Egftnjytyk

Aston Villa FC
Pełna nazwa	Aston Villa Football Club
Przydomek	The Villans The Lions (Lwy)
Barwy	bordowo-niebiesko-białe
Data założenia	1874
Liga	Championship
Adres	Birmingham, B6 6HE
Stadion	Villa Park, Birmingham
Właściciel	Tony Xia
Trener	Steve Bruce
Asystent trenera	Stephen Clemence, Colin Calderwood
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Aston Villa Football Club (znany także jako The Villa, Villa lub The Villans) – angielski klub piłkarski występujący w Championship. Drużyna swoje mecze rozgrywa w dzielnicy Aston w mieście Birmingham. Zespół powstał w roku 1874. Od roku 1897 swoje pojedynki toczy na Villa Park. Aston Villa była jednym z założycieli The Football League w 1888 i Premier League w 1992. Klub został wprowadzony na giełdę przez jego poprzedniego właściciela i prezesa Douga Ellisa, w roku 2006 został kupiony przez Randy’ego Lernera, który z kolei w 2016 r. sprzedał swoje udziały przedsiębiorstwu Recon Group Limited i jego właścicielowi Tony'emu Xia^[1].

Aston Villa jest jednym z najstarszych i najbardziej utytułowanych klubów w Anglii, siedem razy została mistrzem Anglii, a także siedem razy zdobyła Puchar Anglii. Villa w sezonie 1981/82 wygrała Puchar Europy jako jeden z pięciu angielskich klubów, które to uczyniły. Klub z 20 ważniejszymi trofeami jest czwartym najbardziej utytułowanym klubem w historii angielskiej piłki, chociaż większość z nich zdobył przed II wojną światową.

Największym rywalem klubu jest Birmingham City. Derby Birmingham pomiędzy Aston Villą i Birmingham City rozgrywane są od roku 1879.

Tradycyjnymi strojami klubu są bordowe koszulki z błękitnymi rękawami, białymi spodenkami i niebieskimi skarpetami. Na herbie widoczny jest złoty lew na jasnoniebieskim tle, a pod nim napis Prepared (Gotowi), który jest klubowym motto; taka wersja herbu została przyjęta w roku 2007.

Historia |

Aston Villa pod koniec XIX wieku

Aston Villa Football Club został założony w marcu 1874 przez członków Wesleyowskiej kaplicy o nazwie Villa Cross w Aston, obecnie części miasta Birmingham. Założycielami byli Jack Hughes, Frederick Matthews, Walter Price oraz William Scattergood^[2]. Aston Villa pierwszy mecz rozegrała z lokalną drużyną rugby o nazwie Aston Brook St Mary's. Pierwsza połowa meczu była grana w rugby, zaś druga w piłkę nożną^[3]. Villa szybko stała się jedną z najlepszych ekip w Midlands, pierwszy sukces odniosła w roku 1880, wygrywając Puchar Birmingham^[4]. Kapitanem drużyny był wówczas George Ramsay^[4].

Klub pierwszy raz zdobył Puchar Anglii w roku 1887, gdy kapitanem zespołu był Archie Hunter. Aston Villa była jednym z 12 zespołów, które założyły Football League w roku 1888, a sam dyrektor drużyny, William McGregor był założycielem ligi. Aston Villa w Epoce wiktoriańskiej była jednym z najbardziej utytułowanych klubów, zdobywając liczne mistrzostwa Anglii oraz Puchary kraju^[5]. W roku 1897 Villa zdobyła dublet oraz przeniosła się na nowy stadion - Aston Lower Grounds^[6]. Obiekt nie posiadał oficjalnej nazwy, ale kibicie wkrótce zaczęli nazywać go „Villa Park”^[7].

Aston Villa zdobyła w roku 1920 po raz szósty Puchar Anglii; wkrótce po tym klub stracił miejsce w czołówce i w roku 1936 spadł do drugiej ligi. Villa pobiła przy tym ponury rekord: straciła 110 goli, w tym siedem na rzecz gracza Arsenalu, Teda Drake’a w porażce 1:7 na Villa Park^[8]. Podobnie jak wszystkie angielskie drużyny, klub stracił siedem sezonów z powodu II wojny światowej, w efekcie czego wielu piłkarzy było zmuszonych przedwcześnie zakończyć kariery^[9]. Aston Villa została przebudowana pod wodzą jej byłego piłkarza, Alexa Massiego i w roku 1957 drużyna zdobyła swoje pierwsze trofeum od 37 lat. Klub zdobył wówczas Puchar Anglii, po pokonaniu w finale Manchesteru United prowadzonego przez Matta Busby'ego^[10]. Dwa lata później Aston Villa spadła do Second Division. W roku 1960 powrócił do pierwszej ligi, zaś w następnym sezonie zdobył Puchar Ligi Angielskiej^[11].

