Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska – centralny organ administracji rządowej ds. ochrony środowiska oraz ochrony przyrody, wykonujący swoje zadania przy pomocy Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.
Organ został powołany na mocy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko[1]. Wykonuje zadania określone w art. 127 tej ustawy, jest także organem w zakresie ochrony przyrody w rozumieniu art. 91 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody[2], organem w zakresie ochrony środowiska w rozumieniu art. 376 ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska[3], a także uczestnikiem krajowego systemu ekozarządzania i audytu w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS)[4].
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podlega ministrowi właściwemu do
spraw środowiska[5] (obecnie Ministrowi Środowiska). Powołuje go Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra, po przeprowadzeniu otwartego i konkurencyjnego naboru na to stanowisko. W gestii premiera leży także odwołanie Generalnego Dyrektora. Funkcję tę może pełnić osoba spełniająca warunki ustawowe, dotyczące m.in. obywatelstwa, wykształcenia, doświadczenia zawodowego, niekaralności za przestępstwa umyślne[6].
Spis treści
1 Generalni dyrektorzy ochrony środowiska
2 Zadania i ich realizacja
3 Regionalni dyrektorzy ochrony środowiska
4 Przypisy
5 Linki zewnętrzne
Generalni dyrektorzy ochrony środowiska |
- Michał Kiełsznia od 23 stycznia 2008 do 26 listopada 2015[7]
- Jakub Dziubecki od 27 listopada 2015 do 15 lutego 2016[8]
- Krzysztof Lissowski od 15 lutego 2016 do 31 maja 2018[9]
Andrzej Szweda-Lewandowski od 1 czerwca 2018[10] (p.o.)
Zadania i ich realizacja |
Do ogólnych zadań Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska należy w szczególności[11]:
- współudział w realizacji polityki ochrony środowiska,
- kontrola odpowiedzialności za zapobieganie szkodom w środowisku i ich naprawę,
- zbieranie danych i opracowywanie informacji dotyczących m.in. programu Natura 2000
- współpraca z organami ochrony środowiska innych państw, organizacjami międzynarodowymi, Komisją Europejską, Głównym Konserwatorem Przyrody, Państwową Radą Ochrony Przyrody, jednostkami samorządu terytorialnego, organizacjami ekologicznymi,
- udział w strategicznych ocenach oddziaływania na środowisko,
- wykonywanie zadań związanych z siecią Natura 2000 oraz z systemem ekozarządzania i audytu, zgodnie ze stosownymi przepisami.
Powierzone mu zadania organ ten wykonuje m.in. poprzez[12]:
- opiniowanie dokumentów w ramach strategicznych ocen oddziaływania na środowisko,
- kierowanie wystąpień w sprawach wydawanych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w tym wniosków o stwierdzenie ich nieważności, jak również występowanie w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym i sądowym,
- uczestniczenie w tzw. postępowaniu transgranicznym,
- sporządzanie projekt krajowej strategii ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej oraz projekt z projektem programu działań,
- prowadzenie centralny rejestr form ochrony przyrody,
- wydawanie określonych zezwoleń dotyczących hodowli i rozmnażania zwierząt i roślin, zezwoleń na wywóz za granicę meteorytów i kopalnych szczątków roślin i zwierząt, pozyskiwania gatunków i innych,
- decydowanie o odstępstwach od zakazów na terenie parków narodowych oraz rezerwatów przyrody,
- przy uwzględnieniu przepisów Unii Europejskiej opracowywanie projektu listy obszarów Natura 2000, nadzorowanie funkcjonowania tych obszarów i prowadzenie ewidencji odpowiednich danych, składanie Komisji Europejskiej raportów i notyfikacji,
- opracowywanie programów ochrony zagrożonych wyginięciem gatunków roślin, zwierząt i grzybów,
- wydawanie zezwoleń na utworzenie i prowadzenie ogrodu botanicznego lub zoologicznego, a także ośrodka rehabilitacji zwierząt,
- prowadzenie rejestru krajowego organizacji zarejestrowanych w systemie EMAS oraz rejestru weryfikatorów środowiskowych.
Regionalni dyrektorzy ochrony środowiska |
Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest organem administracji rządowej niezespolonej, realizuje zadania przewidziane w ustawach na obszarze województwa. W zakresie swoich kompetencji wydaje akty prawa miejscowego w postaci zarządzeń[13]. Obsługę jego urzędu zapewnia regionalna dyrekcja ochrony środowiska, zgodnie z podziałem terytorialnym Polski powołano 16 tego typu jednostek budżetowych[14]. Regionalnego dyrektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska[15]. Zadania przypisane temu organowi na obszarze właściwości w zasadzie odpowiadają zadaniom zleconym Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska.
Przypisy |
↑ Dz.U. z 2018 r. poz. 2081
↑ Dz.U. z 2018 r. poz. 1614, z późn. zm.
↑ Dz.U. z 2018 r. poz. 799
↑ Dz.U. z 2004 r. nr 70, poz. 631, z późn. zm.
↑ Art. 121 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
↑ Art. 126 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
↑ Michał Kiełsznia Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. mos.gov.pl. [dostęp 2018-02-12].
↑ Jakub Dziubecki Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. gdos.gov.pl. [dostęp 2016-06-29].
↑ Krzysztof Lissowski Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. gdos.gov.pl. [dostęp 2017-02-12].
↑ Andrzej Szweda-Lewandowski Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska - Aktualności - Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, www.gdos.gov.pl [dostęp 2018-06-05] (pol.).
↑ Art. 127 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
↑ Zob. m.in. art. 57, art. 76, art. 108 i nast. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, art. 15, art. 27, art. 32, art. 57, art. 67, art. 75, art. 111, art. 113 , art. 119a, art. 120, art. 121 ustawy o ochronie przyrody, art. 3 ustawy o systemie EMAS
↑ Art. 123 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
↑ Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska – lista na stronie Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska
↑ Art. 131 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
Linki zewnętrzne |
- Oficjalna strona Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska