Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn
| |||
Godło Federacji Rosyjskiej | |||
| Związek | Rossijskij futbolnyj sojuz Российский футбольный союз | ||
| Sponsor techniczny | Adidas | ||
| Trener | Stanisław Czerczesow | ||
Skrót FIFA | RUS | ||
Ranking FIFA | |||
| Zawodnicy | |||
| Najwięcej występów | Siergiej Ignaszewicz (127) | ||
| Najwięcej bramek | Aleksandr Kierżakow (30) | ||
| |||
| Mecze | |||
Pierwszy mecz (Łużniki, Moskwa; 16 sierpnia 1992) | |||
Najwyższe zwycięstwo (Rheinpark Stadion, Vaduz; 8 września 2015) | |||
Najwyższa porażka (Alvalade, Lizbona; 13 października 2004) | |||
| Medale | |||
| Mistrzostwa Europy | |||
| |||
Strona internetowa | |||
| |||
Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn – zespół piłkarski, biorący udział w imieniu Rosji w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo rosyjskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialna jest Rosyjska Federacja Piłki Nożnej (RFS).
Po rozpadzie ZSRR (1991) reprezentacja grała 4-krotnie w turnieju Mistrzostw Świata (1994, 2002, 2014 i 2018) oraz pięciokrotnie na Mistrzostwach Europy (1996, 2004, 2008, 2012 i 2016).
Piłkarska drużyna Rosji jest oficjalnym sukcesorem tradycji reprezentacji ZSRR oraz Wspólnoty Niepodległych Państw[1].
Spis treści
1 Historia
1.1 MŚ 2018
2 Udział w międzynarodowych turniejach
2.1 Igrzyska olimpijskie
2.2 Mistrzostwa świata
2.3 Mistrzostwa Europy
3 Aktualna kadra
4 Selekcjonerzy
5 Zobacz też
6 Przypisy
7 Linki zewnętrzne
Historia |
Przed rewolucją październikową Rosja rozegrała dziewięć spotkań. W pierwszym oficjalnym meczu Rosjanie przegrali w 1912 roku z Finlandią 1:2.
Pod nazwą Rosja zespół powrócił na arenę międzynarodową po Euro 1992 w sierpniu 1992 roku, wygrywając z Meksykiem. Drużyna pozostała niepokonana przez dwanaście meczów i przegrała dopiero w lipcu 1993 z Francją 1:3.
Sukces indywidualny odniósł rosyjski zawodnik, Oleg Salenko. Został królem strzelców Mundialu 1994 w USA, gdzie zdobył 6 bramek, w tym pięć w spotkaniu z reprezentacją Kamerunu. Rosjanie zakończyli jednak zmagania w amerykańskim czempionacie na fazie grupowej po jednym zwycięstwie nad Kamerunem 6:1, oraz dwóch porażkach (odpowiednio z Brazylią 0:2, oraz Szwecją 1:3).
Dwa lata później na Mistrzostwach Europy 1996 rosyjscy piłkarze trafili do grupy C razem z Niemcami, Czechami oraz Włochami. Po jednym remisie z Czechami 3:3, oraz dwóch porażkach (z Włochami 1:2, oraz Niemcami 0:3) z jednym punktem na koncie zajęli ostatnie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.
Na występ na kolejnej wielkiej imprezie Rosjanie musieli czekać sześć lat. Nie zdołali zakwalifikować się bowiem kolejno do MŚ 1998, oraz Euro 2000. Na koreańsko-japońskich boiskach przyszło im grać w grupie H razem ze współgospodarzem imprezy Japonią, oraz Belgią i Tunezją. Po jednym zwycięstwie z Tunezją 2:0 przyszły dwie porażki (z Japonią 0:1 oraz Belgią 2:3). Reprezentacja zakończyła więc zmagania grupowe na trzecim miejscu z trzema punktami i pożegnała się z turniejem.
Na Euro 2004 z kolei rosyjska ekipa grała w grupie A razem z gospodarzem mistrzostw Portugalią, Grecją i Hiszpanią. Po jednym zwycięstwie z Grecją 2:1 i dwóch porażkach (z Hiszpanią 0:1 oraz Portugalią 0:2) Rosja z trzema punktami zajęła ostatnie miejsce w grupie i odpadła z turnieju.
Dwa lata później po nieudanych eliminacjach do Mundialu 2006 do dymisji podał się Jurij Siomin. W połowie kwietnia 2006 roku szefowie federacji ogłosili, że nowym trenerem kadry będzie Guus Hiddink. Holender przejął stanowisko selekcjonera po mistrzostwach świata. Do tego czasu reprezentację prowadził Aleksandr Borodiuk . Pod wodzą Guusa Hiddinka Rosjanie wywalczyli awans do Euro 2008. W swojej grupie eliminacyjnej (Chorwacja, Anglia, Izrael, Macedonia, Estonia, Andora) zajęli oni drugie miejsce z 24 punktami na koncie, ustępując miejsca jedynie Chorwacji.
Na turnieju w Austrii i Szwajcarii reprezentacja Rosji trafiła do grupy D razem z Hiszpanią, Szwecją oraz Grecją. Po dwóch zwycięstwach (z Grecją 1:0 i Szwecją 2:0), oraz jednej porażce (z Hiszpanią 1:4) z sześcioma punktami na koncie awansowała ona do ćwierćfinału, w którym to spotkała się z Holandią. Wygrała to spotkanie 3:1 po golach Romana Pawluczenki, Dmitrija Torbinskiego, oraz Andrieja Arszawina, co dało jej awans do półfinału. W tej fazie Rosjanie zmierzyli się z reprezentacją Hiszpanii z którą przegrali 0:3 odpadając z turnieju. Po wygaśnięciu kontraktu w 2010 roku Guus Hiddink rozstał się z reprezentacją. Jeszcze w tym samym roku drużynę przejął Dick Advocaat, który zdołał zakwalifikować się z nią do Mistrzostw Europy 2012 w Polsce i Ukrainie.
Na tym turnieju Rosjanie trafili do grupy A razem z Czechami, Grecją, oraz Polską. Po jednym zwycięstwie (z Czechami 4:1), jednym remisie (z Polską 1:1) i jednej porażce (z Grecją 0:1) z czterema punktami na koncie zajęli trzecie miejsce i odpadli już po fazie grupowej. Po Euro 2012 Dick Advocaat rozstał się z reprezentacją. Na stanowisku selekcjonera zastąpił go Fabio Capello, z którym to reprezentacja Sbornej awansowała do finałów Mistrzostw Świata 2014 w Brazylii. W swojej grupie eliminacyjnej (Portugalia, Izrael, Azerbejdżan, Irlandia Północna, Luksemburg), zajęli oni pierwsze miejsce z dorobkiem 22 punktów po siedmiu zwycięstwach, jednym remisie i dwóch porażkach wyprzedzając o jeden punkt Portugalię.
Na turnieju w Brazylii Rosjanie trafili do grupy H, razem z Belgią, Algierią i Koreą Południową. Po dwóch remisach (z Koreą Południową i Algierią po 1:1), oraz porażce z Belgią (0:1) zajęli trzecie miejsce z dwoma punktami na koncie i pożegnali się z turniejem po fazie grupowej. Rok po tych mistrzostwach Fabio Capello przestał być selekcjonerem reprezentacji. Umowę rozwiązano za porozumieniem stron. Jego następcą został Leonid Słucki. Pod jego wodzą reprezentacja Rosji awansowała do Mistrzostw Europy 2016. W swojej grupie eliminacyjnej (Austria, Szwecja, Czarnogóra, Liechtenstein, Mołdawia) zajęli drugie miejsce z 20 punktami po sześciu zwycięstwach, dwóch remisach i dwóch porażkach. Ustąpili w niej tylko Austriakom.