Świętowanie po zdobyciu Pucharu Europy w 1982 roku.

Późne lata 60. były okresem zamieszania wewnątrz klubu. Pod presją kibiców zmieniono właściciela klubu, odeszło również kilku członków sztabu szkoleniowego. Chaos ten został zapoczątkowany poprzez degradację w roku 1967. Rok później fani wezwali zarząd drużyny do dymisji, ponieważ klub zajął 16 miejsce w tabeli Second Division. Początkowo zwolniono trenera Tomy'ego Cummingsa, następnie rezygnację ogłosił cały zarząd^[12]. Po tym zamieszaniu kontrolę nad klubem przejął Pat Matthews, który na stanowisko prezesa powołał Douga Ellisa^[12]. Mimo to drużyna w sezonie 1969/70 spadła do Third Division. Dwa lata później awansowała jednak do drugiej ligi, kończąc rozgrywki na pierwszej pozycji z 70 punktami na koncie, co było wówczas rekordem^[13]. W roku 1973 szkoleniowcem zespołu został Ron Saunders i w ciągu czterech lat doprowadził Aston Villę do pierwszej ligi i do europejskich pucharów^[14].

Villa powróciła do elity i pod wodzą Saundersa świętowała kolejne sukcesy, w tym mistrzostwo kraju w sezonie 1980/81. Saunders w połowie tego sezonu zrezygnował jednak ze swej funkcji, po kłótni z prezesem. Klub dotarł w tym czasie do ćwierćfinału Pucharu Europy. Następcą Saundersa został Tony Barton, który doprowadził drużynę do finału tych rozgrywek, w którym The Villans zagrali z Bayernem Monachium. Podopieczni Bartona wygrali to spotkanie 1:0 i sięgnęli po raz pierwszy po europejskie trofeum. Do dziś Villa jest jednym z pięciu angielskich klubów, które zdobyły Puchar Europy. W następnych latach Villa grała jednak słabiej. W roku 1987 spadła do drugiej ligi^[15], szybko jednak awansowała z powrotem do najwyższej klasy rozgrywkowej^[16].

Paul Lambert.

W roku 1992 klub był jednym z założycieli Premier League i w inauguracyjnym sezonie zajął drugą lokatę w tabeli. Późne lata 90. były okresem nierównej gry drużyny, w tym czasie grali pod kierunkiem trzech różnych szkoleniowców, przez co mieli znaczne wahania formy oraz pozycji w tabeli. Mimo to, Aston Villa świętowała dwa razy zdobycie Pucharu Ligi. W roku 2000 po raz pierwszy od 43 lat dotarli do finału Pucharu Anglii, w którym przegrali 0:1 z Chelsea. Na początku XXI wieku pozycja ligowa drużyny również bardzo się wahała. Kolejni trenerzy nie mogli ustabilizować formy zespołu. W roku 2006 szkoleniowcem zespołu przestał być David O’Leary^[17], zaś jego miejsce zajął Martin O’Neill. Zmieniono również współwłaściciela. Po 23 latach Doug Elis sprzedał swoje 38% udziałów w klubie Randy'emu Lernerowi^[18]. Klubowy herb również uległ zmianie. Latem 2007 roku do klubu wszedł nowy sponsor^[19]. W sezonie 2007/08 Aston Villa zajęła 6. miejsce w lidze oraz wygrała Puchar Intertoto i awansowała do Pucharu UEFA. W lutym 2010 roku klub wystąpił w finale Pucharu Ligi, w którym przegrał z Manchesterem United^[20].

2 czerwca 2012 roku klub ogłosił, że nowym szkoleniowcem zostanie Paul Lambert^[21]. Pod jego wodzą do klubu dołączyli tacy piłkarze jak: Ron Vlaar, Brett Holman, Ashley Westwood, Christian Benteke i Karim El Ahmadi. W debiucie jego drużyna przegrała 1:0 z West Ham United. 11 grudnia 2012 Lambert poprowadził The Villians, przeciwko swojemu byłemu klubowi, Norwich City. W półfinale Carling Cup, klub przegrał dwumecz z czwartoligowym Bradford City 4:3. Ostatecznie rozgrywki zakończył na 15. miejscu. Najlepszym strzelcem zespołu został Christian Benteke. W sezonie 2013/14 do klubu dołączyli: Aleksandyr Tonew^[22], Jores Okore, Jed Steer, Antonio Luna Rodríguez^[23], Leandro Bacuna^[24], Libor Kozák i Nicklas Helenius^[25], odeszli zaś: Richard Dunne, Andy Marshall, Eric Lichaj^[26], Brett Holman i Derrick Williams.

