John Gielgud

































John Gielgud


Ilustracja
Imię i nazwisko
 Arthur John Gielgud
Data i miejsce urodzenia
14 kwietnia 1904
Londyn
Data i miejsce śmierci
21 maja 2000
Wotton Underwood
Zawód
aktor
Lata aktywności
 1924-2000











Odznaczenia

Knight BachelorOrder Zasługi (Wspólnota Narodów)Order Towarzyszów Honoru (Wielka Brytania)





Commons
Multimedia w Wikimedia Commons


Sir Arthur John Gielgud[1] (ur. 14 kwietnia 1904 w Londynie, zm. 21 maja 2000 w Wotton Underwood) – brytyjski aktor teatralny i filmowy. Na scenie teatralnej i na planie filmowym spędził 60 lat. Zagrał główne role w największych odtwórca ról szekspirowskich spektaklach[2].


Urodził się w Londynie w rodzinie polsko-litewskiej jako syn Kate Terry-Gielgud (z domu Terry-Lewis; 1868–1958) i Franka Henry’ego Gielguda (1860–1949). Jego matka pochodziła z rodziny aktorskiej. Ze strony ojca Gielgud wywodził się z polskiej rodziny magnackiej Giełgudów (herbu Giełgud), w której odnaleźć można gwiazdy scen polskich z końca XVIII wieku. W rodzinie tej trafiali się również oficerowie i uczestnicy polskich powstań, w tym powstania listopadowego. Był prawnukiem Anieli z Kamińskich Aszpergerowej (1816-1902), polskiej aktorki związanej przez kilkadziesiąt lat ze sceną lwowską. Do jego przodków należał m.in. Antoni Giełgud, generał w powstaniu listopadowym, rodzina wskutek represji po powstaniu listopadowym emigrowała do Wielkiej Brytanii[3].


Po raz pierwszy wystąpił w roli posłańca na scenie w 1921 roku w Henryku V. Ukończył Królewską Akademię Sztuki Dramatycznej. Począwszy od 1929 na deskach legendarnego szekspirowskiego teatru Old Vic i gromadził swymi interpretacjami wielkich szekspirowskich ról tłumy publiczności. Niedługo później krytycy teatralni uznali go za najdoskonalszego odtwórcę ról szekspirowskich, a jego Hamleta za najlepszego w XX stuleciu. Pozostawił wspomnienia Aktor i jego czasy (przetłumaczone także na język polski), w których dokonuje podsumowania i analizy swojej twórczości.


Za najlepsze filmy z jego udziałem należy uznać: Juliusz Cezar (1953), Romeo i Julia (1954), Orzeł w klatce (1970 – jako Napoleon), Morderstwo w Orient Ekspresie (1974), Dyrygent (1979 – reż. Andrzej Wajda), Artur (1981 – za rolę otrzymał Oscara).


Był orientacji homoseksualnej[4][5].



Filmografia |





  • Bałkany (Secret Agent) (1936)


  • Juliusz Cezar (1953)


  • Ryszard III (1955)


  • Becket (1964)


  • Szarża lekkiej brygady (1968)


  • Trzewiki rybaka (1968)


  • Oh! Co za urocza wojenka (1969)


  • Juliusz Cezar (1970)


  • Orzeł w klatce (1972)


  • Zagubiony horyzont (1973)


  • Frankenstein: The True Story (1973)


  • 11 Harrowhouse (1974)


  • Morderstwo w Orient Ekspresie (1974)


  • Opatrzność (1977)


  • Kaligula (1979)


  • Dyrygent (1979)


  • Człowiek słoń (1980)


  • Wzór (1980)


  • Lion of the Desert (1981)


  • Artur (1981)


  • Rydwany ognia (1981)


  • Gandhi (1982)


  • Wagner (1983)


  • The Wicked Lady (1983)


  • The Master of Ballantrae (1984)


  • Dalekie pawilony (1984)


  • Obfitość (1985)


  • Drugi świat (1986)


  • Rendez-vous ze śmiercią (1988)


  • Artur 2 (1988)


  • Getting it Right (1989)


  • Księgi Prospera (1991)


  • Światło w mroku (1992)


  • Scarlett (1994)


  • Rycerz króla Artura (1995)


  • Hamlet (1996)


  • Blask (1996)


  • Elizabeth (1998)


  • Merlin (1998)




Przypisy |




  1. ↑ Personalidade: John Gielgud (Reino Unido) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].


  2. ↑ Sir Arthur John Gielgud (ang.). glbtq.com. [dostęp 2019-02-12].


  3. ↑ Afryka 1900. Fotografie Włodzimierza Vala Giełguda (ze zbiorów rodzinnych Adama Kieniewicza) (pol.). [dostęp 2013-09-23].  Cytat: Włodzimierz Val Giełgud (Gielgud) urodził się w Londynie w 1869 roku. Pochodził ze starego, znakomitego kniaziowskiego rodu litewsko-żmudzkiego. Jego ojciec, Adam Giełgud był synem Jana Giełguda, najmłodszego litewskiego marszałka nadwornego ostatniego polskiego monarchy i bratem marszałka Antoniego Giełguda, generała wojsk polskich w czasie powstania listopadowego


  4. ↑ „Gielgud, 83, comes out”, Gay Times (Millivres) (114), marzec 1988. ISSN 09506101. Dostęp 2009-09-17.


  5. ↑ Vanessa Thorpe (2008-02-10): Curtain rises on Gielgud's gay scandal (ang.). The Guardian. [dostęp 2016-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-17)].



Linki zewnętrzne |




  • John Gielgud w bazie IMDb (ang.)


  • John Gielgud w bazie Filmweb


  • John Gielgud w bazie Notable Names Database (ang.)


  • John Gielgud na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”







































































































p • d • e

Laureaci nagrody Praemium Imperiale (film/teatr)


  • 1989: Marcel Carné

  • 1990: Federico Fellini

  • 1991: Ingmar Bergman

  • 1992: Akira Kurosawa

  • 1993: Maurice Béjart

  • 1994: John Gielgud

  • 1995: Nakamura Utaemon

  • 1996: Andrzej Wajda

  • 1997: Peter Brook

  • 1998: Richard Attenborough

  • 1999: Pina Bausch

  • 2000: Stephen Sondheim

  • 2001: Arthur Miller

  • 2002: Jean-Luc Godard

  • 2003: Ken Loach

  • 2004: Abbas Kiarostami

  • 2005: Merce Cunningham

  • 2006: Maja Plisiecka

  • 2007: Ellen Stewart

  • 2008: Sakata Tōjūrō

  • 2009: Tom Stoppard

  • 2010: Sophia Loren

  • 2011: Judi Dench

  • 2012: Yoko Morishita

  • 2013: Francis Ford Coppola

  • 2014: Athol Fugard

  • 2015: Sylvie Guillem

  • 2016: Martin Scorsese

  • 2017: Michaił Barysznikow


























-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容