Na turnieju we Francji Rosjanie grali w grupie B razem z Anglią, Walią i Słowacją. Po jednym remisie (z Anglią 1:1) i dwóch porażkach (ze Słowacją 1:2, oraz Walią 0:3) z jednym punktem na koncie zajęli ostatnie miejsce i odpadli z turnieju po fazie grupowej. W trakcie turnieju w efekcie zamieszek przed i po meczu z Anglią UEFA nałożyła na reprezentację Rosji karę dyskwalifikacji (która została zawieszona) oraz grzywny w wysokości 150 tysięcy euro. Po nieudanym występie Rosjan w Euro 2016 Leonid Słucki przestał być selekcjonerem reprezentacji[2]. 11 sierpnia 2016 roku nowym trenerem rosyjskiej kadry został Stanisław Czerczesow[3].
| ||||||
MŚ 2018 |
Reprezentacja Rosji na MŚ 2018
Będac gospodarzem, Rosja była zwolniona z eliminacji MŚ 2018. W meczach towarzyskich przed mundialem, Sborna zanotowała zwycięstwa z Ghaną, Rumunią (po 1:0), Węgrami (3:0), oraz Koreą Południową (4:2); zremisowała dwukrotnie z Turcją (0:0 i 1:1), z Belgią i Hiszpanią (po 3:3), oraz Chile i Iranem (po 1:1); przegrała natomiast z Kostaryką (3:4), Katarem (1:2), WKS-em (0:2), Portugalią i Argentyną (po 0:1), Brazylią (0:3), Francją (1:3), oraz Austrią (0:1).
Rosyjscy piłkarze grali również w rozgrywkach o Puchar Kondederacji 2017. Turniej ten był „próbą generalną” przed Mundialem. W meczu otwarcia turnieju, Rosja wygrała z Nową Zelandią 2:0. W drugim spotkaniu Rosjanie minimalnie przegrali z Portugalią 0:1. Na zakończenie fazy grupowej i pożegnanie z turniejem przegrali 1:2 z reprezentacją Meksyku.
Na inaugurację Mistrzostw Świata 2018, Rosja pokonała wysoko Arabię Saudyjską 5:0. Późniejsze zwycięstwo (3:1) z Egiptem oraz porażka (0:3) z Urugwajem oznaczały zajęcie drugiego miejsca w grupie, dającego kwalifikację do 1/8 finału. W tej fazie turnieju podopieczni Stanisława Czerczesowa zmierzyli się z reprezentacją Hiszpanii. Po remisie 1:1 wygrali serię rzutów karnych stosunkiem trafień 4:3 i awansowali do ćwierćfinału[4], w którym zagrali z Chorwatami. Po regulaminowych 90 minutach oraz dogrywce wynik znów był remisowy (odpowiednio 1:1 i 2:2). W serii karnych tym razem Rosjanie przegrali 3:4 i zakończyli swój udział w turnieju[5]. Był to najlepszy do tej pory Mundial w historii reprezentacji Rosji[6].
| ||||||
Udział w międzynarodowych turniejach |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Udział w igrzyskach olimpijskich | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rok | Kwalifikacje | Wynik | ||||||
Nie brała udziału, była częścią WNP | ||||||||
Nie zakwalifikowała się | ||||||||
Mistrzostwa świata |
Udział w mistrzostwach świata | |||
|---|---|---|---|
| Turniej | Kwalifikacje | Wynik | |
| Awans | Faza grupowa | ||
Nie zakwaliikowała się | |||
| Awans | Faza grupowa | ||
Nie zakwaliikowała się | |||
| Awans | Faza grupowa | ||
Gospodarz | Ćwierćfinał | ||
Mistrzostwa Europy |
Udział w mistrzostwach Europy | |||
|---|---|---|---|
| Turniej | Kwalifikacje | Wynik | |
Nie brała udziału, była częścią WNP | |||
| Awans | Faza grupowa | ||
Nie zakwalifikowała się | |||
| Awans | Faza grupowa | ||
| Awans | Półfinał | ||
| Awans | Faza grupowa | ||
| Awans | Faza grupowa | ||
Aktualna kadra |
Kadra na MŚ 2018. Liczba występów i goli podana do dnia rozpoczęcia mistrzostw.
