WWE Elimination Chamber




























Elimination Chamber

Inne nazwy
No Escape (Niemcy)
Promocja

WWE
Brandy

Raw (2010–2011; 2018)
SmackDown (2010–2011; 2017)
Pierwsza gala

Elimination Chamber (2010)
Przewodnie typy walk

Elimination Chamber match

WWE Elimination Chamber – cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych przez federację WWE i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view oraz na WWE Network. Pierwsza gala cyklu została wyprodukowana 21 lutego 2010 i zastąpiła dotychczasową coroczny cykl gal No Way Out. Podczas gal organizuje się przynajmniej jeden Elimination Chamber match, głównie o tytuł WWE Championship, zaś w poprzednich latach również drugi o World Heavyweight Championship[1]. Nazwa cyklu została wybrana przez fanów federacji poprzez głosowanie w ankiecie na oficjalnej stronie WWE – innymi nazwami były do wyboru Heavy Metal, Battle Chamber, Chamber of Conflict i pozostawienie oryginalnego No Way Out[2]. W lutym 2015 zastąpiono cykl wprowadzając galę Fastlane[3]. Zdecydowano się jednak przenieść organizację gali Elimination Chamber na 31 maja[4]. Podczas gali po raz pierwszy w historii broniono WWE Intercontinental Championship oraz odbył się pierwszy drużynowy Elimination Chamber match o WWE Tag Team Championship[5]. W przyszłym roku nie zorganizowano gali, jednakże po przywróceniu podziału federacji na brandy, kolejna edycja Elimination Chamber odbyła się w lutym 2017 dla wrestlerów z brandu SmackDown[6]. Edycja z 2018 została zorganizowana dla wrestlerów z brandu Raw, gdzie odbył się pierwszy siedmioosobowy Elimination Chamber match, a także pierwszy żeński Elimination Chamber match.


Z powodu nazistowskiej przeszłości Niemiec i nazwy „Elimination Chamber” mającej nawiązanie do komor gazowych, w Niemczech gala jest emitowana pod nazwą „No Escape”.




Spis treści






  • 1 Koncept


  • 2 Lista gal


  • 3 Wyniki gal


    • 3.1 2010


    • 3.2 2011


    • 3.3 2012


    • 3.4 2013


    • 3.5 2014


    • 3.6 2015


    • 3.7 2017


    • 3.8 2018


    • 3.9 2019




  • 4 Zobacz też


  • 5 Przypisy


  • 6 Linki zewnętrzne





Koncept |



 Zobacz też: Elimination Chamber.

W Elimination Chamber matchu bierze udział sześciu zawodników, gdzie dwóch zaczyna pojedynek w ringu, a reszta jest zamknięta w czterech oddzielnych małych komorach. Co pięć minut, jeden z czterech uczestników zostaje uwolniony z komory i dołącza do walki w klatce. Walka jest kontynuowana dopóki wszystkie cztery osoby nie zostaną wypuszczone z komor, wskutek czego pojedynek trwa minimum dwadzieścia minut. Celem walki jest wyeliminowanie wszystkich uczestników przypinając lub poddając przeciwnika, co może się odbyć w ringu lub otaczającej go stalowej podłogi od klatki (zasada ta jest od gali z 2012, jednakże oficjalnie wszystkie przypięcia i poddania muszą odbyć się w ringu). W pojedynku nie występują dyskwalifikacje. Zwycięzcą meczu jest ostatnia pozostająca w klatce niewyeliminowana osoba.


Podczas pierwszych trzech gal z lat 2010-2012 odbyły się po dwa pojedynki w klatce: jeden dla wrestlerów występujących w brandzie Raw, drugi dla wrestlerów ze SmackDown. W sierpniu 2011 zakończono podział i połączono brandy w jeden roster. W 2013 odbył się tylko jeden Elimination Chamber Match, gdzie zwycięzca stał się pretendentem do World Heavyweight Championship na WrestleManii 29. W 2014 odbyła się walka w klatce o zunifikowany WWE World Heavyweight Championship. W 2015 odbył się pierwszy tego typu pojedynek o WWE Intercontinental Championship, zaś drugi był pierwszym Tag Team Elimination Chamber matchem o WWE Tag Team Championship. Cykl porzucono w 2016, jednakże w lutym 2017 powrócił jako ekskluzywny dla brandu SmackDown. Rok później zorganizowano galę dla zawodników z brandu Raw.



Lista gal |








Gala brandu Raw

Gala brandu SmackDown
























































Gala
Lokalizacja
Arena
Walka wieczoru

01 !Elimination Chamber (2010)
21 lutego 2010

Saint Louis, Missouri

Scottrade Center

The Undertaker (c) vs. Chris Jericho, vs. R-Truth vs. John Morrison vs. Rey Mysterio vs. CM Punk
Elimination Chamber match o World Heavyweight Championship[7]

02 !Elimination Chamber (2011)
20 lutego 2011

Oakland, Kalifornia

Oracle Arena

John Cena vs. Randy Orton vs King Sheamus vs. CM Punk vs. John Morrison vs. R-Truth
Elimination Chamber match o miano pretendenta do walki o WWE Championship na WrestleManii XXVII

03 !Elimination Chamber (2012)
19 lutego 2012

Milwaukee, Wisconsin

Bradley Center
John Cena vs. Kane
Ambulance match

04 !Elimination Chamber (2013)
17 lutego 2013

Nowy Orlean, Luizjana
New Orleans Arena

The Rock (c) vs. CM Punk
Singles match o WWE Championship

05 !Elimination Chamber (2014)
23 lutego 2014

Minneapolis, Minnesota

Target Center
Randy Orton (c) vs. John Cena vs. Sheamus vs. Daniel Bryan vs. Cesaro vs. Christian
Elimination Chamber match o WWE World Heavyweight Championship

06 !Elimination Chamber (2015)
31 maja 2015

Corpus Christi, Teksas
American Bank Center

Seth Rollins (c) vs. Dean Ambrose
Singles match o WWE World Heavyweight Championship

07 !Elimination Chamber (2017)
12 lutego 2017

Phoenix, Arizona

Talking Stick Resort Arena
John Cena (c) vs. AJ Styles vs. Bray Wyatt vs. Baron Corbin vs. The Miz vs. Dean Ambrose
Elimination Chamber match o WWE Championship

08 !Elimination Chamber (2018)
25 lutego 2018

Paradise, Nevada

T-Mobile Arena

Braun Strowman vs. Elias vs. Finn Bálor vs. John Cena vs. Roman Reigns vs. Seth Rollins vs. The Miz
Elimination Chamber match o miano pretendenta do walki o WWE Universal Championship na WrestleManii 34


Wyniki gal |



2010 |











































Elimination Chamber (2010)

Motyw muzyczny
„Rise Up” ~ Cypress Hill[8]
Informacje
Promocja

World Wrestling Entertainment
Brandy

Raw
SmackDown
Sponsor

Gwardia Narodowa Stanów Zjednoczonych
Data
21 lutego 2010
Widownia
17 000[9]
Hala

Scottrade Center
Miejsce

Saint Louis, Missouri
Gale pay-per-view – chronologicznie






Elimination Chamber – chronologicznie







Elimination Chamber (2010) (znane również jako No Way Out (2010) w Niemczech)[10][11] – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 21 lutego 2010 w Scottrade Center w Saint Louis w stanie Missouri[12][13]. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza gala w chronologii cyklu Elimination Chamber.


Podczas gali odbyło się siedem walk, w tym jedna nietransmitowany w telewizji pojedynek i dwie walki wieczoru. Sheamus bronił WWE Championship w Raw Elimination Chamber matchu walcząc z Triple H’em, Tedem DiBiasem, Randym Ortonem, Johnem Ceną i Kofim Kingstonem. W SmackDown Elimination Chamber matchu, The Undertaker bronił World Heavyweight Championship z Chrisem Jericho, Johnem Morrisonem, Rey'em Mysterio, CM Punkiem i R-Truthem. Prócz tego, Drew McIntyre bronił WWE Intercontinental Championship w pojedynku z Kanem, The Miz bronił WWE United States Championship w walce z Montel Vontavious Porterem, zaś Maryse i Gail Kim zawalczyły z LayCool (Laylą i Michelle McCool) w divas tag-team matchu.


Gala zyskała 285 000 wykupień w systemie pay-per-view, co było wzrostem liczby wobec zeszłorocznej edycji No Way Out[14]. Mimo tego krytycy i fani negatywnie ocenili galę, gdzie głównym zarzutem było nikłe zainteresowanie walkami, które nie odbywały się w klatce[15][16][17].




















































Nr.
Wyniki
Stypulacje
Czas
1D

Christian pokonał Ezekiela Jacksona

Singles match[18]

2

John Cena pokonał Sheamusa (c), Triple H’a, Randy’ego Ortona, Teda DiBiasego i Kofi'ego Kingstona

Elimination Chamber match o WWE Championship[19]
30:10[15]
3

Batista pokonał Johna Cenę (c)
Singles match o WWE Championship[19]
00:32
4

Drew McIntyre (c) pokonał Kane’a
Singles match o WWE Intercontinental Championship[20]
10:06
5

LayCool (Michelle McCool i Layla) pokonały Maryse i Gail Kim

Tag team match[21]
03:35
6

The Miz (c) (z Big Showem) pokonał Montel Vontavious Portera (z Markiem Henrym)
Singles match o WWE United States Championship[22]
13:02
7

Chris Jericho pokonał The Undertakera (c), Johna Morrisona, R-Trutha, CM Punka (z Lukem Gallowsem i Sereną) oraz Reya Mysterio
Elimination Chamber match o World Heavyweight Championship[7]
35:40

(c) – mistrz/mistrzyni przed walką


D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)


Elimination Chamber match (Raw)

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji[23]

Czas[9]

01 !1
Randy Orton

04 !4
Teda DiBiasego
Przypięty po ataku stalową rurką przez DiBiasego i otrzymaniu Attitude Adjustment od Ceny
23:56

02 !2
Ted DiBiase

05 !5
Kofi'ego Kingstona
Przypięty po otrzymaniu Trouble in Paradise
25:24

03 !3
Kofi Kingston

02 !2
Sheamusa
Przypięty po otrzymaniu High Cross
26:02

04 !4
Sheamus

01 !1
Triple H’a
Przypięty po otrzymaniu Pedigree
28:38

05 !5
Triple H

03 !3
Johna Cenę
Poddał się po dźwigni STF
30:10

06 !Zwycięzca
John Cena

06 !6



Elimination Chamber match (SmackDown)
























































Nr. eliminacji
Wrestler
Nr. wejściowy
Wyeliminowany przez
Metoda eliminacji[23]
Czas[9]

01 !1
R-Truth

02 !2
CM Punka
Przypięty po otrzymaniu GTS
03:34

02 !2
CM Punk

01 !1
Reya Mysterio
Przypięty po otrzymaniu springboard splashu
09:58

03 !3
Rey Mysterio

03 !3
Johna Morrisona
Przypięty po otrzymaniu Starship Pain
20:00

04 !4
John Morrison

05 !5
The Undertakera
Przypięty po otrzymaniu chokeslamu na stalową podłogę klatki
28:24

05 !5
The Undertaker

06 !6
Chrisa Jericho
Przypięty po otrzymaniu Sweet Chin Music od Shawna Michaelsa
35:40

06 !Zwycięzca
Chris Jericho

04 !4





2011 |











































Elimination Chamber (2011)

Motyw muzyczny
„Ignition” ~ TobyMac[24]
Informacje
Promocja

World Wrestling Entertainment
Brandy

Raw
SmackDown
Sponsor

Gwardia Narodowa Stanów Zjednoczonych
Data
20 lutego 2011
Widownia
11 500[25][26]
Hala

Oracle Arena
Miejsce

Oakland, Kalifornia
Gale pay-per-view – chronologicznie






Elimination Chamber – chronologicznie







Elimination Chamber (2011) (znane również jako No Escape (2011) w Niemczech)[10][11] – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 20 lutego 2011 w Oracle Arena w Oakland w Kalifornii[27]. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to druga gala w chronologii cyklu Elimination Chamber.


Podczas gali zorganizowano sześć walk, w tym jedna będąca Dark matchem. W pierwszym Elimination Chamber matchu, Edge obronił World Heavyweight Championship pokonując Reya Mysterio, Kane’a, Drewa McIntyre'a, Big Showa i Wade'a Barretta. John Cena pokonał CM Punka, Johna Morrisona, Sheamusa, Randy’ego Ortona i R-Trutha, dzięki czemu wywalczył pojedynek o WWE Championship na WrestleManii XXVII. Galę wykupiono 212 000 razy, co było mniejszą ilością w porównaniu do 287 000 wykupień zeszłorocznej edycji gali.














































Nr.
Wyniki
Stypulacje
Czas
1D

Daniel Bryan (c) pokonał Teda DiBiasego poprzez submission

Singles match o WWE United States Championship[28]

2

Alberto Del Rio (z Ricardo Rodriguezem) pokonał Kofi'ego Kingstona poprzez submission
Singles match[29]
10:30[30]
3

Edge (c) pokonał Reya Mysterio, Kane’a, Drewa McIntyre'a, Big Showa i Wade'a Barretta

Elimination Chamber match o World Heavyweight Championship[31]
31:30
4

The Corre (Heath Slater i Justin Gabriel) (z Ezekielem Jacksonem) pokonali Santino Marellę i Vladimira Kozlova (c) (z Taminą Snuką)

Tag team match o WWE Tag Team Championship[32]
5:08
5

The Miz (c) (z Alexem Riley'em) pokonał Jerry’ego Lawlera
Singles match o WWE Championship[33]
12:10
6

John Cena pokonał CM Punka, Johna Morrisona, Sheamusa, Randy’ego Ortona i R-Trutha

Elimination Chamber match o miano pretendenta do walki o WWE Championship na WrestleManii XXVII[34]
33:12

(c) – mistrz/mistrzyni przed walką


D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)


Elimination Chamber match (SmackDown)

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji[30]

Czas[30]

01 !1
Wade Barrett

03 !3
Big Showa
Przypięty po otrzymaniu KO Punchu
18:48

02 !2
Big Show

06 !6
Kane’a
Przypięty po otrzymaniu chokeslamu
20:54

03 !3
Drew McIntyre

05 !5
Kane’a
Przypięty po otrzymaniu chokeslamu
21:09

04 !4
Kane

04 !4
Edge’a
Przypięty po otrzymaniu spearu
22:50

05 !5
Rey Mysterio

02 !2
Edge’a
Przypięty po otrzymaniu spearu
31:30

06 !Zwycięzca
Edge

01 !1



Elimination Chamber match (Raw)

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji[30]

Czas[30]

01 !1
R-Truth

05 !5
Sheamusa
Przypięty po otrzymaniu Brogue Kicku
17:31

02 !2
Randy Orton

03 !3
CM Punka
Przypięty po otrzymaniu GTS
21:33

03 !3
Sheamus

01 !1
Johna Morrisona
Przypięty po otrzymaniu crossbody ze szczytu klatki
25:16

04 !4
John Morrison

02 !2
CM Punka
Przypięty po otrzymaniu GTS
32:50

05 !5
CM Punk

06 !6
Johna Cenę
Przypięty po otrzymaniu Attitude Adjustment na stalową podłogę klatki
33:12

06 !Zwycięzca
John Cena

04 !4





2012 |



































Elimination Chamber (2012)

Motyw muzyczny
„This Means War” ~ Nickelback[24]
Informacje
Promocja

WWE
Data
19 lutego 2012
Widownia
15 306[35]
Hala

Bradley Center
Miejsce

Milwaukee, Wisconsin
Gale pay-per-view – chronologicznie






Elimination Chamber – chronologicznie







Elimination Chamber (2012) (znane również jako No Escape (2012) w Niemczech)[36] – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 19 lutego 2012 w Bradley Center w Milwaukee w stanie Wisconsin[37][38]. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu Elimination Chamber.


