Odra Opole
| |||
| Pełna nazwa | Opolski Klub Sportowy „Odra” Opole | ||
| Przydomek | Niebiesko–Czerwoni Oderka | ||
| Maskotka | Lew | ||
| Barwy | niebiesko-czerwone | ||
| Data założenia | 16 czerwca 1945 | ||
| Debiut w najwyższej lidze | 15 marca 1953 Odra – Gwardia Warszawa 1:2 (0:0) | ||
| Liga | I liga | ||
| Adres | ul. Oleska 51 45-231 Opole | ||
| Stadion | Stadion Miejski w Opolu | ||
Numer KRS | 0000336639 | ||
| Prezes | |||
| Trener | |||
| Asystent trenera | |||
| |||
Strona internetowa | |||
OKS „Odra” Opole – Opolski Klub Sportowy, założony dnia 16 czerwca 1945 roku w Opolu, który obecnie gra w I lidze. Pod szyldem OKS występują sekcja piłkarska (drużyny seniorów i juniorskie), sekcja futsalu i Opolskiego Klubu Bokserskiego Odra Opole.
Spis treści
1 Historia klubu
1.1 Lata 1945–1959: Początki klubu
1.2 Lata 1960–1975: Czołówka w Polsce
1.3 Lata 1975–1979: Era Antoniego Piechniczka
1.4 Lata 1980–1999: II i III liga
1.5 Od 2000 roku
2 Klub w rozgrywkach
2.1 Sezon po sezonie
2.2 Europejskie puchary
3 Sukcesy
4 Stadion Odry
5 Kibice
5.1 Jedna Odra
5.2 Informacje ogólne
6 Najpopularniejsze rywalizacje
7 Rekordy i statystyki
7.1 Statystyki klubowe
7.2 Rekordy indywidualne
8 Zawodnicy
8.1 Piłkarze Odry w reprezentacji Polski
8.2 Skład w sezonie 2018/2019
9 Trenerzy
10 Prezesi
11 Przypisy
12 Linki zewnętrzne
Historia klubu |
- Nazwy klubu
- 1945-1949: Odra Opole
- 1949-1958: Budowlani Opole
- 1958–1998: Odra Opole
- 1998-1999: Odra/Varta Opole
- 1999-2002: Odra Opole
- 2002–2004: Odra/Unia Opole
- 2004–2009: Odra Opole
- 2009-2011: Oderka Opole
- 2011-: Odra Opole[1].
Lata 1945–1959: Początki klubu |
Leonard Olejnik – pierwszy prezes Odry Opole
Dnia 16 czerwca 1945 roku w opolskim ratuszu odbyło się zebranie organizacyjne założycieli pierwszego powojennego polskiego klubu sportowego (pierwsze kluby, m.in. Polski Klub Sportowy w Opolu, powstały w okresie międzywojennym)[2]. Przyjął on nazwę Opolski Klub Sportowy Odra, a pomysłodawcą założenia klubu był mecenas Leonard Olejnik, który został zarówno pierwszym prezesem nowo powstałego klubu[3]. Pierwszą imprezą zorganizowaną przez klub był bieg uliczny w lipcu tego samego roku. Poza piłkarską, powstały również sekcje lekkiej atletyki oraz tenisowa, a w 1946 roku: bokserska, hokeja na lodzie i siatkówki.
W 1948 roku nastąpiła fuzja Odry z Klubem Sportowym Chrobry Groszowice. W latach 1948-1958 po połączeniu z Lwowianką Opole klub występował pod nazwą Budowlani Opole.
W 1951 roku pod wodzą Mieczysława Bieńka Budowlani awansowali do II ligi, gdzie po dwóch sezonach po dwumeczu z Włókniarzem Kraków (3:2 oraz 1:1) osiągnęli historyczny awans do ekstraklasy. Pierwszy mecz w ekstraklasie „Odra” rozegrała dnia 15 marca 1953 roku w Opolu przeciwko Gwardii Warszawa, który zakończył się dla Odry porażką 1:2. Honorowego gola zdobył Augustyn Poćwa a niebiesko-czerwoni wystąpili w następującym składzie: Rybczyk, Wojtkiewicz, Kania, Skronkiewicz, Trojanowski, Mruczyński, Mielniczek, Poćwa, Klik, Żabicki, Adamiec. Klub z Opola po zaledwie jednym spadła do II ligi.
W 1954 roku, kiedy Odrze nie udało się awansować do ekstraklasy, w miejsce trenera Czesława Bartolika powrócił Mieczysław Bieniek, a działaczom udaje się pozyskać z Polonii Nysa napastnika Engelberta Jarka i Franciszka Stemplowskiego[4], który okazuje się później ogromnym wzmocnieniem drużyny prowadzonej przez Mieczysława Bieńka. W sezonie 1955 Odra awansowała I ligi, a Engelbert Jarek z 19 golami został królem strzelców drugiego poziomu rozgrywek oraz dotarła półfinału Pucharu Polski w którym Odra przegrała w Gdańsku z Lechią Gdańsk 0:2.
Kolejne trzy sezony były średnio udane dla drużyny Niebiesko-Czerwonych. Sezon 1956 Odra zakończyła na 7. miejscu. Dnia 26 września 1956 roku w Opolu doszło do bezprecedensowego wydarzenia. Odra Opole rozegrała towarzyski mecz z brazylijskim zespołem AFC America Belo Horizonte. Opolanie przegrali ten mecz 0:3[5]. W sezonie 1957, kiedy to trenerem Odry został Teodor Wieczorek[6], drużyna z Opola zajęła 10.miejsce w tabeli. W sezonie 1958 Odra zajęła 11.miejsce w lidze i spadła do II ligi, by po roku gry w znów awansować do ekstraklasy, a najwięcej bramek dla klubu strzelił Engelbert Jarek – 17 trafień[7].