| Nr | Pozycja | Zawodnik | Data urodzenia | Mecze | Bramki | Klub |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | BR | Igor Akinfiejew | 8 kwietnia 1986 | 105 | 0 | |
| 12 | BR | Andriej Łuniow | 13 listopada 1991 | 3 | 0 | |
| 20 | BR | Władimir Gabułow | 19 października 1983 | 10 | 0 | |
| 2 | OB | Mário Figueira Fernandes | 19 września 1990 | 4 | 0 | |
| 3 | OB | Ilja Kutiepow | 29 lipca 1993 | 6 | 0 | |
| 4 | OB | Siergiej Ignaszewicz | 14 lipca 1979 | 121 | 8 | |
| 5 | OB | Andriej Siemionow | 24 marca 1989 | 6 | 0 | |
| 13 | OB | Fiodor Kudriaszow | 5 kwietnia 1987 | 18 | 0 | |
| 14 | OB | Władimir Granat | 22 maja 1987 | 12 | 1 | |
| 23 | OB | Igor Smolnikow | 8 sierpnia 1988 | 26 | 0 | |
| 6 | PM | Dienis Czeryszew | 26 grudnia 1990 | 11 | 0 | |
| 7 | PM | Daler Kuziajew | 15 stycznia 1993 | 5 | 0 | |
| 8 | PM | Jurij Gazinski | 20 lipca 1989 | 5 | 0 | |
| 9 | PM | Ałan Dzagojew | 17 czerwca 1990 | 56 | 9 | |
| 11 | PM | Roman Zobnin | 11 lutego 1994 | 11 | 0 | |
| 15 | PM | Aleksiej Miranczuk | 17 października 1995 | 17 | 4 | |
| 16 | PM | Anton Miranczuk | 17 października 1995 | 5 | 0 | |
| 17 | PM | Aleksandr Gołowin | 30 maja 1996 | 18 | 2 | |
| 18 | PM | Jurij Żyrkow | 20 sierpnia 1983 | 83 | 2 | |
| 19 | PM | Aleksandr Samiedow | 19 lipca 1984 | 47 | 6 | |
| 21 | PM | Aleksandr Jerochin | 13 października 1989 | 17 | 0 | |
| 10 | NP | Fiodor Smołow | 9 lutego 1990 | 32 | 12 | |
| 22 | NP | Artiom Dziuba | 22 sierpnia 1988 | 23 | 11 |
Selekcjonerzy |
- 1992-1994 –
Pawieł Sadyrin
- 1994-1996 –
Oleg Romancew
- 1996-1998 –
Boris Ignatjew
- 1998 –
Anatolij Byszowiec
- 1999-2002 –
Oleg Romancew
- 2002-2003 –
Walerij Gazzajew
- 2003-2005 –
Gieorgij Jarcew
- 2005 –
Jurij Siomin
- 2005-2006 –
Aleksandr Borodiuk (tymczasowo) - 2006-2010 –
Guus Hiddink
- 2010-2012 –
Dick Advocaat
- 2012–2015 -
Fabio Capello
- 2015-2016 -
Leonid Słucki
- 2016-
Stanisław Czerczesow
Zobacz też |
- Lista meczów reprezentacji Rosji w piłce nożnej mężczyzn
Przypisy |
↑ History of the Football Union of Russia (ang.). [dostęp 2017-05-01].
↑ Euro 2016: Leonid Słucki podał się do dymisji: Biorę odpowiedzialność, te wyniki to moja wina - WP SportoweFakty (pol.). Grupa Wirtualna Polska, 2016-06-21.
↑ Станислав Черчесов назначен главным тренером сборной России. (ros.). RFS, 2016-08-11.
↑ Rosja awansuje do ćwierćfinału Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej (pol.). Sputnik Polska, 2018-07-01. [dostęp 2018-07-08].
↑ Chorwacja pokonała Rosję w rzutach karnych i weszła do półfinału (pol.). Sputnik Polska, 2018-07-07. [dostęp 2018-07-08].
↑ Rosyjska Sborna kończy Mundial „z tarczą” (pol.). Sputnik Polska, 2018-07-08. [dostęp 2018-07-09].
Linki zewnętrzne |
Oficjalna strona RFS (ros. • ang.)
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||
| ||||||||