Roman Dębiński




.mw-parser-output .infobox td>.kariera td{padding:2px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(1){min-width:61px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(2){width:100%}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(3){text-align:right}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(4){text-align:right}




















Roman Dębiński


Data i miejsce urodzenia
 21 maja 1956
Opole Lubelskie, Polska
Pozycja
obrońca
Kariera seniorska


















































Lata
 Klub
 Wyst.
 Gole

Opolanka Opole Lubelskie



Stal Poniatowa

1980–1985
Motor Lublin
 119
 (9)
1985–1986
 JGAN Nevers

1986
Motor Lublin
 15
 (1)

JGAN Nevers

1995–1996
 Legion Tomaszowice


Kariera trenerska






















































Lata
 Klub


Siarka Tarnobrzeg
1995
Motor Lublin


Lublinianka Lublin

Garbarnia Kurów


Hetman Zamość
2000–
Lewart Lubartów

Legion Tomaszowice


KS Lublinianka
2003
Motor Lublin
2004
Motor Lublin
2005
Motor Lublin


Motor II Lublin


Roman Dębiński (ur. 21 maja 1956 w Opolu Lubelskim) - były piłkarz, obecnie trener. Jako piłkarz rozegrał 130 spotkań w ekstraklasie, w których zdobył 10 bramek, a także 160 meczów i 20 goli w II lidze. Na stanowisku trenera uzyskał awans do III ligi z Lewartem Lubartów. Trenował także wówczas pierwszoligową Siarkę Tarnobrzeg oraz drugoligowy Motor Lublin okresowo również p.o. prezesa drugiego z klubów. W 1980 roku został uznany drugim sportowcem Lubelszczyzny.


Zatrzymany w związku ze śledztwem w sprawie korupcji w piłce nożnej za okres pracy w Lublinie (w związku z "ustawianiem" meczów Korony Kielce), przyznał się do winy i dobrowolnie poddał się karze. W 2009 r. skazany przez Sąd Rejonowy w Kielcach na 1,5 roku więzienia w zawieszeniu na 3lata, grzywnę, przepadek 7 tys. zł przyjętych łapówek oraz dwuletni zakaz pracy w piłce nożnej. W grudniu 2009 roku został oskarżony ponownie - tym razem o ustawianie meczów Motoru Lublin.



Linki zewnętrzne |



  • Roman Dębiński w bazie 90minut.pl







p • d • e

Trenerzy Motoru Lublin


Kozłowski (1954–1964) ·
Waligóra (1979–1982) ·
Kamiński (1982) ·
Ćmikiewicz (1982–1985) ·
Złomańczuk (1985–1987) ·
Bartnik (1987) ·
Wiater (1987) ·
Kowalski (1987–1989) ·
Gałek (1990) ·
Bakalarczyk (1990–1992) ·
Wiater (1992–1993) ·
Broniszewski (1993) ·
Gąsior (1994) ·
Gałek (1994) ·
Bartnik (1994–1995) ·
Dębiński (1995) ·
Michalec (1995) ·
Fiuta (1995–1996) ·
Brzyski (1996) ·
Czernicki (1996) ·
Grodecki (1997) ·
Sadowski (1997–1998) ·
Leszczyński (1998) ·
Czernicki (1999–2001) ·
Kozłowski (2000) ·
Komor (2001) ·
Delmanowicz (2001) ·
Brzozowski (2001–2002) ·
Rześny (2002) ·
Dębiński (2002–2003) ·
Komor (2003–2004) ·
Dębiński (2004) ·
Krawczyk (2004–2005) ·
Dębiński (2005) ·
Kuźma (2005–2009) ·
Kosowski (2009–2010) ·
Baniak (2010) ·
Bławacki (2010) ·
Łapa (2010–2011) ·
Boguszewski (2011–2012) ·
Sawa (2012) ·
Świerczewski (2012–2013) ·
Delmanowicz (2013) ·
Kasperczyk (2013–2014) ·
Sawa (2014–2015) ·
Nowak (2015) ·
Złomańczuk (2015–2016) ·
Magnuszewski (2016) ·
Sasal (2017–2018) ·
Zasada (2018) ·
Sawa (od 2018)






-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容