Lata 1960–1975: Czołówka w Polsce |
Początki lat 60. były bardzo udane dla klubu. O sile drużyny stanowili m.in.: bramkarz Konrad Kornek, Henryk Szczepański, Norbert Gajda, Henryk Brejza, Engelbert Jarek, którzy również stanowili trzon reprezentacji Polski. W sezonie 1960 Odra Opole prowadzona przez Teodora Wieczorka po zwycięstwie z Ruchem Chorzów 5:2 w 29. kolejce była bliska zdobycia mistrzostwa kraju, ale porażka w ostatniej kolejce z Gwardią Warszawa 0:2 spowodowała, że zespół rozgrywki ligowe zakończył na 4. miejscu.
W latach 1961-1963 Niebiesko-Czerwoni plasowali się w czołówce ekstraklasy. W 1962 roku, Odra Opole po zwycięstwie na Cracovią 3:1 zajęła 3. miejsce w Pucharze Polski. Sezon 1963/1964 był jednym z najlepszych w wykonaniu Niebiesko-Czerwonych. Najpierw drużyna pod wodzą Artura Woźniaka zajęła 3. miejsce w lidze (najwyższe miejsce w historii występów w ekstraklasie) oraz dotarła półfinału Pucharu Intertoto[8].
| Lp. | Klub | Mecze | Bramki | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| 1. | Górnik Zabrze | 26 | 59:24 | 40 |
| 2. | Zagłębie Sosnowiec | 26 | 55:41 | 31 |
| 3. | Odra Opole | 26 | 42:31 | 31 |
| 4. | Legia Warszawa | 26 | 44:36 | 31 |
| 5. | Polonia Bytom | 26 | 40:35 | 27 |
| 6. | Szombierki Bytom | 26 | 45:42 | 26 |
| 7. | Ruch Chorzów | 26 | 34:38 | 24 |
| 8. | Unia Racibórz | 26 | 45:51 | 24 |
| 9. | Gwardia Warszawa | 26 | 35:41 | 24 |
| 10. | ŁKS Łódź | 26 | 27:37 | 23 |
| 11. | Stal Rzeszów | 26 | 32:44 | 23 |
| 12. | Pogoń Szczecin | 26 | 29:36 | 21 |
| 13. | Wisła Kraków | 26 | 29:45 | 21 |
| 14. | Arkonia Szczecin | 26 | 30:45 | 18 |
Następnie sezony w wykonaniu Odry nie były już takie udane, a w sezonie 1965/1966 zespół spadł do II ligi, ale po znakomitym sezonie 1966/1967 zespół prowadzony przez trenera Tadeusza Forysia powróciła do ekstraklasy[9]. Odra Opole nie była już tak mocną drużyną jak kiedyś. O sile drużyny prowadzonej przez Engelberta Jarka stanowili: bramkarz Andrzej Krupa, Zbigniew Gut, Bogdan Harańczyk, Józef Klose.
W 1972/1973 Odra zajęła ostatnie – 14.miejsce w tabeli, ale względu na rozszerzenie ligi do 16 drużyn Odra została na następny sezon w ekstraklasie, ale mimo tego i tak zajęła 15.miejsce i spadła II ligi. Po sezonie 1974/1975 Engelbert Jarek zrezygnował z funkcji trenera „Niebiesko-Czerwonych”.
Lata 1975–1979: Era Antoniego Piechniczka |
W 1975 roku, po rezygnacji trenera Engelberta Jarka jego miejsce zajął przybyły z BKS Stal Bielsko-Biała Antoni Piechniczek, który już po roku pracy w klubie w znakomitym stylu awansował do ekstraklasy, a Wojciech Tyc wraz z Januszem Kupcewiczem z Arki Gdynia z 14 golami został królem strzelców drugiego poziomu rozgrywek. Sezon 1976/1977 był średnio udany dla Odry i zakończyła go na 12.miejscu.
Dnia 18 czerwca 1977 roku Odra Opole po zwycięstwie nad wicemistrzem Polski – Widzewem Łódź 3:1 (2:0) (2 bramki dla Odry strzelił Wojciech Tyc, a jedna padła po strzale samobójczym) zdobyła Puchar Ligi, co zapewniło jej start Pucharze UEFA 1977/1978, w którym uległa w pierwszej rundzie drużynie z NRD 1. FC Magdeburg (1:2, 1:1). Rozgrywki ligowe w sezonie 1977/1978 drużyna Antoniego Piechniczka zakończyła na dobrym 6. miejscu.
Sezon 1978/1979 zaczął się średnio, ale końcówka rundy jesiennej była dla Odry rewelacyjna. Do najbardziej pamiętnych meczów zalicza się: 29 października 1978 roku w Warszawie mecz z Legią Warszawa wygrany przez Odrę 5:3 po Hat-tricku Alfreda Bolcka, Wiesława Korka i Wojciecha Tyca, mimo iż przegrywali 1:3 oraz dnia 19 listopada 1978 roku w Opolu z Ruchem Chorzów, który Odra wygrała 3:1 po bramkach Zbigniewa Kwaśniewskiego, Romana Wójcickiego i Wojciecha Tyca i Odra w ten sposób zapewniła sobie tytuł mistrza jesieni. Jednak runda wiosenna nie była już tak udana jak runda jesienna i rozgrywki ligowe Odra zakończyła na 5. miejscu, a trener Antoni Piechniczek podał się do dymisji.
