Generał dywizji




.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}







Generał dywizji
Wojska Lądowe

Aktualne oznaczenie stopnia

naramiennik
naramiennik

kurtka nieprzemakalna
kurtka nieprzemakalna

Generał dywizji – stopień generalski. W Wojsku Polskim stopień niższy od generała broni i wyższy od generała brygady.


Stopień generała dywizji w Wojsku Polskim II Rzeczypospolitej wprowadzony został w 1922 roku[1].




Spis treści






  • 1 Oznaczenia stopnia


  • 2 Zobacz też


  • 3 Przypisy


  • 4 Bibliografia





Oznaczenia stopnia |


Oznaki w kolorze srebrnym: wężyk generalski i dwie gwiazdki na naramiennikach i otoku czapki; dwa galony na daszku; orzełki na kołnierzach kurtek od mundurów i płaszczy[1].


Zgodnie z przepisami ubiorczymi żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku generał dywizji na daszku czapki garnizonowej posiadał dwa galony szerokości 6 mm naszyte obok siebie w odstępie 2 mm; zewnętrzny naszyty w odległości 6 mm od krawędzi daszka na całej długości jego łuku.
Na taśmie otokowej czapki – wężyk generalski szerokości 3 cm i wysokości 3,5 cm. Ponadto na środku taśmy otokowej w przerwie wężyka dwie gwiazdki umieszczone na linii równoległej do krawędzi taśmy.
Na naramiennikach – wężyk generalski wysokości 3,5 cm umieszczony w poprzek całego naramiennika, w odległości 5 mm od wszycia rękawa oraz dwie gwiazdki umieszczone wzdłuż linii prostej biegnącej przez środek naramiennika, Pierwsza gwiazdka w odległości 1 cm od wężyka a drugą w odległości 5 mm od wierzchołka ramienia pierwszej gwiazdki do kąta wklęsłego ramion drugiej gwiazdki[2].


W Wojsku Polskim Królestwa Kongresowego oznaką stopnia były epolety z grubymi bulionami z 3 gwiazdkami[3].


W Armii Księstwa Warszawskiego oznaką stopnia były epolety z 3 gwiazdkami, haft (wężyk) na czapce, kołnierzu, mankietach i rabacie - podwójny[3].



Zobacz też |



  • Generał

  • Kategoria:Generałowie dywizji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej



Przypisy |




  1. ↑ ab Laprus 1971 ↓, s. 124.


  2. ↑ Przepisy ubiorcze WP 1972 ↓, s. 49-55.


  3. ↑ ab Linder 1960 ↓, s. oznaki stopni.



Bibliografia |



  • Karol Linder: Dawne Wojsko Polskie. Ubiór i uzbrojenie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960.

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06229-3.


  • Podręcznik dowódcy drużyny; Szkol. 378/69. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.Nieznane pola: "wydawnictwo".

  • Przepis Ubioru Polowego Wojsk Polskich. Warszawa: Zakłady Graficzno-Wydawnicze "Książka", 1919.

  • Przepisy ubiorcze żołnierzy Sił Zbrojnych w czasie pokoju; sygn. Mund.–Tab. 3/52. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1952.

  • Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego; sygn. Mund. 45/71/III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1972.












p • d • e

Stopnie wojskowe w Polsce








 

Obecne


















Szeregowi

szeregowy (marynarz) • starszy szeregowy (starszy marynarz)
Podoficerowie

















       
podoficerowie młodsi

kapral (mat) • starszy kapral (starszy mat) • plutonowy (bosmanmat)
podoficerowie

sierżant (bosman) • starszy sierżant (starszy bosman) • młodszy chorąży (młodszy chorąży marynarki)
podoficerowie starsi

chorąży (chorąży marynarki) • starszy chorąży (starszy chorąży marynarki) • starszy chorąży sztabowy (starszy chorąży sztabowy marynarki)


Oficerowie

















oficerowie młodsi

podporucznik (podporucznik marynarki) • porucznik (porucznik marynarki) • kapitan (kapitan marynarki)
oficerowie starsi

major (komandor podporucznik) • podpułkownik (komandor porucznik) • pułkownik (komandor)
generałowie (admirałowie)

generał brygady (kontradmirał) • generał dywizji (wiceadmirał) • generał broni (admirał floty) • generał (admirał) • Marszałek Polski
















stopień wojskowy



-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容