Podobnie jak w poprzednich rozgrywkach Aston Villa zajęła 15. miejsce z dorobkiem 38 punktów. Po jego zakończeniu klub na sprzedaż wystawił właściciel Randy Lerner^[27]. 14 czerwca 2016 ogłoszono, że klub został częścią Recon Group, której właścicielem jest chiński biznesman Xia Jiantong (Tony Xia) za sumę 76 mln funtów^[28].

13 września 2014 po zwycięstwie nad Liverpoolem na Anfield, The Villans po raz po raz pierwszy od 1998 roku, zdobyli 10 punktów po 4 kolejkach^[29].
11 lutego 2015 po przegranej 2-0 z Hull City Paul Lambert rozstał się z klubem za porozumieniem stron.

14 lutego 2015 nowym szkoleniowcem został Tim Sherwood podpisując trzyipółletni kontrakt^[30]. 19 kwietnia 2015 Aston Villa pokonała Liverpool w półfinale Pucharu Anglii i po raz pierwszy od 15 lat uzyskała awans do finału tych rozgrywek^[31]. W sezonie 2015/2016 po przegranym meczu z Manchesterem United 16 kwietnia 2016 roku klub potwierdził swój spadek z Premier League.

Właściciel |

Randy Lerner, właściciel Aston Villi w latach (2006-2016).

Pierwsze podziały w klubie nastąpiły pod koniec 19. wieku i zostały spowodowane ustawą, która miała na celu kodyfikację rosnącej liczby zawodowych drużyn i piłkarzy w Piłkarskim Związku ligi. Drużyny te zostały zobowiązane rozprowadzać udziały dla inwestorów, jako ułatwienie handlowe pomiędzy klubami znoszące konieczność udziału związku piłkarskiego w transakcjach. Pierwszym istotniejszym udziałowcem w historii Aston Villi był Doug Ellis. Zaczął wykupywać udziały od 1960 roku, by stać się prezesem w 1968 roku i głównym udziałowcem w latach 1982-2006. W 1996 roku klub zadebiutował na Londyńskiej Giełdzie Papierów Wartościowych[1]

14 sierpnia 2006 roku zostało potwierdzone, że Randy Lerner, właściciel National Football League's Cleveland Browns, osiągnął porozumienie w sprawie kupna Aston Villi za £62.6 million. Oświadczenie wydane 25 sierpnia do Londyńskiej Giełdy informowało, że Lerner zabezpieczył 59,69% udziałów, co uczyniło go większościowym udziałowcem, a on sam mianował się prezesem.[2] W ostatnim roku władzy Douga Ellisa w Villi, klub stracił £8.2m przed opodatkowaniem, w porównaniu do £3m zysku rok wcześniej, a przychód spadł z £51.6m do £49m. [3] 18 Września Randy Lerner zwiększył swoje udziały w klubie do 89,69% i tym samym przyczynił się do rezygnacji Douga Ellisa i jego zarządu na korzyść nowego pod przewodnictwem samego Lernera już 19 września.

Od 2016 r. właścicelem klubu jest dr Tony Xia.

Sukcesy |

Aston Villa ma w swoim dorobku zarówno europejskie, jak i krajowe trofea. Ostatnim ważniejszym sukcesem był zdobyty w roku 1996 Puchar Ligi Angielskiej. Młodzieżowa drużyna zdobyła w 2002 roku Młodzieżowy Puchar Anglii^[32].