Lata 1980–1999: II i III liga |
Następne sezony dla Odry nie były już takie udane. Sezon 1979/1980 Odra Opole pod wodzą trenera Józefa Zwierzyny zajęła 9. miejsce w tabeli, które jest zasługą świetnej gry obrońców „Niebiesko-Czerwonych”, a najlepszym strzelcem zespołu był Alfred Bolcek – 6 goli[10].
Sezon 1980/1981 jest jak na razie ostatnim sezonem Odry w I lidze. Pod wodzą czechosłowackiego trenera Józefa Stanko, a następnie Grzegorza Polakowa bilans meczów wygląda następująco: 6 zwycięstw – 6 remisów – 18 porażek. Ostatni mecz Odry w ekstraklasie miał miejsce dnia 14 czerwca 1981 roku w Warszawie. Wtedy Odra grała z Legią Warszawa, a mecz zakończył się remisem 1:1, a bramkę zdobył Wojciech Tyc. Najlepszymi strzelcami zespołu okazali się Andrzej Przenniak i Wojciech Tyc – 5 bramek[11].
Następne sezony w wykonaniu Odry były coraz słabsze aż w 1984 roku po raz pierwszy w historii spadła do III ligi. Po roku gry w lidze w sezonie 1984/1985 Odra Opole wróciła w szeregi II ligi odnosząc m.in. zwycięstwo z WKS Wieluń 13:0 – najwyższe zwycięstwo Odry w historii[12]. W sezonie 1985/1986 Odra ponownie spadła do III ligi, a trenera Ireneusza Browarskiego zastąpił słynny piłkarze Odry – Antoni Kot i Andrzej Krupa, który ponownie wprowadził Odrę do II ligi, ale już po roku Odra ponownie spadła do III ligi przez dziewięć lat trenerzy: najpierw Wojciech Tyc (1988-1991), potem Wiesław Łucyszyn (1991-1996) nie potrafili awansować z Odrą do II ligi, aż ta sztuka udała się Zygfrydowi Blautowi, który w sezonie 1996/1997 awansował do drugiej ligi.
W sezonie 1997/1998 Odra zajęła 17. miejsce w lidze co oznaczało spadek do niższej ligi, ale dzięki fuzji z Vartą Namysłów drużyna z Opola została w lidze na sezon 1998/1999 i występowała w niej pod nazwą Odra/Varta Opole[13].
Od 2000 roku |
Na początku XXI wieku prezesem Odry Opole był Ryszard Niedziela, właściciel sklepów Spar w Opolu, którego kierowała zbyt duża ambicja osiągnięcia sukcesu sportowego. Runda jesienna sezonu 2000/2001 była rewelacyjna w wykonaniu Odry (13 zwycięstw, 3 remisy, 3 porażki) i zajmowała 1. miejsce w tabeli. Ale wiosna nie była już tak udana, Odra Opole zajęła 4. miejsce w lidze i nie awansowała do ekstraklasy[14]. Po latach na jaw wyszło, że runda jesienna była udana dzięki współpracy Niedzieli z Ryszardem Forbrichem ps. „Fryzjer”[15] którą Niedziela opisał w książce pt.Mafia Fryzjera[15]. W sezonie 2001/2002 drużyna spadła do III ligi. W okresie występów w III lidze najlepszym zawodnikiem Niebiesko-Czerwonych był Józef Żymańczyk, który jest nazywany przez kibiców i działaczy „symbolem” klubu[16].
Na koniec sezonu 2005/2006 zajęła drugie miejsce w trzecioligowej tabeli i po rozegraniu dwumeczu barażowego z Radomiakiem Radom awansowała do II ligi (obydwa spotkania zakończyły się wynikiem 1-1 i o awansie zadecydowały rzuty karne wygrane przez Odrę w stosunku 4-2). W okresie gry Odry w II lidze, jej najlepszym zawodnikiem był Nigeryjczyk Hugo Enyinnaya. W październiku 2006 roku, po raz pierwszy w historii klubu prezesem został obcokrajowiec – Holender Guido Vreuls.
Dnia 9 stycznia 2008 roku, trenerem Odry został Holender Rob Delahaije, pierwszy holenderski trener polskiego klubu w historii polskiej piłki nożnej[17]. Prowadził zespół w sześciu ligowych meczach: 4 remisy, 2 porażki.
W 2009 roku, ze względu na zadłużenie klubu, które spowodowało cofnięcie licencji na występy w I lidze, oraz brak możliwości spłacenia zaległości, klub został postawiony w stan upadłości. Na jego miejsce powstało Stowarzyszenie Opolski Klub Sportowy Oderka Opole, mający kontynuować tradycje klubu[18]. Dnia 14 czerwca 2011 roku Walne Zebranie zdecydowało o powrocie do nazwy Odra Opole[19]. Odra Opole obecnie występuje w I lidze.
