Christopher Addison, 1. wicehrabia Addison KG (ur. 19 czerwca 1869 w Hogsthorpe w hrabstwie Lincolnshire, zm. 11 grudnia 1951) – brytyjski lekarz i polityk, początkowo członek Partii Liberalnej, następnie Partii Pracy, minister w rządach Davida Lloyda George’a, Ramsaya MacDonalda i Clementa Attlee.
Spis treści
1Kariera lekarska
2Początki kariery politycznej
3W Partii Pracy
4Śmierć
5Linki zewnętrzne
Kariera lekarska |
Wykształcenie odebrał w Trinity College w Harrogate, do której to szkoły uczęszczał od 13 roku życia. Następnie studiował medycynę na Sheffield School of Medicine oraz w St Bartholomew's Hospital w Londynie. W 1892 r. ukończył Uniwersytet Londyński jako bakałarz medycyny. W 1893 r. uzyskał tytuł doktora, a w 1895 r. został członkiem Królewskiego Kolegium Chirurgów. Prowadził prywatną praktykę, a równocześnie wykładał w Sheffield School of Medicine. W 1896 r. został profesorem anatomii na nowo utworzonym University College w Sheffield. W latach 1898-1901 był redaktorem Quarterly Medical Journal. W 1901 r. Addison powrócił do Londynu i zaczął wykładać w Charing Cross Hispital. W 1902 r. poślubił Isobel Gray i miał z nią trzech synów i dwie córki.
Początki kariery politycznej |
W 1907 r. został wybrany kandydatem Partii Liberalnej w okręgu Hoxton. Addison wygrał wybory w 1910 r. i zasiadł w Izbie Gmin. W 1911 r. Addison nawoływał do poparcia dla National Insurance Bill w Izbie Gmin i Brytyjskim Stowarzyszeniu Medycznym. W sierpniu 1914 r. otrzymał stanowisko parlamentarnego sekretarza przy Radzie Edukacji. W maju 1915 r. został parlamentarnym sekretarzem w ministerstwie ds. amunicji. W lipcu 1916 r. został członkiem Tajnej Rady i ministrem uzbrojenia. Pod koniec roku poparł Davida Lloyda George przeciwko premierowi Asquithowi. Lloyd George został premierem, a Addison pozostał na dotychczasowym stanowisku do 1917 r., kiedy to został ministrem odbudowy, odpowiedzialnym za odbudowę kraju po zakończeniu wojny. W 1918 r. zlikwidowano jego okręg wyborczy i Addison przeniósł się do okręgu Shoreditch.
Po rekonstrukcji gabinetu Lloyda George’a na początku 1919 r. Addison został przewodniczącym Rady Samorządu Lokalnego. Rada wkrótce przekształcona została w ministerstwo zdrowia, ale Addison pozostał na jego czele. Na tym stanowisko przeprowadził Housing and Town Planning Act, który zakładał budowę osiedli na robotników. Minister rozszerzył również zakres ubezpieczenia społecznego. W kwietniu 1921 r. Addison przestał być ministrem zdrowia. Objął stanowisko ministra bez teki, na którym pozostał do upadku rządu w 1922 r.
W Partii Pracy |
Addison utracił miejsce w Izbie Gmin po wyborach 1922 r. W tym czasie opuścił Partię Liberalną i podczas kampanii wyborczej 1923 r. nawoływał do głosowania na Partię Pracy. W 1924 r. był laburzystowskim kandydatem w okręgu South Hammersmith, ale nie uzyskał mandatu. Do Izby Gmin powrócił w 1929 r., wygrywając wybory w okręgu Swindon. Po powrocie Partii Pracy do władzy w tym samym roku Addison został parlamentarnym sekretarzem w ministerstwie rolnictwa i rybołówstwa. W 1930 r. stanął na czele tego resortu.
Kiedy w obliczu kryzysu ekonomicznego Kanclerz Skarbu Philip Snowden zaproponował cięcia w wydatkach publicznych, Addison głosował przeciw. Sprzeciwiał się również koalicji Partii Pracy z konserwatystami i liberałami, a po zawarciu tej koalicji przeszedł do opozycji. W 1931 r. ponownie przegrał wybory i znalazł się poza parlamentem. W 1934 r. wygrał wybory uzupełniające w okręgu Swindon, ale ponownie utracił mandat w 1935 r. Podczas wojny domowej w Hiszpanii pomagał w organizacji pomocy medycznej dla tego kraju.