Podczas gali zorganizowano sześć walk, w tym jedną będącą Dark matchem. Walką wieczoru był Ambulance match, w którym John Cena pokonał Kane’a. W pierwszym Elimination Chamber matchu, CM Punk obronił WWE Championship pokonując The Miza, Chrisa Jericho, Kofi'ego Kingstona, Dolpha Zigglera i R-Trutha. W drugim tego typu pojedynku, Daniel Bryan obronił World Heavyweight Championship poprzez pokonanie Santino Marelli, Wade'a Barretta, Cody’ego Rhodesa, Big Showa i The Great Khali'ego. Galę wykupiono 178 000 razy, co stanowiło mniejszą liczbę w porównaniu do 212 000 wykupień zeszłorocznej edycji cyklu[39][40].














































Nr.
Wyniki
Stypulacje
Czas
1D

Hunico (z Camacho) pokonał Alexa Riley'a

Singles match[41]

2

CM Punk (c) pokonał The Miza, Chrisa Jericho, Kofi'ego Kingstona, Dolpha Zigglera (z Vickie Guerrero) i R-Trutha

Elimination Chamber match o WWE Championship[42]
32:39
3

Beth Phoenix (c) pokonała Taminę Snukę
Singles match o WWE Divas Championship[43]
07:19
4

Daniel Bryan (c) pokonał Santino Marellę, Wade'a Barretta, Cody’ego Rhodesa, Big Showa i The Great Khali'ego
Elimination Chamber match o World Heavyweight Championship[44][45]
34:04
5

Jack Swagger (c) (z Vickie Guerrero) pokonał Justina Gabriela (z Hornswogglem) poprzez submission
Singles match o WWE United States Championship[46]
3:48
6

John Cena pokonał Kane’a

Ambulance match[47]
21:21

(c) – mistrz/mistrzyni przed walką


D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)


Elimination Chamber match o WWE Championship

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji

Czas

01 !1
R-Truth

04 !4
CM Punka
Przypięty po otrzymaniu diving elbow dropu
11:38

02 !2
Dolph Ziggler

03 !3
Chrisa Jericho
Przypięty po otrzymaniu Codebreakera
21:15

03 !3
Kofi Kingston

02 !2
Chrisa Jericho
Odklepał po zapięciu Liontamera
26:58

04 !4
Chris Jericho

06 !6

Nie mógł kontynuować walki w klatce z powodu ataku poza klatką przez CM Punka
28:09

05 !5
The Miz

05 !5
CM Punka
Przypięty po otrzymaniu GTS
32:39

06 !Zwycięzca
CM Punk

01 !1



Elimination Chamber match o World Heavyweight Championship

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji

Czas

01 !1
The Great Khali

05 !5
Big Showa
Przypięty po otrzymaniu speara
19:25

02 !2
Big Show

01 !1
Cody’ego Rhodesa
Przypięty po otrzymaniu diving elbow dropu od Barretta
24:37

03 !3
Cody Rhodes

03 !3
Santino Marellę
Przypięty za pomocą roll-upu
25:00

04 !4
Wade Barrett

02 !2
Santino Marellę
Przypięty po otrzymaniu diving headbuttu od Bryana
30:37

05 !5
Santino Marella

04 !4
Daniela Bryana
Odklepał po zapięciu LeBell Locku
34:04

06 !Zwycięzca
Daniel Bryan

06 !6





2013 |











































Elimination Chamber (2013)

Motto gali

Just Bring It...
Motyw muzyczny
„The Crazy Ones” ~ Stellar Revival[48]
Informacje
Promocja

WWE
Sponsor

G.I. Joe: Odwet
WWE Power Slammers[48]
Data
17 lutego 2013
Widownia
13 000[49]
Hala
New Orleans Arena
Miejsce

Nowy Orlean, Luizjana
Gale pay-per-view – chronologicznie






Elimination Chamber – chronologicznie







Elimination Chamber (2013) (znane również jako No Escape (2013) w Niemczech)[50] – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 17 lutego 2013 w New Orleans Arena w Nowym Oleanie w stanie Luizjana. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to czwarta gala w chronologii cyklu Elimination Chamber.


Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru The Rock obronił WWE Championship pokonując CM Punka; gdyby został odliczony poza ringowo lub zdyskwalifikowany, straciłby tytuł na rzecz pretendenta. Prócz tego odbył się Elimination Chamber match, w którym Jack Swagger pokonał Randy’ego Ortona, Chrisa Jericho, Marka Henry’ego, Kane’a i Daniela Bryana, dzięki czemu stał się pretendentem do tytułu World Heavyweight Championship na WrestleManii 29. Galę wykupiono 213 000 razy, co było wzrostem wobec 178 000 wykupień zeszłorocznej edycji Elimination Chamber[51].


























































Nr.
Wyniki
Stypulacje
Czas
1P

Brodus Clay i Tensai pokonali Cody’ego Rhodesa i Damiena Sandowa

Tag team match
04:07[52]
2

Alberto Del Rio (c) (z Ricardo Rodriguezem) pokonał Big Showa poprzez submission

Singles match o World Heavyweight Championship[53]
13:05
3

Antonio Cesaro (c) pokonał The Miza przez dyskwalifikację
Singles match o WWE United States Championship[54]
08:21
4

