Egftnjytyk

Pietro Aldobrandini
Kardynał biskup
Kraj działania	Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia	31 marca 1571 Rzym
Data i miejsce śmierci	10 lutego 1621 Rzym
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania	1593 – 1605
Kamerling
Okres sprawowania	20 grudnia 1599 – 10 lutego 1621
Wyznanie	katolickie
Kościół	Kościół łaciński
Prezbiterat	grudzień 1598
Nominacja biskupia	13 września 1604
Sakra biskupia	17 października 1604
Kreacja kardynalska	17 września 1593 Klemens VIII
Kościół tytularny	San Nicola in Carcere (3 listopada 1593), San Pancrazio (14 czerwca 1604), Ss. Ioannis et Pauli (1 czerwca 1605), Santa Maria in Trastevere (4 czerwca 1612), biskup Sabiny (31 sierpnia 1620)
Multimedia w Wikimedia Commons

Pietro Aldobrandini (ur. 31 marca 1571 w Rzymie – zm. 10 lutego 1621 tamże) – włoski duchowny.

Życiorys |

Bratanek papieża Klemensa VIII, który w 1593 mianował go kardynałem i powierzył funkcję superintendenta generalnego Stolicy Apostolskiej. Odgrywał dużą rolę w zarządzie Kościołem w czasie pontyfikatu swojego wuja. Był gubernatorem Fermo (1595-1605) i Civita Castellana (1600-1606), legatem i gubernatorem Ferrary (1598-1606), kardynałem-protektorem Sabaudii oraz kilkakrotnie legatem papieskim wobec króla Francji Henryka IV (m.in. w 1601 wynegocjował pokój między Francją a księstwem Sabaudii w konflikcie zbrojnym o markizat Saluzzo). Od grudnia 1599 sprawował niezwykle dochodowy urząd kamerlinga Świętego Kościoła Rzymskiego. W 1604 Klemens VIII konsekrował go na arcybiskupa Rawenny. Pozycję kardynała-nepota wykorzystał do zgromadzenia znacznego bogactwa, za które zakupił Palazzo Doria-Pamphilj i wybudował Villa Aldobrandini. Jego roczne dochody szacowano początkowo na 40 tysięcy skudów, ale w roku 1600 wzrosły już do 130 tysięcy skudów. Był też protektorem malarzy i poetów (m.in. Torquato Tasso).

Po śmierci Klemensa VIII w 1605 jego znaczenie zmalało. Na obu konklawe w 1605 występował jako lider najsilniejszej frakcji, jednak za każdym razem musiał się zadowalać rozwiązaniami kompromisowymi, a jego niezręczne manewry w ich trakcie osłabiły jego prestiż wśród kardynałów. Wskutek konfliktu z nowym papieżem Pawłem V i jego siostrzeńcem Scipione Caffarelli-Borghese w 1606 musiał opuścić Rzym i wyjechać do Rawenny. Wkrótce potem doszło do zatargu między nim a papieskim legatem w Romanii kardynałem Bonifacio Caetani. W rezultacie musiał na pewien czas uciec na dwór księcia Sabaudii Karola Emanuela. Pojednał się z Caetanim oraz z Pawłem V w 1610, nie odzyskał jednak dawnej pozycji w Kurii Rzymskiej, a jego stosunki z kardynałem Borghese pozostały napięte. Mimo to potrafił zadbać o interes swojej rodziny, nabywając dla niej od korony hiszpańskiej księstwo Rossano w 1612. 31 sierpnia 1620 uzyskał promocję do suburbikarnej diecezji Sabina, pozostając jednocześnie arcybiskupem Rawenny. Uczestniczył w konklawe 1621. Zmarł w swoim rzymskim pałacu dzień po wyborze papieża Grzegorza XV.