Europejskie |

• 
  Puchar Europy (1):
  
  • 1982
  
  


• 
  Superpuchar Europy (1):
  
  • 1982/83
  
  


• 
  Puchar Intertoto (1):
  
  • 2001^[32]
    
  
  

Krajowe |

Ligowe tytuły

• 
  Mistrz Anglii (7):^[33]
  • 1893/94, 1895/96, 1896/97, 1898/99, 1899/1900, 1909/10, 1980/81
  
  


• 
  Second Division (2):^[33]
  • 1937/38, 1959/60
  
  


• 
  Third Division (1):^[33]
  • 1971/72
  
  

Puchary

• 
  Puchar Anglii (7):
  
  • 1887, 1895, 1897, 1905, 1913, 1920, 1957
  
  


• 
  Puchar Ligi Angielskiej (5):
  
  • 1961, 1975, 1977, 1994, 1996
  
  


• 
  Tarcza Wspólnoty (1):
  
  • 1981 (wraz z Tottenhamem Hotspur)
  
  

Statystyki |

Zespół Aston Villi

Łącznie z sezonem 2013/14, Aston Villa spędziła 103 sezony w najwyższej klasie rozgrywkowej w Anglii, gdzie lepszym wynikiem może pochwalić się jedynie Everton (111 sezon). Mecze pomiędzy tymi dwoma drużynami były najczęściej rozgrywanymi meczami w historii całej ligi. Aston Villa jest jednym z siedmiu klubów, które występowały w każdym sezonie Premier League, pozostała szóstka to Arsenal, Chelsea, Everton, Liverpool, Manchester United i Tottenham Hotspur. Villa zajmuje piąte miejsce w tabeli wszech czasów Premier League. Aston Villa zdobywając 20 ważnych trofeów jest czwartym najbardziej utytułowanym klubem w Anglii.

Aston Villa jest rekordzistą w liczbie zdobytych goli w jednym sezonie; w sezonie 1930/31 strzeliła 128 bramek^[34]. Legenda Villi, Archie Hunter jest pierwszym piłkarzem, który zdobył gola w każdej rundzie Pucharu Anglii, dokonał tego w roku 1887. W latach 1888-1901 Aston Villa nie przegrała żadnego meczu na własnym stadionie w Pucharze Anglii^[35].

Aston Villa jest jednym z pięciu klubów angielskich, które zdobyły Puchar Europy/puchar Ligi Mistrzów. Pozostała czwórka to Liverpool, Manchester United, Nottingham Forest i Chelsea. Villa puchar ten zdobyła 26 maja 1982 wygrywając w finale 1:0 z Bayernem Monachium; jedynego gola w tym spotkaniu zdobył Peter Withe^[36].

Stadion |

 Osobny artykuł: Villa Park (stadion).

Obecnym stadionem Aston Villi jest, czterogwiazdkowy w skali UEFA, Villa Park, wcześniej klub grał na Aston Park (1874–1876) i Perry Barr (1876–1897). Villa Park jest obecnie największym stadionem piłkarskim w Midlands i ósmym w całej Anglii. Na obiekcie było rozgrywanych 16 meczów międzynarodowych, pierwszy w roku 1899, ostatni zaś w 2005. Dlatego stadion ten jest pierwszym w Anglii, na którym były rozgrywane spotkania reprezentacyjne w trzech różnych wiekach^[37]. Na Villi Park było rozgrywanych 55 półfinałów Pucharu Anglii, najwięcej w historii. Klub planuje rozbudować północną trybunę. Jeśli tak się stanie, to obiekt będzie mógł pomieścić 51 tysięcy kibiców.

Wnętrze stadionu.

Obecny skład |

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Aston Villa F.C..

Stan na 6 sierpnia 2018^[38]

Nr Poz. Piłkarz 2 2 obrońcaOB Ritchie De Laet 3 2 obrońcaOB Neil Taylor 5 2 obrońcaOB James Chester 6 3 pomocnikPO Glenn Whelan 8 3 pomocnikPO Henri Lansbury 9 4 napastnikNA Scott Hogan 10 3 pomocnikPO Jack Grealish 12 1 bramkarzBR Jed Steer 14 3 pomocnikPO Conor Hourihane 15 3 pomocnikPO Mile Jedinak 16 2 obrońcaOB James Bree 17 4 napastnikNA Keinan Davis 19 4 napastnikNA Andre Green 20 3 pomocnikPO Birkir Bjarnason 21 2 obrońcaOB Alan Hutton

Nr Poz. Piłkarz 23 1 bramkarzBR André Moreira (wypożyczony z Atlético Madryt) 24 2 obrońcaOB Tommy Elphick 25 3 pomocnikPO Gary Gardner 26 4 napastnikNA Jonathan Kodjia 27 2 obrońcaOB Ahmed El-Mohamadi 29 4 napastnikNA Rushian Hepburn-Murphy 31 1 bramkarzBR Mark Bunn 33 1 bramkarzBR Matija Sarkic 37 4 napastnikNA Albert Adomah 2 obrońcaOB Axel Tuanzebe (wypożyczony z Manchesteru United) 2 obrońcaOB Micah Richards 3 pomocnikPO Jordan Lyden 3 pomocnikPO Aaron Tshibola 4 napastnikNA Ross McCormack

Piłkarze na wypożyczeniu |

Kapitanowie klubu |

Aston Villa w czasie swojej historii miała 36 kapitanów. Poniżej znajduje się chronologiczna lista kapitanów drużyny.

