Bilbil czerwonoplamy
| ||
Pycnonotus cafer[1] | ||
| (Linnaeus, 1766) | ||
 Zdjęcie wykonane w Kalkucie w Indiach | ||
Systematyka | ||
Domena | eukarionty | |
Królestwo | zwierzęta | |
Typ | strunowce | |
| Podtyp | kręgowce | |
Gromada | ptaki | |
| Podgromada | Neornithes | |
| Nadrząd | neognatyczne | |
Rząd | wróblowe | |
| Podrząd | śpiewające | |
Rodzina | bilbile | |
Rodzaj | Pycnonotus | |
Gatunek | bilbil czerwonoplamy | |
Synonimy | ||
| ||
Podgatunki | ||
| ||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | ||
 najmniejszej troski | ||
Bilbil czerwonoplamy (Pycnonotus cafer) − gatunek małego, azjatyckiego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae).
Gatunek ten występuje w tropikalnym klimacie Azji Południowej, od Indii i południa Sri Lanki po Mjanmę i południowo-zachodnie Chiny. Ptak został wprowadzony przez człowieka lub samoistnie zaczął osiedlać się na wielu wyspach Pacyfiku, m.in. na Fidżi, Samoa, Tonga i na Hawajach. Pewnym jest, iż sam rozprzestrzenił się w części Dubaju, Emiratów Arabskich oraz Nowej Zelandii. Bilbil ten jest uważany za jeden z gatunków inwazyjnych[4].
Taksonomia |
Bilbil czerwonoplamy został pierwszy raz opisany przez Karola Linneusza w 1766. Kilka populacji tego rozpowszechnionego gatunku traktowanych było jako podgatunki (lub rasy). Podgatunek nominatywny został zanotowany na południu Indii[5]. Jako gatunek typowy oznaczony został przez Erwina Stresemanna osobnik z Puducherry[6]. Rasa zachodnia, uważana za pośrednią, występuje w Kaszmirze i Kohat, aż do Salt Range oraz wzdłuż Himalajów do Kumaon. Rasa bengalska spotykana jest w Himalajach, od wschodniego Nepalu po Asam. Na południe od obszarów występowania ras pośredniej i bengalskiej znajdują się obszary występowania rasy pallidus (na południowy zachód aż do Ahmednagaru) oraz rasy saturatus (w kierunku rzeki Godavari). Nie istnieją wyraźne granice w określeniu występowania tych dwóch ostatnich form, stąd nowsze opracowania nie rozróżniają rasy pallidus od saturatus.
Wyróżnia się jeszcze kilka innych ras: humayuni (rasa pustynna spotykana w Sindh i w północno-zachodnich Indiach), stanfordii (północno-wschodnie Indie), haemorrhous (Sri Lanka), melanchimus (południe Mjanmy i północne tereny Tajlandii) oraz chrysorrhoides (Chiny). Dwie wcześniej rozpoznawane rasy nigropileus (południe Mjanmy) i burmanicus (północ Mjanmy) uważane są obecnie za hybrydy. Na tej podstawie wyróżniono następujące podgatunki P. cafer[7][2][8]:
- P. cafer humayuni
- P. cafer intermedius
bilbil bengalski (P. cafer bengalensis)- P. cafer stanfordi
- P. cafer melanchimus
- P. cafer saturatus
bilbil czerwonoplamy (P. cafer cafer)- P. cafer haemorrhousus
Przypisy |
↑ Pycnonotus cafer, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ ab Red-vented Bulbul (Pycnonotus cafer) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 8 sierpnia 2012].
↑ Pycnonotus cafer. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
↑ 100 of the World’s Worst Invasive Alien Species:A selection from the Global Invasive Species Database (ang.). www.issg.org, 2000. [dostęp 2010-05-31].
↑ Hugh Whistler: Popular Handbook of Indian Birds. London: Gurney & Jackson, 1949, s. 68-70. ISBN 68–70.
↑ Erwin Stresemann. On the birds collected by Pierre Poivre in Canton, Manila, India and Madagascar (1751-1756). „Ibis”. 94 (3), s. 499-523, 1952. British Ornithologists' Union. DOI: 10.1111/j.1474-919X.1952.tb01847.x.
↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Pycnonotidae (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 8 sierpnia 2012].
↑ Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Pycnonotidae Gray,GR, 1840 – bilbile – Bulbuls. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 8 sierpnia 2012].
