Lāsma Kauniste







































Lāsma Kauniste


Lasma Kauniste 1968.jpg
Kauniste na igrzyskach w 1968
Prawdziwe nazwisko
 Lāsma Avotiņa
Data i miejsce urodzenia
 19 kwietnia 1942
Ryga
Trener
Alfons Bērziņš, Arvīds Leinerts, Jevgeņijs Krasiļņikovs
Klub
 Lokomotiv Ryga
Wzrost
 167 cm
Państwo
 Łotwa
Dyscypliny
łyżwiarstwo szybkie
Dorobek medalowy














Reprezentacja  ZSRR

Mistrzostwa świata w wieloboju
Srebro Deventer 1967
Złoto Grenoble 1969


Lāsma Kauniste (z domu Avotiņa, ur. 19 kwietnia 1942 w Rydze) – łotewska panczenistka.




Spis treści






  • 1 Edukacja


  • 2 Kariera


  • 3 Życie prywatne


  • 4 Rekordy życiowe


  • 5 Przypisy


  • 6 Bibliografia





Edukacja |


W 1964 ukończyła Latvijas Sporta pedagoģijas akadēmija (odpowiednik AWF) w Rydze.



Kariera |


Jej trenerami byli Alfons Bērziņš, Arvīds Leinerts i Jevgeņijs Krasiļņikovs.


W 1966 po raz pierwszy wystąpiła na wielobojowych mistrzostwach świata i zajęła 7. miejsce. Rok później została wicemistrzynią świata. W 1968 była 4. na MŚ, a w 1969 została mistrzynią świata. W 1970 uplasowała się na 5. pozycji na MŚ i 7. na ME. W tym samym roku startowała też na nieoficjalnych mistrzostwach świata i zajęła 10. lokatę. W latach 1968-1970 trzykrotnie zostawała wicemistrzynią Związku Radzieckiego. Trzykrotnie wygrywała też na poszczególnych dystansach, ale nie zostawała mistrzynią w wieloboju[1].


Brała udział w igrzyskach olimpijskich w 1968, na których wystartowała w wyścigach na 1000, 1500 i 3000 metrów. Na 1000 m była 11. z czasem 1:35,3[2]. Na 1500 m zajęła 5. miejsce z czasem 2:25,4[3], a na dystansie dwukrotnie dłuższym uplasowała się na 15. pozycji z czasem 5:16,0[4].


W 1969 odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy i nagrodzona tytułem Zasłużonego Mistrza Sportu. Została najpopularniejszym sportowcem na Łotwie w 1969.


W latach 2002-2004 wygrywała mistrzostwa świata weteranów w kategorii powyżej 60 lat. W 2011 zwyciężyła w kategorii 65-70 lat[5].



Życie prywatne |


W 1962 wzięła ślub z estońskim panczenistą Toivo Kauniste. Od 1976 do 1989 była dyrektorem szkoły sportowej w Rydze.



Rekordy życiowe |


Na podstawie[6]



  • 500 metrów – 44,45 (Kazachska Socjalistyczna Republika Radziecka Ałmaty, 14 grudnia 1974)

  • 1000 metrów – 1:28,70 (Kazachska Socjalistyczna Republika Radziecka Ałmaty, 15 grudnia 1974)

  • 1500 metrów – 2:18,96 (Kazachska Socjalistyczna Republika Radziecka Ałmaty, 27 stycznia 1973)

  • 3000 metrów – 4:52,0 (1973)



Przypisy |




  1. ↑ Andris Staģis. Šī nedēļa vēsturē. „Sporta Avīze”. 15 (841), s. 49, 2012-04-10. SIA "Mediju nams". ISSN 1691-0451 (łot.). 


  2. ↑ Speed Skating at the 1968 Grenoble Winter Games: Women's 1,000 metres (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2013-11-25].


  3. ↑ Speed Skating at the 1968 Grenoble Winter Games: Women's 1,500 metres (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2013-11-25].


  4. ↑ Speed Skating at the 1968 Grenoble Winter Games: Women's 3,000 metres (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2013-11-25].


  5. ↑ Российские конькобежцы завоевали 11 медалей на Masters Sprint Games в Берлине (ros.). allsportinfo.ru, 2011-02-14. [dostęp 2013-11-25].


  6. ↑ LASMA KAUNISTE (niem. • ang.). speedskatingnews.info. [dostęp 2013-11-25].



Bibliografia |



  • LĀSMA KAUNISTE (AVOTIŅA) (łot.). olimpiade.lv. [dostęp 2013-11-25].

  • Latvijas enciklopēdija. T. 3: I – La. Ryga: Valērija Belokoņa izdevniecība, 2005, s. 353-354. ISBN 9984-9482-3-4. (łot.)

  • Lāsma Kauniste Bio, Stats, and Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2013-11-25].
















-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容