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania 1. Walter H. Price 1874 1874 2. George Ramsay 1876 1884 3. Archie Hunter 1884 1891 4. John Devey 1891 1898 5. Jimmy Crabtree 1898 1902 6. Howard Spencer 1902 1906 7. Joe Bache 1906 1914 8. Andy Ducat 1919 1921 9. Frank Moss 1921 1927 10. Billy Walker 1927 1933 11. Alec Talbot 1933 1934 12. Eric Houghton 1934 1936 13. Tom Griffiths 1936 1937

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania 14. Alex Massie 1937 1938 15. George Cummings 1938 1949 16. Dicky Dorsett 1949 1951 17. Danny Blanchflower 1951 1955 18. Johnny Dixon 1955 1959 19. Vic Crowe 1959 1964 20. Alan Deakin 1964 1966 21. Charlie Aitken 1966 1973 22. Chris Nicholl 1973 1974 23. Ian Ross 1974 1976 24. Chris Nicholl 1976 1977 25. Dennis Mortimer 1977 1984 26. Allan Evans 1984 1989

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania 27. Stuart Gray 1989 1992 28. Kevin Richardson 1992 1995 29. Andy Townsend 1995 1997 30. Gareth Southgate 1997 2001 31. Paul Merson 2001 2002 32. Steve Staunton 2002 2003 33. Olof Mellberg 2003 2006 34. Gareth Barry 2006 2008 35. Martin Laursen 2008 2009 36. Stilijan Petrow 2009 2012 37. Ron Vlaar 2012 2015 38. Micah Richards 2015 2016 39. Tommy Elphick 2016 2017 40. John Terry 2017 obecnie

Zarząd klubu |

Obecny zarząd oraz sztab szkoleniowy drużyny |

Stan na 14 lutego 2015^[39].

Martin O’Neill - szkoleniowiec w latach 2006-2010

Rola	Imię i nazwisko
Właściciel	Tony Xia
Menadżer	Steve Bruce
Asystent menadżera	Stephen Clemence
Asystent menadżera	Colin Calderwood
Trener bramkarzy	Gary Walsh
Fizjoterapeuta	Stuart Walker
Dyrektor techniczny	Steve Round

Lista trenerów |

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Aston Villa F.C..

Chronologiczna lista trenerów klubu od jego założenia^[40]. Na liście uwzględniono tych szkoleniowców, którzy poprowadzili zespół w przynajmniej jednym oficjalnym spotkaniu.

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania 1. George Ramsay 1884 1926 2. W. J. Smith 1926 1934 3. Jimmy McMullan 1934 1936 4. Jimmy Hogan 1936 1939 5. Alex Massie 1945 1950 6. George Martin 1950 1953 7. Eric Houghton 1953 1958 8. Joe Mercer 1958 1964 9. Dick Taylor 1964 1967 10. Tommy Cummings 1967 1968 11. Tommy Docherty 1968 1970 12. Vic Crowe 1970 1974 13. Ron Saunders 1974 1982 14. Tony Barton 1982 1984 15. Graham Turner 1984 1986 16. Billy McNeill 1986 1987

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania 17. Graham Taylor 1987 1990 18. Jozef Vengloš 1990 1991 19. Ron Atkinson 1991 1994 20. Brian Little 1994 1998 21. John Gregory 1998 2002 22. Graham Taylor 2002 2003 23. David O’Leary 2003 2006 24. Martin O’Neill 2006 2010 25. Gérard Houllier 2010 2011 26. Alex McLeish 2011 2012 27. Paul Lambert 2012 2015 28. Tim Sherwood 2015 2015 29. Rémi Garde 2015 2016 30. Eric Black 2016 2016 31. Roberto Di Matteo 2016 2016 32. Steve Bruce 2016 obecnie

Aston Villa w popkulturze |

Dużo programów telewizyjnych w ostatnich kilku dekadach nawiązuje do Aston Villi. W sitcomie Porridge, Lennie Godber jest kibicem Villi^[41]. W pierwszym odcinku serialu Tak jest, panie ministrze Jim Hacker mówił, że musi się zwalniać z pracy, żeby obejrzeć grę Aston Villi. Jednak w późniejszym odcinku zorganizował kampanię, żeby uratować fikcyjny lokalny klub - „Aston Wanderers”. W czasie odcinków The Fast Show, kibic Villi Mark William jest przedstawiony w koszulce w koszulce rywalów The Villans - Birminghamu City, co później zepsuło jego reputację.