Klub w rozgrywkach |
Sezon po sezonie |
| Sezon | Rozgrywki ligowe | Puchar Polski (rozgrywki centralne) | Puchar Ligi | Najlepszy strzelec (rozgrywki ligowe) | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Poziom | Msc | M | Z | R | P | Bramki | +/− | Pkt | ||||
| 1951 | II liga gr. 3 | 5. | 14 | 6 | 1 | 7 | 28–26 | +2 | 13 | – | – | |
| 1952 | II liga gr. 3 | 1. | 18 | 12 | 2 | 4 | 51–22 | +29 | 26 | 5R | – | |
| 1953 | I liga | 11. | 22 | 4 | 8 | 10 | 25–38 | -13 | 16 | – | – | |
| 1954 | II liga | 8. | 20 | 5 | 5 | 10 | 23–35 | -12 | 15 | 1/8 | – | |
| 1955 | II liga | 1. | 26 | 17 | 6 | 3 | 58–30 | +28 | 40 | 1/2 | – | |
| 1956 | I liga | 7. | 22 | 8 | 4 | 10 | 34–41 | -7 | 20 | 1/4 | – | |
| 1957 | I liga | 10. | 22 | 8 | 2 | 12 | 27–48 | -21 | 18 | RW | – | |
| 1958 | I liga | 11. | 22 | 7 | 4 | 11 | 23–36 | -13 | 18 | – | – | |
| 1959 | II liga gr. pn. | 1. | 22 | 15 | 6 | 1 | 49–9 | +40 | 36 | – | – | |
| 1960 | I liga | 4. | 22 | 10 | 7 | 5 | 43–28 | +15 | 27 | – | – | |
| 1961 | I liga | 6. | 26 | 9 | 10 | 7 | 51–35 | +16 | 28 | – | – | |
| 1962 | I liga | 4. | 14 | 7 | 2 | 5 | 18–12 | +6 | 14 | 3 | – | |
| 1962/1963 | I liga | 5. | 26 | 12 | 5 | 9 | 29–27 | +2 | 29 | 1/16 | – | |
| 1963/1964 | I liga | 3. | 26 | 12 | 7 | 7 | 42–31 | +11 | 31 | 1/8 | – | |
| 1964/1965 | I liga | 10. | 26 | 8 | 8 | 10 | 26–35 | -9 | 24 | 1/16 | – | |
| 1965/1966 | I liga | 13. | 26 | 7 | 6 | 13 | 26–40 | -14 | 20 | 1/8 | – | |
| 1966/1967 | II liga | 2. | 30 | 16 | 9 | 5 | 43–17 | +26 | 41 | 1/2 | – | |
| 1967/1968 | I liga | 10. | 26 | 7 | 9 | 10 | 20–33 | -13 | 23 | 1/8 | – | |
| 1968/1969 | I liga | 9. | 26 | 8 | 8 | 10 | 28–33 | -5 | 24 | 1/16 | – | |
| 1969/1970 | I liga | 13. | 26 | 6 | 9 | 11 | 22–36 | -14 | 21 | 1/8 | – | |
| 1970/1971 | II liga | 1. | 30 | 18 | 7 | 5 | 40–16 | +24 | 43 | 1/8 | – | |
| 1971/1972 | I liga | 7. | 26 | 9 | 9 | 8 | 25–27 | -2 | 27 | 1/16 | – | |
| 1972/1973 | I liga | 14. | 26 | 3 | 12 | 11 | 21–36 | -15 | 18 | 1/16 | – | |
| 1973/1974 | I liga | 15. | 30 | 6 | 12 | 12 | 25–37 | -12 | 24 | 1/16 | – | |
| 1974/1975 | II liga gr. płd. | 4. | 30 | 11 | 11 | 8 | 39–22 | +17 | 33 | – | – | |
| 1975/1976 | II liga gr. płd. | 1. | 30 | 21 | 7 | 2 | 52–8 | +44 | 49 | 1/4 | – | |
| 1976/1977 | I liga | 12. | 30 | 8 | 10 | 12 | 36–39 | -3 | 26 | – | Z | |
| 1977/1978 | I liga | 6. | 30 | 13 | 4 | 13 | 35–31 | +4 | 30 | 1/8 | FG | |
| 1978/1979 | I liga | 5. | 30 | 14 | 6 | 10 | 42–28 | +14 | 34 | 1/16 | – | |
| 1979/1980 | I liga | 9. | 30 | 10 | 11 | 9 | 21–26 | -5 | 31 | 1/4 | – | |
| 1980/1981 | I liga | 16. | 30 | 6 | 6 | 18 | 26–43 | -17 | 18 | 1/2 | – | |
| 1981/1982 | II liga gr. 1 | 9. | 30 | 11 | 9 | 10 | 44–35 | +9 | 31 | 1/16 | – | |
| 1982/1983 | II liga gr. 1 | 12. | 30 | 11 | 7 | 12 | 36–46 | -10 | 29 | 2R | – | |
| 1983/1984 | II liga gr. 1 | 13. | 30 | 9 | 9 | 12 | 29–30 | -1 | 18 | 3R | – | |
| 1984/1985 | III liga gr. 5 | 1. | 30 | 18 | 8 | 4 | 71–18 | +53 | 44 | 2R | – | b.d. |
| 1985/1986 | II liga gr. 1 | 14. | 30 | 8 | 12 | 10 | 38–35 | +3 | 28 | 3R | – | b.d. |
| 1986/1987 | III liga gr. 5 | 1. | 30 | 20 | 6 | 4 | 41–13 | +28 | 46 | 4R | – | b.d. |
| 1987/1988 | II liga gr. 1 Baraże o II ligę | 13. ↓ | 30 2 | 10 0 | 5 0 | 15 2 | 25–34 0–3 | -9 -3 | 25 – | – | b.d. | |