Jack Swagger (z Zebem Colterem) pokonał Randy’ego Ortona, Chrisa Jericho, Marka Henry’ego, Kane’a i Daniela Bryana

Elimination Chamber match o miano pretendenta do walki o World Heavyweight Championship na WrestleManii 29[55]
31:18
5

The Shield (Dean Ambrose, Seth Rollins i Roman Reigns) pokonali Johna Cenę, Rybacka i Sheamusa

Six-man tag team match[56]
14:49
6

Dolph Ziggler (z AJ Lee i Big E Langstonem) pokonał Kofi'ego Kingstona
Singles match
03:55
7

Kaitlyn (c) pokonała Taminę Snukę
Singles match o WWE Divas Championship[57]
03:15
8

The Rock (c) pokonał CM Punka (z Paulem Heymanem)
Singles match o WWE Championship[58]
Jeśli The Rock zostanie odliczony poza ringowo lub zdyskwalifikowany, straci tytuł na rzecz Punka
20:55

(c) – mistrz/mistrzyni przed walką


P – walka miała miejsce w pre-show


Elimination Chamber match

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji

Czas

01 !1
Daniel Bryan

01 !1
Marka Henry’ego
Przypięty po otrzymaniu World's Strongest Slamu
16:35

02 !2
Kane

04 !4
Marka Henry’ego
Przypięty po otrzymaniu World's Strongest Slamu
18:21

03 !3
Mark Henry

06 !6
Randy’ego Ortona
Przypięty po otrzymaniu RKO
23:20

04 !4
Chris Jericho

02 !2
Randy’ego Ortona
Przypięty po otrzymaniu RKO
31:11

05 !5
Randy Orton

05 !5
Jacka Swaggera
Przypięty za pomocą roll-upu
31:18

06 !Zwycięzca
Jack Swagger

03 !3





2014 |



































Elimination Chamber (2014)

Motyw muzyczny
„Doomsday” ~ Nero
Informacje
Promocja

WWE
Data
23 lutego 2014
Widownia
14 101
Hala

Target Center
Miejsce

Minneapolis, Minnesota
Gale pay-per-view – chronologicznie






Elimination Chamber – chronologicznie







Elimination Chamber (2014) (znane również jako No Escape (2014) w Niemczech) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 23 lutego 2014 w Target Center w Minneapolis w stanie Minnesota. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to piąta gala w chronologii cyklu Elimination Chamber.


Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna podczas pre-show. Walką wieczoru był Elimination Chamber match o WWE World Heavyweight Championship, gdzie Randy Orton obronił mistrzostwa pokonując Johna Cenę, Daniela Bryana, Christiana, Cesaro i Sheamusa. Galę wykupiono 183 000 razy i była to niższa liczba wobec zeszłorocznych 213 000 wykupień.


























































Nr.
Wyniki
Stypulacje
Czas
1P

Cody Rhodes i Goldust pokonali RybAxel (Rybacka i Curtisa Axela) (z Larrym Hennigiem)

Tag team match[59]
10:25
2

Big E (c) pokonał Jacka Swaggera (z Zebem Colterem)

Singles match o WWE Intercontinental Championship[60]
11:50[61]
3

The New Age Outlaws (Road Dogg i Billy Gunn) (c) pokonali The Usos (Jimmy’ego i Jey'a Uso)
Tag team match o WWE Tag Team Championship[62]
8:34[61]
4

Titus O’Neil pokonał Darrena Younga
Singles match[63]
8:17[61]
5

The Wyatt Family (Bray Wyatt, Luke Harper i Erick Rowan) pokonali The Shield (Deana Ambrose’a, Setha Rollinsa i Romana Reignsa)

Six-man tag team match[64]
22:42[65]
6

Cameron pokonała AJ Lee (c) (z Taminą Snuką) przez dyskwalifikację
Singles match o WWE Divas Championship
4:30[65]
7

Batista pokonał Alberto Del Rio
Singles match[66]
7:11[65]
8

Randy Orton (c) pokonał Daniela Bryana, Johna Cenę, Cesaro (z Zebem Colterem), Christiana i Sheamusa

Elimination Chamber match o WWE World Heavyweight Championship[67]
37:30[68]

(c) – mistrz/mistrzyni przed walką


P – walka miała miejsce w pre-show


Elimination Chamber match

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji

Czas

01 !1
Sheamus
2
Christiana
Przypięty po otrzymaniu body splash ze szczytu komory klatki
26:03[68]

02 !2
Christian
4
Daniela Bryana
Przypięty po otrzymaniu running knee
27:12[68]

03 !3
Cesaro
1
Johna Cenę
Odklepał po założeniu STF
30:10[68]

04 !4
John Cena
5
Randy’ego Ortona
Przypięty po otrzymaniu Sister Abigail od Bray'a Wyatta
32:38[68]

05 !5
Daniel Bryan
3
Randy’ego Ortona
Przypięty po otrzymaniu RKO
37:30

06 !Zwycięzca
Randy Orton (c)
6





2015 |







































Elimination Chamber (2015)

Motyw muzyczny
„Coming for You” ~ The Offspring
Informacje
Promocja

WWE
Sponsor
Totino's
Data
31 maja 2015
Widownia
7 000[69]
Hala
American Bank Center
Miejsce

Corpus Christi, Teksas
Gale WWE Network – chronologicznie






Elimination Chamber – chronologicznie







Elimination Chamber (2015) (znane również jako No Escape (2015) w Niemczech) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 31 maja 2015 w American Bank Center w Corpus Christi w Teksasie[70]. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to szósta gala w chronologii cyklu Elimination Chamber, a także jedyna wyprodukowana w maju.