W 1937 r. Addison zasiadł w Izbie Lordów z tytułem 1. barona Addison of Stallingborough. W tym samym roku ponownie się ożenił. Podczas II wojny światowej był przewodniczącym Buckinghamshire War Agricultural Committee, który koordynował produkcję i zaopatrzenie w żywność w tym hrabstwie. W 1940 r. został liderem Partii Pracy w Izbie Lordów. W 1945 r. otrzymał tytuł 1. wicehrabiego Addison. W tym samym roku Partia Pracy wygrała wybory i Addison został przewodniczącym Izby Lordów i ministrem ds. dominiów. W 1946 r. jako pierwszy laburzystowski polityk otrzymał Order Podwiązki. W 1947 r. został pierwszym ministrem ds. Wspólnoty Narodów, a następnie Lordem Tajnej Pieczęci i był nim do 1951 r. Dodatkowo, w latach 1948-1949, był Paymaster-General. W 1951 r. został Lordem Przewodniczącym Rady.
Śmierć |
Lord Addison pozostał na tych stanowiskach do wyborczej porażki Partii Pracy w październiku 1951 r. Zmarł dwa miesiące później. Tytuł wicehrabiego odziedziczył jego najstarszy syn, Christopher.
Linki zewnętrzne |
whonamedit.com
thepeerage.com
bodley.ox.ac.uk
Probert Encyclopedia
Zdjęcia lorda Addisona
Poprzednik nowa kreacja
Wicehrabia Addison 1945-1951
Następca Christopher Addison, 2. wicehrabia Addison
p•d•e
Ministrowie uzbrojenia Wielkiej Brytanii
David Lloyd George
Edwin Samuel Montagu
Christopher Addison
Winston Churchill
Lord Inverforth
p•d•e
Ministrowie odbudowy Wielkiej Brytanii
W latach 1917-1919
Christopher Addison
Auckland Geddes
W latach 1943-1945
Lord Woolton
p•d•e
Przewodniczący Rady Samorządu Lokalnego
James Stansfeld
George Sclater-Booth
John George Dodson
Charles Dilke
Arthur Balfour
Joseph Chamberlain
James Stansfeld
Charles Ritchie
Henry Fowler
George Shaw-Lefevre
Henry Chaplin
Walter Long
Gerald Balfour
John Burns
Herbert Samuel
Walter Long
William Fisher
Auckland Geddes
Christopher Addison
p•d•e
Ministrowie zdrowia Wielkiej Brytanii
W latach 1919-1968
Christopher Addison
Alfred Mond
Arthur Griffith-Boscawen
Neville Chamberlain
William Joynson-Hicks
John Wheatley
Neville Chamberlain
Arthur Greenwood
Neville Chamberlain
Hilton Young
Kingsley Wood
Walter Elliot
Malcolm MacDonald
Ernest Brown
Henry Willink
Aneurin Bevan
Hilary Marquand
Harry Crookshank
Iain Macleod
Robin Turton
Dennis Vosper
Derek Walker-Smith
Enoch Powell
Anthony Barber
Kenneth Robinson
Po 1988
Kenneth Clarke
William Waldegrave
Virginia Bottomley
Stephen Dorrell
Frank Dobson
Alan Milburn
John Reid
Patricia Hewitt
Alan Johnson
Andy Burnham
Andrew Lansley
Jeremy Hunt
p•d•e
Ministrowie bez teki Wielkiej Brytanii
Książę Portland
Lord FitzWilliam
Lord Harrowby
Lord Camden
Lord Mulgrave
Lord Lansdowne
Książę Portland
Lord Carlisle
Książę Wellington
Lord Lansdowne
John Russell
Spencer Horatio Walpole
Michael Hicks-Beach
Lord Lansdowne
Arthur Henderson
Lord Milner
Jan Smuts
Edward Carson
George Nicoll Barnes
Eric Geddes
Laming Worthington-Evans
Christopher Addison
Anthony Eden
Eustace Percy
Leslie Burgin
Lord Hankey
Arthur Greenwood
William Jowitt
Albert Alexander
Arthur Greenwood
Lord Munster
Lord Mills
Bill Deedes
Lord Carrington
Eric Fletcher
Lord Champion
Douglas Houghton
Lord Shackleton
Patrick Gordon Walker
George Thomson
Peter Shore
Lord Drumalbyn
Lord Young of Graffham
Jeremy Hanley
Brian Mawhinney
Peter Mandelson
Charles Clarke
John Reid
Ian McCartney
Hazel Blears
Lady Warsi
Kenneth Clarke
Grant Shapps
p•d•e
Ministrowie rolnictwa i rybołówstwa Wielkiej Brytanii
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups Fine Gael (6) Fianna Fáil (5) Sinn Féin (3) Labour Party (2) Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...