Wilhelmshaven






















































Wilhelmshaven


ilustracja





Herb

Herb


Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

Dolna Saksonia
Zarządzający
Andreas Wagner↗
Powierzchnia
106,91 km²
Wysokość
2 m n.p.m.
Populacja (31 grudnia 2011[1])
• liczba ludności
• gęstość


76 926
720 os./km²

Nr kierunkowy
04421-04423, 04425

Kod pocztowy
26351–26389

Tablice rejestracyjne
WHV
Plan
Plan


Położenie na mapie Dolnej Saksonii


Mapa lokalizacyjna Dolnej Saksonii

Wilhelmshaven

Wilhelmshaven






Położenie na mapie Niemiec


Mapa lokalizacyjna Niemiec

Wilhelmshaven

Wilhelmshaven





Ziemia53°31′N 8°08′E/53,516667 8,133333

Strona internetowa

Portal Portal Niemcy

Wilhelmshaven – miasto na prawach powiatu w północno-zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Dolna Saksonia, nad zatoką Jade Morza Północnego. Najbliżej położone duże miasta to: Oldenburg ok. 50 km na południe, oraz holenderskie Groningen ok. 100 km na zachód.


Przez miasto przebiega Droga krajowa B210 oraz Autostrada A29.




Ratusz




Zatoka Jade




Spis treści






  • 1 Dzielnice


  • 2 Historia


  • 3 Demografia


  • 4 Polityka


  • 5 Sport


  • 6 Osoby urodzone w mieście


  • 7 Współpraca


  • 8 Przypisy


  • 9 Bibliografia





Dzielnice |


W skład miasta wchodzą następujące dzielnice: Aldenburg, Altengroden, Bant, Ebkeriege, Fedderwarden, Fedderwardergroden, Heppens, Heppenser Groden, Himmelreich/Coldewei, Innenhafen, Innenstadt, Langewerth, Maadebogen, Neuende, Neuengroden, Rüstersiel, Rüstersieler Groden, Rüstringer Stadtpark, Schaar, Sengwarden, Siebethsburg, Voslapp i Voslapper Groden.



Historia |


20 lipca 1853 Królestwo Prus odkupiło od Wielkiego Księstwa Oldenburga 313 hektarów ziemi wraz z wioskami Heppens i Neuende nad zatoką Jade. 23 listopada 1854 teren ten zwany Königliches Preußisches Jadegebiet przekazano admirałowi pruskiej marynarki, Księciu Adalbertowi von Preußen. Zadaniem Księcia było stworzenie pierwszego pruskiego portu wojennego dla marynarki KP. Od tego czasu losy miasta są ściśle powiązane z Marine.


W 1856 zapada decyzja o budowie portu i miasta. Początkowo nazywane Hafen Heppens od 1869 nosi nazwę Wilhelmshaven. Po powstaniu w 1871 r. II Rzeszy Niemieckiej Wilhelmshaven nad Morzem Północnym oraz Kilonia nad Bałtykiem zostały podniesione do rangi Portów Rzeszy. Wilhelmshaven stało się siedzibą Kaiserliche Marine. W 1873 miejscowość otrzymała prawa miejskie. 1 kwietnia 1937 na mocy ustawy o utworzeniu Wielkiego Hamburga do Wilhemshaven przyłączone zostało miasto Rüstringen, a nowy organizm włączono do kraju Oldenburg.


6 maja 1945 w porcie wojennym w Wilhelmshaven kapitulację dowództwa twierdzy, bazy Kriegsmarine, floty "Ostfriesland", 10 Dywizji Piechoty i ośmiu pułków piechoty i artylerii przyjął gen. Stanisław Maczek, dowódca 1 Dywizji Pancernej.



Demografia |























































Rok
Ludność
1853 335
1864 1 451
1871 3 053
1875 10 200
1885 13 982
1895 19 422
1905 26 012
1910 35 044
1916 21 393
1925 25 484
1935 30 858



















































Rok
Ludność
1937 91 109
1939 125 059
1945 89 096
1955 98 535
1965 101 294
1975 103 417
1985 95 570
1995 90 667
2005 83 552
2007 82 797
2008 81 411



Polityka |


W radzie miejskiej zasiada 44 radnych: SPD 17, CDU 14, FDP 5, Zieloni 3, inni 4, NDP 1.



Sport |




  • SV Wilhelmshaven - klub piłkarski


  • Wilhelmshavener HV - klub piłki ręcznej mężczyzn



Osoby urodzone w mieście |




  • Eilhard Mitscherlich - niemiecki chemik, profesor Uniwersytetu Berlińskiego.


  • Heinz Prüfer - matematyk



Współpraca |


Miejscowości partnerskie:




  • Niemcy Bad Harzburg, Dolna Saksonia


  • Austria Bromberg, Austria (kontakty utrzymuje dzielnica Sengwarden)


  • Polska Bydgoszcz, Polska


  • Szkocja Dunfermline, Szkocja


  • Hiszpania Logroño, Hiszpania


  • Stany Zjednoczone Norfolk, Stany Zjednoczone


  • Chińska Republika Ludowa Qingdao, Chiny


  • Francja Vichy, Francja



Przypisy |




  1. Dane statystyczne - Statistisches Bundesamt – Gemeinden in Deutschland nach Bevölkerung am 31.12.2011 auf Grundlage des Zensus 2011 und früherer Zählungen



Bibliografia |



  • JerzyJ. Majka JerzyJ., Generał Stanisław Maczek, Rzeszów: Libra, 2005, s. 83, ISBN 83-89183-10-2, OCLC 69312537 .

  • Die Kaiser-Wilhelm-Brücke in Wilhelmshaven – ein Jahrhundertbauwerk, FreukeF. Adrian, Wilhelmshaven: Brune-Mettcker, 2007, ISBN 3-930510-33-2, OCLC 244018300 .

  • Werner Brune (Hrsg.): Wilhelmshavener Heimatlexikon, Band 1–3. Brune, Wilhelmshaven 1986–1987.

  • Edgar Grundig: Chronik der Stadt Wilhelmshaven. Band I und II, Wilhelmshaven 1957.

  • Gerhard Koop, Erich Mulitze: Die Marine in Wilhelmshaven – eine Bildchronik zur deutschen Marinegeschichte von 1853 bis heute. Bernard & Graefe Verlag, Bonn 1997, ​ISBN 3-7637-5977-8​.

  • Louise vonL. Krohn Louise vonL., Vierzig Jahre in einem deutschen Kriegshafen – Heppens – Wilhelmshaven. Die Wilhelmshavener Erinnerungen der Louise von Krohn, Wilhelmshaven: Lohse-Eissing, 2001, ISBN 3-920602-38-2, OCLC 52387413 .

  • C. Lohse (Hrsg.): Wilhelmshaven – Ein Führer für Fremde und Einheimische. Nachdruck Brune-Mettcker, Wilhelmshaven 2003, ​ISBN 3-930510-22-7​.










這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

Carlow County Council

Abdulla Qahhor