| 1988/1989 | III liga gr. 5 | 3. | 26 | 17 | 4 | 5 | 51–15 | +36 | 38 | 5R | – | b.d. |
| 1989/1990 | III liga gr. 3 | 8. | 38 | 16 | 12 | 10 | 57–48 | +9 | 44 | 3R | – | b.d. |
| 1990/1991 | III liga gr. gn-śl. | 10. | 30 | 10 | 10 | 10 | 37–42 | -5 | 30 | 1R | – | b.d. |
| 1991/1992 | III liga gr. gn-śl. | 5. | 34 | 14 | 10 | 10 | 52–45 | +7 | 38 | – | – | b.d. |
| 1992/1993 | III liga gr. gn-śl. | 2. | 34 | 16 | 12 | 6 | 53–25 | +28 | 44 | RW | – | b.d. |
| 1993/1994 | III liga gr. gn-śl. | 11. | 34 | 12 | 8 | 14 | 46–44 | +2 | 32 | – | – | b.d. |
| 1994/1995 | III liga gr. gn-śl. | 12. | 34 | 11 | 10 | 13 | 44–37 | +7 | 32 | – | – | b.d. |
| 1995/1996 | III liga gr. gn-śl. | 4. | 34 | 15 | 8 | 11 | 42–36 | +6 | 53 | – | – | b.d. |
| 1996/1997 | III liga gr. gn-śl. | 1. | 34 | 18 | 11 | 5 | 57–31 | +26 | 65 | RW | – | b.d. |
| 1997/1998 | II liga | 17. | 32 | 8 | 8 | 16 | 27–40 | -13 | 32 | 3R | – | b.d. |
| 1998/1999 | II liga | 4. | 26 | 12 | 4 | 10 | 37–31 | +6 | 40 | 2R | – | b.d. |
| 1999/2000 | II liga | 8. | 46 | 19 | 11 | 16 | 48–48 | 0 | 68 | 2R | – | b.d. |
| 2000/2001 | II liga | 4. | 38 | 19 | 10 | 9 | 48–28 | +20 | 67 | 1/2 | 2R | |
| 2001/2002 | II liga | 18. | 38 | 12 | 5 | 21 | 40–61 | -21 | 41 | 2R | 2R | |
| 2002/2003 | III liga gr. 3 | 5. | 30 | 14 | 11 | 5 | 44–26 | +18 | 53 | RW | – | |
| 2003/2004 | III liga gr. 3 | 4. | 30 | 15 | 4 | 11 | 36–30 | +6 | 49 | – | – | |
| 2004/2005 | III liga gr. 3 | 12. | 30 | 9 | 10 | 11 | 26–26 | 0 | 37 | – | – | |
| 2005/2006 | III liga gr. 3 Baraże o II ligę | 2. ↑ | 30 2 | 14 0 | 12 0 | 4 2 | 40–20 2–2 | +20 0 | 54 – | 1R | – | |
| 2006/2007 | II liga | 10. | 34 | 10 | 11 | 13 | 29–35 | -6 | 41 | – | – | |
| 2007/2008 | II liga | 13. | 34 | 8 | 11 | 15 | 28–39 | -11 | 35 | 1/8 | – | |
| 2008/2009 | I liga[20] | 17. | 34 | 6 | 7 | 21 | 22–51 | -29 | 25 | 1/8 | – | |
| 2009/2010 | IV liga gr. op. | 1. | 30 | 26 | 3 | 1 | 84–14 | +70 | 81 | – | – | |
| 2010/2011 | III liga gr. op.-śl. | 5. | 30 | 14 | 9 | 7 | 43–25 | +18 | 51 | – | – | |
| 2011/2012 | III liga gr. op.-śl. | 6. | 30 | 12 | 11 | 7 | 46–33 | +13 | 47 | – | – | |
| 2012/2013 | III liga gr. op.-śl. | 1. | 30 | 18 | 8 | 4 | 53–23 | +30 | 62 | – | – | |
| 2013/2014 | II liga gr. zach. | 12. | 34 | 10 | 13 | 11 | 36–40 | -4 | 43 | 1/32 | – | |
| 2014/2015 | III liga gr. op.-śl. | 2. | 38 | 26 | 7 | 5 | 84–32 | +48 | 85 | RW (2T) | – | |
| 2015/2016 | III liga gr. op.-śl. Baraże o II ligę | 1. ↑ | 30 2 | 19 2 | 9 0 | 2 0 | 63–17 4–1 | +46 +3 | 66 – | RW | – | |
| 2016/2017 | II liga | 2. | 34 | 21 | 8 | 5 | 69–34 | +35 | 71 | RW | – | |
| 2017/2018 | I liga | 11. | 34 | 12 | 9 | 13 | 37–43 | -6 | 45 | RW | – | |
| 2018/2019 | I liga | ' | ? | – | ||||||||
| Razem | ||||||||||||
Odra Opole rozegrała 22 sezony w najwyższej klasie rozgrywkowej. Statystyki w ekstraklasie – 564 mecze: 182 zwycięstwa, 159 remisów i 223 porażki, bramki 645–740. W drugim poziomie rozgrywkowym Odra występowała w 22 sezonach. Bilans występów – 652 mecze: 264 zwycięstwa, 163 remisy i 225 porażek, bramki 834–698.
Najlepszym zawodnikiem Odry w historii jej występów w ekstraklasie jest Engelbert Jarek (92 gole).