Podczas gali odbyło się siedem walk, w tym jedna podczas pre-show. Na gali po raz pierwszy odbyła się walka o WWE Intercontinental Championship, a także odbył się pierwszy tag-teamowy Elimination Chamber match. W walce wieczoru Dean Ambrose pokonał WWE World Heavyweight Championa Setha Rollinsa przez dyskwalifikację. Prócz tego, Kevin Owens pokonał Johna Cenę w swojej pierwszej walce w głównym rosterze federacji.




















































Nr.
Wyniki
Stypulacje
Czas
1P

Stardust pokonał Zacka Rydera

Singles match[73]
6:12[71][72]
2

The New Day (Big E, Kofi Kingston i Xavier Woods) (c) pokonali The Lucha Dragons (Kalisto i Sin Carę), Tysona Kidda i Cesaro (z Natalyą), The Prime Time Players (Darrena Younga i Titusa O’Neila), The Ascension (Konnora i Viktora) oraz Los Matadores (Diega i Fernanda) (z El Torito)

Elimination Chamber match o WWE Tag Team Championship[74]
23:40
3

Nikki Bella (c) pokonała Paige i Naomi

Triple Threat match o WWE Divas Championship[75]
6:04
4

Kevin Owens pokonał Johna Cenę
Champion vs. Champion match[76]
20:15
5

Neville pokonał Bo Dallasa
Singles match[77]
8:46
6

Ryback pokonał Sheamusa, R-Trutha, Kinga Barretta, Dolpha Zigglera i Marka Henry’ego
Elimination Chamber match o zwakowany WWE Intercontinental Championship[78]
25:12
7

Dean Ambrose pokonał Setha Rollinsa (c) (z Jamiem Noblem, Joey'em Mercurym i Kanem) przez dyskwalifikację
Singles match o WWE World Heavyweight Championship[79]
21:49

(c) – mistrz/mistrzyni przed walką


P – walka miała miejsce w pre-show


Elimination Chamber match o WWE Tag Team Championship

























































Nr. eliminacji

Wrestler (Drużyna)

Nr. wejściowy

Wyeliminowani przez

Metoda eliminacji

Czas

01 !1
Diego (Los Matadores)
4
Konnora i Viktora (The Ascension)
Przypięty po otrzymaniu Fall of Man.
10:22

02 !2
Kalisto (The Lucha Dragons)
2
Konnora (The Ascension)
Przypięty po otrzymaniu Fall of Man.
12.45

03 !3
Viktor (The Ascension)
1
Darrena Younga (The Prime Time Players)
Przypięty po otrzymaniu Gut Checka.
13:30

04 !4
Cesaro (Tyson Kidd i Cesaro)
3
Darrena Younga (The Prime Time Players)
Przypięty za pomocą roll-upu.
18:28

05 !5
Titus O’Neil (The Prime Time Players)
5
Xaviera Woodsa, Big E i Kofi'ego Kingstona (The New Day)
Przypięty po otrzymaniu chop blocku i Trouble In Paradise.
23:40

06 !Zwycięzcy
Big E, Kofi Kingston i Xavier Woods (The New Day)
6



Elimination Chamber match o WWE Intercontinental Championship

























































Nr. eliminacji

Wrestler

Nr. wejściowy

Wyeliminowany przez

Metoda eliminacji

Czas

01 !1
King Barrett
1
R-Trutha
Przypięty po otrzymaniu Lie Detectora.
11:05

02 !2
R-Truth
3
Rybacka
Przypięty po otrzymaniu Shell Shocked.
14:00

03 !3
Mark Henry
4
Sheamusa
Przypięty po otrzymaniu Brogue Kick.
17:20

04 !4
Dolph Ziggler
2
Sheamusa
Przypięty po otrzymaniu Brogue Kick.
20:25

05 !5
Sheamus
6
Rybacka
Przypięty po otrzymaniu Shell Shocked.
25:14

06 !Zwycięzca
Ryback
5





2017 |



 Główny artykuł: Elimination Chamber (2017).


2018 |



 Główny artykuł: Elimination Chamber (2018).


2019 |



 Główny artykuł: Elimination Chamber (2019).


Zobacz też |



  • Lista gal WWE Network

  • Lista gal pay-per-view federacji WWE

  • WWE No Way Out



Przypisy |




  1. Elimination Chamber Match rules. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2010-02-02].


  2. Adam Martin: WWE to rename No Way Out PPV?. WrestleView, 2009-09-24. [dostęp 2009-12-20].


  3. James Caldwell: WWE NEWS: February PPV gets a new title (w/Poll). pwtorch.com. [dostęp 9 grudnia 2014].


  4. James Caldwell: WWE NEWS: WWE adds second Sunday Night PPV to May. Pro Wrestling Torch. [dostęp 12 maja 2015].


  5. WWE Elimination Chamber 2015 PPV Announced This Month, Why WWE Bringing it Back?. WWELiveTV. [dostęp 12 maja 2015].


  6. In 2017…. the Chamber returns! Details... - Talking Stick Resort Arena | Facebook, www.facebook.com [dostęp 2017-12-03]  (fr.).


