Jan Łopuszański (polityk)
| ||
| Data i miejsce urodzenia | 10 czerwca 1955 Gdańsk | |
Prezes Porozumienia Polskiego | ||
| Okres | od 23 kwietnia 1999 | |
| Przynależność polityczna | Porozumienie Polskie | |
Poseł IV kadencji Sejmu | ||
| Okres | od 19 października 2001 do 18 października 2005 | |
| Przynależność polityczna | Porozumienie Polskie | |
Jan Edward Łopuszański (ur. 10 czerwca 1955 w Gdańsku) – polski polityk, prawnik, nauczyciel akademicki, publicysta, poseł na Sejm X, I, III i IV kadencji, kandydat w wyborach prezydenckich w 2000.
Spis treści
1 Życiorys
2 Publikacje
3 Życie prywatne
4 Przypisy
5 Bibliografia
6 Linki zewnętrzne
Życiorys |
Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku[1]. Studia rozpoczął na Uniwersytecie Gdańskim, następnie przeniósł się na Uniwersytet Warszawski, gdzie ukończył w 1981 studia na Wydziale Prawa i Administracji. Działał w opozycji w czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, był doradcą „Solidarności” i „Solidarności” Rolników Indywidualnych. Pracował w tym czasie m.in. jako rdzeniarz i dostawca prasy.
Należał do założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, do 1993 przewodniczył radzie naczelnej tej partii. Zasiadał w Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego i I kadencji z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. Ponownie został wybrany w 1997 z listy Akcji Wyborczej Solidarność. W 1999 odszedł z AWS i ZChN, tworząc sprzeciwiające się akcesji do Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej ugrupowanie Porozumienie Polskie.
W wyborach prezydenckich w 2000 zdobył niespełna 1% poparcia (139 682 głosów), zajmując 8. miejsce wśród 12 kandydatów. Był popierany przez małe ugrupowania narodowe i nacjonalistyczne, w tym Narodowe Odrodzenie Polski oraz środowisko „Tygodnika Ojczyzna”.
W 2001 liczbą 14 355 głosów, z ramienia Ligi Polskich Rodzin został po raz czwarty posłem z okręgu radomskiego. Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Do kwietnia 2002 zasiadał w prezydium klubu parlamentarnego LPR[2]. Następnie odszedł z klubu, a w styczniu 2003 współtworzył koło poselskie Porozumienia Polskiego[3]. W 2005 bez powodzenia startował do Senatu z ramienia tego ugrupowania w okręgu radomskim[4].
Działa w radomskim Klubie Inteligencji Katolickiej. Kieruje Stowarzyszeniem na Rzecz Europy Ojczyzn. Jest wykładowcą międzynarodowych stosunków politycznych w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu[5] oraz publicystą Radia Maryja i „Mojej Rodziny”. Wszedł w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków[6].
Publikacje |
O Unii Europejskiej i żołnierzach Gedeona (2003)
Nadzieja Europy (2005)
Życie prywatne |
Matka, Janina z domu Klehr, urodzona w Krakowie w 1919, była urzędniczką. Ojciec, Antoni Łopuszański, urodzony w Saratowie nad Wołgą w 1916, pracował jako inżynier w przemyśle okrętowym. W czasie studiów na Politechnice Warszawskiej związany z ruchem narodowym, w okresie II wojny światowej był żołnierzem wywiadu Armii Krajowej, a następnie Wolności i Niezawisłości.
Jest żonaty z Haliną, mają pięcioro dzieci: Antoniego, Annę, Piotra, Jana i Andrzeja.
Przypisy |
↑ Znani absolwenci. ilo.gda.pl. [dostęp 2015-12-29].
↑ Łopuszański opuścił prezydium LPR. wp.pl, 18 kwietnia 2002. [dostęp 2011-06-23].
↑ Koło poselskie trójkanciaste. wp.pl, 21 stycznia 2003. [dostęp 2011-06-23].
↑ Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2011-06-23].
↑ Rafał Natorski: Czas na rachunek sumienia. naszglos.civitaschristiana.pl. [dostęp 2011-06-23].
↑ Lista członków Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków. bibula.com. [dostęp 2017-12-24].
Bibliografia |
- Strona sejmowa posła IV kadencji. [dostęp 2011-06-23].
- Jan Łopuszański w serwisie „Ludzie Wprost”. [dostęp 2011-06-23].
Linki zewnętrzne |
- Jan Łopuszański – strona prywatna. [dostęp 2011-06-23].