Najwięksi rywale |

Głównymi rywalami Aston Villi od zawsze była ekipa innego lokalnego klubu, czyli Birmingham City. Mecze między tymi dwoma ekipami są znane jako Second City Derby^[42]. Villa posiada też kilka innych lokalnych rywali, ale mecze z nimi już tak nie elektryzują fanów jak potyczki z City. Do rywali tych zaliczają się: West Bromwich Albion, Wolverhampton Wanderers i Coventry City.

Producent strojów i sponsor na koszulce. |

Przypisy |

Europejskie puchary |

 Osobny artykuł: Aston Villa F.C. w europejskich pucharach.

Bibliografia |

• Ward, Adam; Griffin, Jeremy: The essential history of Aston Villa. Headline book publishing, 2002. ISBN 0-7553-1140-X.

Linki zewnętrzne |

• Oficjalna strona klubu

p • d • e Football League Championship w sezonie 2018/2019 Aston Villa Birmingham City Blackburn Rovers Bolton Wanderers Brentford Bristol City Derby County Hull City Ipswich Town Leeds United Middlesbrough Millwall Norwich City Nottingham Forest Preston North End Queens Park Rangers Reading Rotherham United Sheffield United Sheffield Wednesday Stoke City Swansea City West Bromwich Albion Wigan Athletic

p • d • e Zwycięzcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów Puchar Europy 1956: Real Madryt 1957: Real Madryt 1958: Real Madryt 1959: Real Madryt 1960: Real Madryt 1961: Benfica 1962: Benfica 1963: Milan 1964: Inter Mediolan 1965: Inter Mediolan 1966: Real Madryt 1967: Celtic 1968: Manchester United 1969: Milan 1970: Feyenoord 1971: AFC Ajax 1972: AFC Ajax 1973: AFC Ajax 1974: Bayern Monachium 1975: Bayern Monachium 1976: Bayern Monachium 1977: Liverpool 1978: Liverpool 1979: Nottingham Forest 1980: Nottingham Forest 1981: Liverpool 1982: Aston Villa 1983: Hamburger SV 1984: Liverpool 1985: Juventus 1986: Steaua Bukareszt 1987: FC Porto 1988: PSV Eindhoven 1989: Milan 1990: Milan 1991: Crvena zvezda Belgrad 1992: FC Barcelona Liga Mistrzów 1993: Olympique Marsylia 1994: Milan 1995: AFC Ajax 1996: Juventus 1997: Borussia Dortmund 1998: Real Madryt 1999: Manchester United 2000: Real Madryt 2001: Bayern Monachium 2002: Real Madryt 2003: Milan 2004: FC Porto 2005: Liverpool 2006: FC Barcelona 2007: Milan 2008: Manchester United 2009: FC Barcelona 2010: Inter Mediolan 2011: FC Barcelona 2012: Chelsea 2013: Bayern Monachium 2014: Real Madryt 2015: FC Barcelona 2016: Real Madryt 2017: Real Madryt 2018: Real Madryt

p • d • e Zwycięzcy Superpucharu UEFA 1972: AFC Ajax 1973: AFC Ajax 1975: Dynamo Kijów 1976: Anderlecht 1977: Liverpool 1978: Anderlecht 1979: Nottingham Forest 1980: Valencia 1982: Aston Villa 1983: Aberdeen 1984: Juventus 1986: Steaua Bukareszt 1987: Porto 1988: Mechelen 1989: Milan 1990: Milan 1991: Manchester United 1992: Barcelona 1993: Parma 1994: Milan 1995: AFC Ajax 1996: Juventus 1997: Barcelona 1998: Chelsea 1999: Lazio 2000: Galatasaray 2001: Liverpool 2002: Real Madryt 2003: Milan 2004: Valencia 2005: Liverpool 2006: Sevilla 2007: Milan 2008: Zenit Petersburg 2009: Barcelona 2010: Atlético Madryt 2011: Barcelona 2012: Atlético Madryt 2013: Bayern Monachium 2014: Real Madryt 2015: Barcelona 2016: Real Madryt 2017: Real Madryt 2018: Atlético Madryt