Bilans Odry Opole w Ekstraklasie | |||||
| Mecze | Zwycięstwa | Remisy | Porażki | Bramki | Punkty |
|---|---|---|---|---|---|
| 564 | 182 | 159 | 223 | 645:740 | 523 |
Europejskie puchary |
|
| Sezon | Rozgrywki | Runda | Klub | Dom | Wyjazd | Ogólnie |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1961/1962 | Puchar Intertoto | Grupa A1 | 1–1 | 1–8 | 3. miejsce | |
| 2–0 | 1–4 | |||||
| 2–1 | 1–2 | |||||
| 1963/1964 | Puchar Intertoto | Grupa C4 | 1–0 | 0–1 | 1. miejsce | |
| 1–0 | 1–1 | |||||
| 4–0 | 1–1 | |||||
| 1/8 | 3–2 | 2–0 | 5–2 | |||
| 1/4 | 1–1 | 1–1 | 2–2, los. | |||
| 1/2 | 0–0 | 1–2 | 1–2 | |||
| 1964/1965 | Puchar Intertoto | Grupa B4 | 1–0 | 1–1 | 3. miejsce | |
| 0–2 | 1–1 | |||||
| 1–2 | 2–0 | |||||
| 1968 | Puchar Intertoto | Grupa B6 | 2–0 | 0–0 | 1. miejsce | |
| 1–0 | 2–0 | |||||
| 2–0 | 1–2 | |||||
| 1969 | Puchar Intertoto | Grupa 9 | 3–0 | 2–3 | 1. miejsce | |
| 2–0 | 0–0 | |||||
| 2–0 | 2–1 | |||||
| 1972 | Puchar Intertoto | Grupa 8 | 4–0 | 1–2 | 2. miejsce | |
| 4–3 | 0–1 | |||||
| 2–0 | 0–2 | |||||
| 1977/1978 | Puchar UEFA | 1R | 1–2 | 1–1 | 2–3 |
Dotychczas Odra rozegrała 44 mecze w europejskich pucharach. Bilans spotkań – z 21 zwycięstwami, 11 remisami i 12 porażkami. Największym sukcesem było dojście do półfinału Pucharu Intertoto w sezonie 1963/1964[21] oraz start w Pucharze UEFA w sezonie 1977/78. Niebiesko-czerwoni wygrali również grupę Pucharu Intertoto w 1968[22] i 1969[23] roku[24].
Najskuteczniejszym zawodnikiem w Europie jest Engelbert Jarek (14 goli).
Bilans Odry Opole w europejskich pucharach | ||||
| Mecze | Zwycięstwa | Remisy | Porażki | Bramki |
|---|---|---|---|---|
| 44 | 21 | 11 | 12 | 60:43 |
Sukcesy |
- Piłka nożna
3. miejsce w Ekstraklasie: 1963/1964
3. miejsce w Pucharze Polski: 1961/1962
Półfinał Pucharu Polski: 1954/1955, 1961/1962, 1966/1967, 1980/1981, 2000/2001
Puchar Ligi: 1977
Starty w Pucharze Karla Rappana: 1961/1962, 1964/1965, 1968, 1969, 1972
Półfinał Pucharu Karla Rappana: 1963/1964
Mistrz Polski juniorów: – 1972
Wicemistrzostwo Polski juniorów: – 1968,1976,1981
Start w Pucharze UEFA: 1977/1978
Zdobywca Pucharu Redakcji Sportu: 1957
- Podnoszenie ciężarów
- Złoty medal drużynowych mistrzostw Polski: 1976[25], 1977, 1978[26], 1980[27], 1988[28], 1992[29]
- Brązowy medal mistrzostw Polski: 1984[30]
Stadion Odry |
Nazwa stadionu: Stadion Miejski w Opolu
Właściciel: MOSiR w Opolu
Adres: ul. Oleska 51, 45-231 Opole[31]
Maksymalna pojemność: 5000
Oświetlenie: 900 lux
Inauguracja: 1930[2]
Dojazd: autobusami MZK linii nr 3, 7, 11, 15, 18, 28, N1.
Rekord frekwencji: 25 tys.widzów, niedziela 19 listopada 1978, Odra Opole – Ruch Chorzów 3:1 (1:1)
W czerwcu 2017 roku prezydent Opola Arkadiusz Wiśniewski ogłosił plany budowy nowego stadionu pod koniec 2019 roku[32].
Kibice |
Jedna Odra |
Kibice Odry na „Młynie”
Stowarzyszenie Sympatyków Odry Opole „Jedna Odra” – stowarzyszenie kibiców Odry Opole, powstałe w 2001 roku, zarejestrowane sądownie dnia 25 sierpnia 2010 roku. Jest oficjalnym reprezentantem kibiców Odry Opole oraz członkiem Ogólnopolskiego Związku Stowarzyszeń Kibiców. Zajmuje się popularyzacją Odry Opole, propagowaniem bezpiecznego uczestnictwa w meczach Odry Opole wśród młodzieży szkolnej, organizacją ruchu kibicowskiego, konsultacje oraz porady marketingowe z władzami Klubu Odra Opole oraz promowanie postaw patriotycznych wśród kibiców Odry Opole i mieszkańców Opolszczyzny. Pierwszym prezesem Stowarzyszenia „Jedna Odra” był Tomasz Szymański, obecnie prezesem jest Grzegorz Lech. Członkowie stowarzyszenia biorą udział w różnych obchodach rocznicowych i akcjach charytatywnych m.in. Marsz Niepodległości, Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”, Międzynarodowy Turniej Kibiców Odry Opole z okazji 65-lecia istnienia klubu (19 czerwca 2010), złożenie kwiatów pod pomnikiem podziemia antykomunistycznego w 65. rocznicę założenia WiN-u (2 września 2010), akcje: „Stadion dla Opolszczyzny” (wrzesień 2010), „Niebiesko-czerwony Mikołaj” (5 grudnia 2010), „Niebiesko-czerwone serce” – zbiórka krwi kibiców Odry Opole (od 2010 roku).
Siedziba Stowarzyszenia Sympatyków Odry Opole „Jedna Odra” mieści się przy ulicy Oleskiej 51. Kibice i sympatycy w celu nabyciu wlepek i gadżetów klubowych mogą do lokalu JO mieszczącego się przy ulicy Ozimskiej 44 of..