  7. ab Michael Burdick: Results: Heartbroken. World Wrestling Entertainment, 2010-02-21. [dostęp 2010-02-22].


  8. The Official Theme Song for Elimination Chamber is „Rise Up” by Cypress Hill. World Wrestling Entertainment. [dostęp January 11, 2013].


  9. abc WWE Elimination Chamber. Pro Wrestling History. [dostęp March 2, 2010].


  10. ab No Way Out (Elimination Chamber) 2010 DVD. Silver Vision. [dostęp June 20, 2010].


  11. ab Steve Gerweck: Elimination Chamber, Y2J, Cena, more. WrestleView, February 10, 2010. [dostęp July 21, 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (June 29, 2011)].


  12. WWE presents Elimination Chamber. World Wrestling Entertainment. [dostęp December 20, 2009].


  13. WWE Elimination Chamber. Scottrade Center. [dostęp December 20, 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (November 25, 2009)].


  14. Adam Martin: WWE PPV buyrate numbers in 2010. WrestleView, May 6, 2010. [dostęp May 6, 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (June 29, 2011)].


  15. ab Dale Plummer: Batista, Jericho and Michaels capitalize on Elimination Chamber opportunities. W: Slam! Sports [on-line]. Canadian Online Explorer, February 22, 2010. [dostęp July 21, 2010].


  16. Rob McNichol: Batista and Jericho are New World Champions. W: The Sun [on-line]. February 22, 2010. [dostęp February 23, 2010].


  17. Kevin Eck: Elimination Chamber thoughts. W: The Baltimore Sun [on-line]. February 22, 2010. [dostęp July 21, 2010].


  18. Steve Gerweck: Elimination Chamber dark match. WrestleView, February 21, 2010. [dostęp July 21, 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (September 24, 2012)].


  19. ab Greg Adkins: Results: Intermittent reign. World Wrestling Entertainment, February 21, 2010. [dostęp February 22, 2010].


  20. Ryan Murphy: Results: McIntyre gets off scot-free. World Wrestling Entertainment, February 21, 2010. [dostęp February 22, 2010].


  21. Kevin Powers: Results: SmackDown thwarts gateway to Divas Title. World Wrestling Entertainment, February 21, 2010. [dostęp February 22, 2010].


  22. Aubrey Sitterson: Results: Make no Miz-take. World Wrestling Entertainment, February 21, 2010. [dostęp February 22, 2010].


  23. ab James Caldwell: WWE Elimination Chamber PPV Report. Pro Wrestling Torch, February 21, 2010. [dostęp February 22, 2010].


  24. ab Elimination Chamber: „Ignition” by TobyMac is the official theme song for WWE Elimination Chamber. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2011-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-04)].


  25. Recent WWE attendance figures (2/20 and 2/21). Wrestleview. [dostęp 2011-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-29)].


  26. Elimination Chamber 2010 results. Pro Wrestling History. [dostęp 2011-03-19].


  27. Elimination Chamber. Oracle Arena. [dostęp 2010-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-08)].


  28. WWE News: Chamber PPV dark match result – U.S. champion vs. DiBiase, three announcers revealed for live PPV. Pro Wrestling Torch, February 20, 2011. [dostęp December 17, 2011].


  29. Results:Destined for greatness. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2011-02-20].


  30. abcde James Caldwell: Caldwell's WWE Elimination Chamber PPV Results 2/20: Complete „virtual time” coverage of live PPV – Miz vs. Lawler, two Chamber matches. Pro Wrestling Torch, 2011-02-20. [dostęp 2011-02-21].


  31. Results:Steel survivor. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2011-02-20].


  32. Results:The Corre of Victory. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2011-02-20].


  33. Results:Kingbreaker. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2011-02-20].


  34. Results:Oakland raider. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2011-02-20].


  35. Elimination Chamber 2012. Pro Wrestling History. [dostęp 2012-05-30].


  36. WWE Germany. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2012-02-20].


  37. WWE Elimination Chamber 2012 at the Bradley Center. W: Bradley Center [on-line]. [dostęp 21 December 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 February 2012)].


  38. Steve Gerweck: Early 2012 WWE Pay Per View schedule. Wrestleview. [dostęp 22 December 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 January 2012)].


  39. Mike Johnson: WWE Releases 2012 First Quarter Earnings Report. Pwinsider, May 3, 2012. [dostęp May 5, 2012].


  40. WWE Reports 2012 First Quarter Results. WWE, May 3, 2012. [dostęp May 14, 2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (August 10, 2012)].


  41. James Caldwell: WWE PPV update – Dark Match result. Pro Wrestling Torch, February 19, 2012. [dostęp March 25, 2015].


  42. Tom Herrera: WWE Champion CM Punk won the Raw Elimination Chamber Match. WWE, February 19, 2012. [dostęp 19 February 2012].


  43. Katie Raymond: Divas Champion Beth Phoenix def. Tamina Snuka. WWE, February 19, 2012. [dostęp 19 February 2012].


  44. Alex Giannini: World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match. WWE, February 19, 2012. [dostęp 19 February 2012].


  45. Santino to replace Randy Orton in the SmackDown Elimination Chamber Match. WWE, 15 February 2012. [dostęp 15 February 2012].