Bibliografia |

• Pietro Aldobrandini

Linki zewnętrzne |

• Aldobrandini, Pietro

p • d • e Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1551–1644) Girolamo Dandini (1551–1555) • Carlo Borromeo (1560–1565) • Tolomeo Gallio (1565–1566) • Girolamo Rusticucci (1566–1572) • Tolomeo Gallio (1572–1585) • Decio Azzolini (1585–1587) • Antonio Maria Graziani (1587–1590) • Giovanni Andrea Caligari (1590–1591) • Pierbenedetto Peretti (1592–1593) • Pietro Aldobrandini i Cinzio Passeri Aldobrandini (1593–1605) • Roberto Ubaldini (1605) • Erminio Valenti (1605) • Lanfranco Margotti (1605–1611) i Martino Malacrida (1605–1608) • Porfirio Feliciani (1611–1621) i Giovanni Battista Perugini (1611–1614) • Giovanni Battista Agucchi (1621–1623) • Lorenzo Magalotti (1623–1628) • Lorenzo Azzolini (1628–1632) • Pietro Benessa (1632–1634) • Francesco Adriano Ceva (1634–1643) • Giovanni Battista Spada (1643–1644) Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1644-1829) Giovanni Giacomo Panciroli (1644–1651) • Fabio Chigi (1651–1655) • Giulio Rospigliosi (1655–1667) • Decio Azzolini (1667–1669) • Federico Borromeo (1670–1673) • Francesco Nerli (1673–1676) • Alderano Cibo (1676–1689) • Giambattista Rubini (1689–1691) • Fabrizio Spada (1691–1700) • Fabrizio Paolucci (1700–1721) • Giorgio Spinola (1721–1724) • Fabrizio Paolucci (1724–1726) • Nicolò Maria Lercari (1726–1730) • Antonio Banchieri (1730–1733) • Giuseppe Firrao (1733–1740) • Silvio Valenti Gonzaga (1740–1756) • Alberico Archinto (1756–1758) • Luigi Maria Torregiani (1758–1769) • Lazzaro Opizio Pallavicini (1769–1785) • Ignazio Gaetano Boncompagni-Ludovisi (1785–1789) • Francesco Saverio de Zelada (1789–1796) • Ignazio Busca (1796–1797) • Giuseppe Maria Doria Pamphili (1797–1799) • Ercole Consalvi (1800–1806) • Filippo Casoni (1806–1808) • Giuseppe Maria Doria Pamphili (1808) • Bartolomeo Pacca (1808–1814) • Ercole Consalvi (1814–1823) • Giulio Maria della Somaglia (1823–1828) • Tommaso Bernetti (1828–1829) Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (od 1829) Giuseppe Albani (1829–1830) • Tommaso Bernetti (1831–1836) • Luigi Lambruschini (1836–1846) • Tommaso Pasquale Gizzi (1846–1847) • Gabriele Ferretti (1847–1848) • Giuseppe Bofondi (1848) • Giacomo Antonelli (1848) • Antonio Francesco Orioli (1848, ad interim) • Giovanni Soglia Ceroni (1848) • Giacomo Antonelli (1848–1876) • Giovanni Simeoni (1876–1878) • Alessandro Franchi (marzec–lipiec 1878) • Lorenzo Nina (1878–1880) • Lodovico Jacobini (1880–1887) • Mariano Rampolla del Tindaro (1887–1903) • Rafael Merry del Val (1903–1914) • Domenico Ferrata (1914) • Pietro Gasparri (1914–1930) • Eugenio Pacelli (1930–1939) • Luigi Maglione (1939–1944) • Pius XII[a] (1944–1958) • Domenico Tardini (1958–1961) • Amleto Giovanni Cicognani (1961–1969) • Jean-Marie Villot (1969–1979) • Agostino Casaroli (1979–1991) • Angelo Sodano (1991–2006) • Tarcisio Bertone (2006–2013) • Pietro Parolin (od 2013) a. W latach 1944–1958 nie było osoby na stanowisku sekretarza stanu, jego obowiązki pełnił osobiście papież Pius XII.

p • d • e Kamerlingowie Świętego Kościoła Rzymskiego Arnaud Frangier de Chanteloup • Bertrand des Bordes • Arnaud d’Aux • Gasbert de Valle • Etienne Audebrand Cambarou • Arnaud Aubert • Pierre du Cros • Marino Giudice • Marino Bulcani • Corrado Caraccioli • Leonardo de Fisici • Antonio Correr • François de Conzie • Francesco Condulmer • Ludovico Trevisan • Latino Orsini • Guillaume d’Estouteville • Raffaele Sansoni Galeotti Riario • Innocenzo Cibo • Francesco Armellini Pantalassi de’ Medici • Agostino Spinola • Guido Ascanio Sforza • Vitellozzo Vitelli • Michele Bonelli • Luigi Cornaro • Filippo Vastavillani • Enrico Caetani • Pietro Aldobrandini • Ludovico Ludovisi • Ippolito Aldobrandini • Antonio Barberini • Paluzzo Paluzzi Altieri degli Albertoni • Giovanni Battista Spinola • Annibale Albani • Silvio Gonzaga Valenti • Girolamo Colonna di Sciarra • Carlo Rezzonico • Romoaldo Braschi-Onesti • Bartolomeo Pacca • Pietro Francesco Galleffi • Giacomo Giustiniani • Tommaso Riario Sforza • Lodovico Altieri • Filippo de Angelis • Vincenzo Gioacchino Pecci • Camillo di Pietro • Domenico Consolini • Luigi Oreglia di Santo Stefano • Francesco Salesio della Volpe • Pietro Gasparri • Eugenio Pacelli • Lorenzo Lauri • Benedetto Aloisi Masella • Jean-Marie Villot • Paolo Bertoli • Sebastiano Baggio • Eduardo Martínez Somalo • Tarcisio Bertone • Jean-Louis Tauran • wakat (od 5 lipca 2018)