Informacje ogólne |
Pełna nazwa: Stowarzyszenie Sympatyków Odry Opole „Jedna Odra”
Data założenia: 2010
Adres: ul. Oleska 51, 45-222 Opole
Numer KRS: 000363788
Prezes: Grzegorz Lech
Najpopularniejsze rywalizacje |
Odra Opole stoczyła wiele popularnych rywalizacji w rozgrywkach ligowych i pucharowych. Najpopularniejsze z nich to: z Legią Warszawa, Ruchem Chorzów i Zagłębiem Sosnowiec.
Wszystkie mecze[33][34][35] | |||
| Mecze | Zwycięstwa Odry | Remisy | Zwycięstwa Legii |
|---|---|---|---|
| 47 | 13 | 17 | 17 |
| Mecze | Zwycięstwa Odry | Remisy | Zwycięstwa Ruchu |
| 54 | 14 | 15 | 25 |
| Mecze | Zwycięstwa Odry | Remisy | Zwycięstwa Zagłębia |
| 61 | 22 | 9 | 30 |
Rekordy i statystyki |
Engelbert Jarek
![]()
Statystyki klubowe |
Liczba sezonów w Ekstraklasie: 22 (1953, 1956–1958, 1960-1966, 1967-1970, 1971-1974, 1976-1981)[1]
Pierwszy mecz w Ekstraklasie: 15.03.1953 Budowlani Opole – Gwardia Warszawa 1:2 (0:0)[1]
Pierwszy zdobyty punkt w Ekstraklasie: 19.04.1953 Budowlani Opole – Górnik Radlin 1:1 (1:1)[1]
Pierwsze zwycięstwo w Ekstraklasie: 07.06.1953 Budowlani Opole – Legia Warszawa 3:2 (2:1)[1]
Najwyższe zwycięstwo w Ekstraklasie: 03.09.1961 Odra Opole – Lechia Gdańsk 9:2 (5:0)[1]
Najwyższa porażka w Ekstraklasie: 19.08.1964 Polonia Bytom – Odra Opole 7:0 (5:0)[1]
Najdłuższa seria zwycięstw w Ekstraklasie: 7 (1979)[1]
Najdłuższa seria remisów w Ekstraklasie: 5 (1961)[1]
Najdłuższa seria porażek w Ekstraklasie: 4 (1966, 1969, 1973, 1977)[37][38][39][40]
Najwyższe zwycięstwo w historii: Mecz III ligi, Odra Opole – WKS Wieluń 13:0 (5:0)[1]
Najczęstszy rywal w Ekstraklasie:
Legia Warszawa – 42 mecze (1953, 1956-1958, 1960–1966, 1967–1970, 1971–1974 i 1976-1981)[33]
Ruch Chorzów – 42 mecze (1953, 1956-1958, 1960–1964, 1965-1966, 1967–1970, 1971–1974 i 1976-1981)[41]
Wisła Kraków – 42 mecze (1953, 1956-1958, 1960–1966, 1967–1970, 1971–1974 i 1976-1981)[42]
Zagłębie Sosnowiec – 42 mecze (1956-1958, 1960–1966, 1967–1970, 1971–1974 i 1976-1981)[43]
Jubileuszowe mecze w Ekstraklasie:[36]
1. mecz – 15.03.1953: Budowlani Opole – Gwardia Warszawa 1:2
100. mecz – 18.06.1960: Odra Opole – Pogoń Szczecin 5:1 (2:1)
200. mecz – 03.04.1964: Unia Racibórz – Odra Opole 3:1
300. mecz – 11.05.1969: Odra Opole – Szombierki Bytom 2:0
400. mecz – 10.08.1974: Legia Warszawa – Odra Opole 1:1 (1:1)
500. mecz – 19.05.1978: Odra Opole – Zagłębie Sosnowiec 2:0
Jubileuszowe gole w Ekstraklasie:[36]
1. bramka – 15.03.1953 – Augustyn Poćwa (Budowlani Opole – Gwardia Warszawa 1:2)
100. bramka – 27.07.1958 – Jan Frasek (Budowlani Opole – Górnik Zabrze 1:1)
200. bramka – 15.10.1961 – Norbert Gajda (Odra Opole – Legia Warszawa 2:1)
300. bramka – 19.09.1964 – Zbigniew Bania (Odra Opole – ŁKS Łódź 2:1)
400. bramka – 22.03.1970 – Manfred Urbas (Stal Rzeszów – Odra Opole 6:1)
500. bramka – 07.11.1976 – Roman Wójcicki (Odra Opole – Stal Mielec 2:3)
600. bramka – 01.08.1979 – Mirosław Misiowiec (Odra Opole – Polonia Bytom 2:0)
Rekordy indywidualne |
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Zawodnicy |
Piłkarze Odry w reprezentacji Polski |
W reprezentacji Polski grało 14 zawodników w barwach Odry. Łącznie wystąpili w 105 meczach reprezentacji.
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Skład w sezonie 2018/2019 |
- Stan na 17 sierpnia 2018
|
|
- Sztab szkoleniowy
Trener:
Mariusz Rumak
II Trener:
Łukasz Becella
Asystent trenera:
Piotr Plewnia
Asystent trenera:
Daniel Wojtasz
Trener bramkarzy:
Adam Kania
Kierownik drużyny:
Ireneusz Urbaniec
Trener przygotowania fizycznego:
Grzegorz Maroński
Fizjolog:
Marcin Andrzejewski
Fizjoterapeuta:
Szymon Bakalarczyk
Masażysta:
Przemysław Noga
Trenerzy |
Antoni Piechniczek – trener prowadził Odrę w latach 1975-1979
Mariusz Rumak – trener Odry Opole
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Prezesi |
- 1945-1948:
Leonard Olejnik
- 1948-1953:
Franciszek Łańcucki
...
