Banat (kraina)




















Banat






Herb Banatu

Herb Banatu


Położenie Banatu

Państwa
 Rumunia,
 Serbia,
 Węgry

Stolica
Timișoara (Temesvár)[1]





Commons
Multimedia w Wikimedia Commons






Wikisłownik
Hasło w Wikisłowniku




Położenie Banatu


Banat (rum., serb. Banat, czes., słow. Banát, węg. Bánság lub Bánát) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Europie, położona w południowej części Wielkiej Niziny Węgierskiej, między Dunajem, Cisą i jej dopływem Maruszą oraz Karpatami Południowymi[2]. Kraina ta leży obecnie na terenie 3 państw:




  • Rumunii (18 700 km²)


  • Serbii (9 000 km²)


  • Węgier (300 km²).


Zachodnią część Banatu zajmują urodzajne tereny rolnicze, a część wschodnią Góry Banackie ze złożami węgla brunatnego, rud żelaza oraz rud miedzi.




Spis treści






  • 1 Historia


  • 2 Miasta


  • 3 Zobacz też


  • 4 Uwagi


  • 5 Przypisy


  • 6 Linki zewnętrzne





Historia |


W starożytności Banat wchodził w skład Dacji[potrzebny przypis]. Początkowo pod panowaniem węgierskim (od XII wieku prowincja[2]), w latach 1552–1718 był pod panowaniem tureckim. Od roku 1718 wchodził w skład Austrii (pod panowaniem Habsburgów), która popierała kolonizację niemiecką na tym terenie (tzw. Donauschwaben, Szwabi banaccy). W 1867 Banat znalazł się na terytorium utworzonych Austro-Węgier[3]. Banat był obszarem wielonarodowym, zasiedlonym głównie przez Rumunów, Serbów, Niemców i Węgrów. Formalnie wchodził w skład Węgier[1].


Po rozpadzie Austro-Węgier, 31 października 1918 w Timișoarze proklamowano powstanie Republiki Banackiej, na czele której stanął Otto Roth. Jednak już 15 listopada do republiki wkroczyły wojska serbskie. W 1919 Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców (przyszła Jugosławia) i Rumunia podzieliły Banat między siebie[potrzebny przypis].


4 czerwca 1920 w Trianon Banat podzielono ostatecznie między Rumunię, Królestwo SHS oraz Węgry, przy których pozostał tylko niewielki skrawek terytorium (okręg Szegedu). Po II wojnie światowej postanowienia te zostały utrzymane w mocy, jednak wysiedlono z Banatu większość Niemców[1]. W dawnej części jugosłowiańskiej (dziś w granicach Serbii) żyje spora mniejszość węgierska, podobnie jak w Banacie rumuńskim.



Miasta |





Timișoara





Zrenjanin


Największe miasta w Banacie według danych rumuńskich[4] i serbskich[5]:






































































 miasto
 populacja
(2011)
 państwo
1.
Timișoara
 319 279
Rumunia
2.
Segedyn[a]
 170 285
Węgry
3.
Arad[a]
 159 074
Rumunia
4.
Zrenjanin
 76 511
Serbia
5.
Pančevo
 75 914
Serbia
6.
Reșița
 73 282
Rumunia
7.
Lugoj
 40 361
Rumunia
8.
Kikinda
 38 065
Serbia
9.
Vršac
 36 040
Serbia
10.
Caransebeș
 24 689
Rumunia


Zobacz też |



  • Siedmiogród

  • Wojwodina



Uwagi |




  1. ↑ ab W Banacie leży fragment miasta, większa część, włącznie z historycznym centrum, leży poza Banatem.



Przypisy |




  1. ↑ abc Jan Palmowski Słownik najnowszej historii świata 1900-2007, wydanie polskie 2008, tom I, s. 69


  2. ↑ ab Czesław Witkowski Słownik pojęć historycznych, wyd. 2008, s. 29


  3. ↑ Historia świata. Encyklopedia PWN t. 1, wyd. 2008, s. 284


  4. ↑ http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls


  5. ↑ [1]



Linki zewnętrzne |



  • Opis i zdjęcia rumuńskiego Banatu


  • Banat w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.


  • Banat w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.







W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Banat (kraina)









p • d • e

Rumunia Krainy historyczne Rumunii


  • Dobrudża


  • Mołdawia (Bukowina południowa)


  • Siedmiogród (Kriszana

  • Marmarosz


  • Banat)


  • Wołoszczyzna (Muntenia


  • Oltenia)


 Regiony Rumunii


  • dawne krainy historyczne Rumunii w całości poza jej granicami (części Mołdawii): Besarabia

  • Budziak

  • Bukowina północna

  • Herca










-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容