Koło Gminne – Wawrzeńczyce 1983, s. 92.
- Szymański J., Miechów i Pińczów wraz z regionem. Wstępem i komentarzem opatrzyła Barbara Trelińska. Wyd. Muzeum Narodowe w Kielcach, Kielce 1983, s. 240. Seria: Corpus inscriptionum Poloniae, t. 1. Województwo kieleckie. Pod red. Józefa Szymańskiego, z. 4.
- Bolesław Michał Nieczuja-Ostrowski: Rzeczpospolita Partyzancka: Inspektorat „Maria” w walce. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 978-83-211-1173-5.
- Bolesław Michał Nieczuja-Ostrowski: Inspektorat AK „Maria” w walce. Z dziejów Inspektoratu Rejonowego „Miś”, „Michał”, „Maria”, ZWZ ziemi miechowskiej, olkuskiej i pińczowskiej. t. II cz. 2. Elbląg: Nakład własny, 2007. ISBN 83-903320-0-0.
Linki zewnętrzne |
- Historia Miechowa w dokumentach archiwalnych
Miechów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
| ||||||||||
| |||||||||||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||||||||||||
Kontrola autorytatywna (miasto):
GND: 4372346-9