- 1967-1973:
Witold Sobolewski
- 1973-1981:
Feliks Gruchała
...
- 1993-1995:
Witold Majerski
- 1995:
Tadeusz Jarmuziewicz
- 1996-1998:
Bruno Tomaszek
- 1998-1999:
Ryszard Raczkowski
- 1999-2001:
Ryszard Niedziela
- 2001-2002:
Ryszard Raczkowski
- 2002:
Mariusz Górniak
- 2002-2003:
Andrzej Mazurek
- 2003:
Arkadiusz Karbowiak
- 2003-2006:
Janusz Wysocki
- 2006-2008:
Guido Vreuls
- 2008-2009:
Andrzej Duszyński
- 2009-2011:
Mariusz Gnoiński[45]
- 2011-2013:
Krystian Golec[46]
- 2013-2016:
Janusz Wysocki[47]
- 2016-2017: vacat
- 2017-:
Karol Wójcik[48]
Przypisy |
↑ abcdefghijk Podstawowe informacje historyczne o klubie
↑ ab Sebastian Bergiel: Odra Opole Antoniego Piechniczka w latach 1975-1979, s.17 Piłka nożna na Opolszczyźnie do czasu powstania OKS Odra Opole
↑ Jak „Odra” stała się „Odrą”?
↑ Historia klubu w latach 1945-1963/64 – Od narodzin po brązowy medal mistrzostw Polski [data dostępu: 2010-06-15]
↑ Brazylijscy czarodzieje na opolskim stadionie [data dostępu: 2009-06-27]
↑ Teodor Wieczorek - Historia-odry.opole.pl
↑ 1959 - II LIGA (Grupa Północna)
↑ Artur Woźniak szkoleniowcem OKS-u (1962) [data dostępu: 2012-07-09]
↑ 1966/67: Awans „Odry” Opole do I ligi [data dostępu: 2009-07-18]
↑ 1979/1980 - I LIGA
↑ 1980/1981 – I LIGA
↑ 1984/85: Najwyższe zwycięstwo ligowe w historii! [data dostępu: 2009-11-29]
↑ 1998/1999 – II LIGA (Grupa Zachodnia) [data dostępu: 2012-07-26]
↑ 2000/2001 – II liga
↑ ab Odra Opole – korupcja w opolskiej piłce [data dostępu: 2007-10-17]
↑ Józef Żymańczyk - Historia-odry.opole.pl
↑ Rob Delahaije nowym trenerem Odry Opole [data dostępu: 2008-01-08]
↑ Odra odchodzi, rodzi się „Oderka” [data dostępu: 2009-05-30]
↑ Odra Opole zastąpi Oderkę [data dostępu: 2011-06-14]
↑ Po reorganizacji lig w 2008 roku I liga została drugim poziomem rozgrywkowym.
↑ Puchar Intertoto 1963/1964.
↑ Puchar Intertoto 1968.
↑ Puchar Intertoto 1969.
↑ Rozgrywano wtedy jedynie fazę grupową.
↑ Dziewiąte miejsce ciężarowców Sanoczanki. „Nowiny”, s. 2, Nr 270 z 26 listopada 1976.
↑ Sport. Ciężarowcy Odry Opole mistrzami Polski. Sanoczanka najlepsza w II lidze. „Nowiny”, s. 2, Nr 271 z 28 listopada 1978.
↑ Wacław Burzmiński. Debiut na „9”. „Nowiny”, s. 5, Nr 252 z 20 listopada 1980.
↑ Sport. Sztangiści Sanoczanki opuścili ekstraklasę. „Nowiny”, s. 2, Nr 255 z 3 listopada 1988.
↑ Jako Budowlani Opole. Sport. Polbut i Lechia nadal w I lidze. „Nowiny”, s. 2, Nr 206 z 20 października 1992.
↑ Sport. Z różnych dyscyplin. Sanoczanka wśród najlepszych. Lechia Sędziszów zdegradowana. „Nowiny”, s. 2, Nr 291 z 7 grudnia 1984.
↑ OKS Odra Opole – Stadion
↑ Opole wybuduje nowy stadion, prezydent zdradził szczegóły. Początek w 2019 roku [data dostępu: 2017-06-04]
↑ ab Historia spotkań: Odra Opole – Legia Warszawa
↑ Historia spotkań: Odra Opole - Ruch Chorzów
↑ Historia spotkań: Odra Opole – Zagłębie Sosnowiec
↑ abc | tytuł = Opolski Klub Sportowy „Odra” Opole
↑ 1965/1966 – I liga
↑ 1968/1969 – I liga
↑ 1972/1973 – I liga
↑ 1976/1977 – I liga
↑ Historia spotkań (I i II liga): Odra Opole – Ruch Chorzów
↑ Historia spotkań (I i II liga): Odra Opole – Wisła Kraków
↑ Historia spotkań (I i II liga): Odra Opole – Zagłębie Sosnowiec
↑ "Odra" Opole w Pucharze Karla Rappana (Puchar Intertoto)
↑ Mariusz Gnoiński prezesem Oderki Opole [data dostępu: 2009-06-16]
↑ Krystian Golec prezesem Odry Opole [data dostępu: 2011-07-20]
↑ Walne w Odrze. Janusz Wysocki prezesem [data dostępu: 2013-07-05]
↑ Odra Opole ma nowego prezesa! [data dostępu: 2017-07-13]
Linki zewnętrzne |
- Oficjalna strona klubu
- Historia OKS „Odra” Opole – archiwum opolskiego klubu
| |||||
| ||||||||||||||