  46. Michael Burdick: United States Champion Jack Swagger def. Justin Gabriel. WWE, February 19, 2012. [dostęp 19 February 2012].


  47. Alex Giannini: John Cena vs. Kane (Ambulance Match). WWE, 6 February 2012. [dostęp 13 February 2012].


  48. ab Elimination Chamber. WWE. [dostęp February 12, 2013].


  49. Attendance for 2/17 Elimination Chamber PPV in New Orleans. WrestleView. [dostęp August 23, 2013].


  50. WWE Germany. WWE. [dostęp February 4, 2013].


  51. Adam Martin: Buyrates up for Royal Rumble, Elimination Chamber in 2013. WrestleView, May 2, 2013. [dostęp March 23, 2015].


  52. James Caldwell: CALDWELL'S WWE ELIMINATION CHAMBER PPV RESULTS 2/17: Complete 'virtual-time' coverage of Rock-Punk II, Elimination Chamber match, Shield beats Team Cena. W: pwtorch.com [on-line]. 2013-02-17. [dostęp 27 November 2015].


  53. World Heavyweight Champion Alberto Del Rio vs. Big Show. WWE. [dostęp February 4, 2013].


  54. United States Champion Antonio Cesaro vs. The Miz. WWE. [dostęp February 12, 2013].


  55. Elimination Chamber Match to determine the No. 1 contender for the World Heavyweight Championship. WWE. [dostęp February 5, 2013].


  56. John Cena, Ryback & Sheamus vs. The Shield. WWE. [dostęp February 5, 2013].


  57. Divas Champion Kaitlyn vs. Tamina Snuka. WWE. [dostęp February 12, 2013].


  58. WWE Champion The Rock vs. CM Punk. WWE. [dostęp January 28, 2013].


  59. Anthony Benigo: Dolph Ziggler & Bad News Barett vs. Ryback & Curtis Axel (Kickoff Match). WWE. [dostęp 17 February 2014].


  60. John Clapp: Intercontinental Champion Big E vs. Jack Swagger. WWE. [dostęp 15 February 2014].


  61. abc James Caldwell: WWE E. CHAMBER PPV RESULTS 2/23 (Hour 1): IC Title & Tag Title matches, Prime Time Players explode. W: pwtorch.com [on-line]. 2014-02-23. [dostęp 26 November 2015].


  62. John Clapp: WWE Tag Team Champions Goldust & Stardust vs. The Usos. WWE. [dostęp 17 February 2014].


  63. Bobby Melok: Darren Young vs. Titus O’Neil. WWE. [dostęp 17 February 2014].


  64. Anthony Benigno: The Shield vs. The Wyatt Family. [dostęp 31 January 2014].


  65. abc James Caldwell: WWE E. CHAMBER PPV RESULTS 2/23 (Hour 2): Shield vs. Wyatts big six-man tag, Batista vs. Del Rio, Divas Title. W: pwtorch.com [on-line]. 2015-02-23. [dostęp 26 November 2015].


  66. Roman Reigns vs. Alberto Del Rio. W: wwe.com staff [on-line]. WWE. [dostęp 11 February 2014].


  67. John Clapp: WWE World Heavyweight Championship Elimination Chamber Match. [dostęp 27 January 2014].


  68. abcde James Caldwell: WWE E. CHAMBER PPV RESULTS 2/23 (Hour 3): Elimination Chamber WWE Title main event. W: pwtorch.com [on-line]. 2014-02-23. [dostęp 26 November 2015].


  69. Jason Namako: WWE attendance (5/29-6/1, Elimination Chamber, TV Tapings). s. wrestleview.com. [dostęp 4 June 2015].


  70. Adam Martin: Elimination Chamber special announced for WWE Network. s. wrestleview.com. [dostęp 12 May 2015].


  71. James Caldwell: CALDWELL'S E. CHAMBER PPV REPORT 5/31 (pre-show): Complete coverage of Daniel Bryan's TV return on Miz TV, more. Pro Wrestling Torch. [dostęp 1 June 2015].


  72. James Caldwell: CALDWELL'S WWE E. CHAMBER PPV REPORT 5/31: Complete „virtual-time” coverage of WWE Title match, Cena vs. Owens, two Elimination Chamber matches, more. Pro Wrestling Torch. [dostęp 1 June 2015].


  73. Stardust def. Zack Ryder (Kickoff Match). WWE. [dostęp 31 May 2015].


  74. Kevin Powers: The New Day won the WWE Tag Team Championship Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 31 May 2015].


  75. John Clapp: Divas Champion Nikki Bella def. Naomi and Paige in a Triple Threat Match. WWE. [dostęp 31 May 2015].


  76. Melock Bobby: NXT Champion Kevin Owens def. United States Champion John Cena Singles match: Non-Title). WWE. [dostęp 31 May 2015].


  77. Laboon Jeff: Neville def. Bo Dallas. WWE. [dostęp 31 May 2015].


  78. Artus Matthew: Ryback def. Dolph Ziggler, R-Truth, Mark Henry, Sheamus and King Barrett in an Intercontinental Championship Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 31 May 2015].


  79. Benigno Anthony: Dean Ambrose def. WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins via Disqualification. WWE. [dostęp 31 May 2015].



Linki zewnętrzne |


  • Oficjalna strona Elimination Chamber




這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

Carlow County Council

Abdulla Qahhor