9 Pułk Strzelców Granicznych – jednostka organizacyjna Strzelców Granicznych w II Rzeczypospolitej.
Powstał on na bazie 1 samodzielnego dywizjonu Strzelców Granicznych, a 2 dywizjon został utworzony z kadry szwadronu szkolnego oraz z naboru rekruta.
Spis treści
1Formowanie i zmiany organizacyjne
2Żołnierze pułku
3Przekształcenia
4Przypisy
5Bibliografia
Formowanie i zmiany organizacyjne |
Po marcowej reorganizacji w 1920 roku formacji granicznych przystąpiono do formowania dalszych większych jednostek granicznych i powiększania składu osobowego korpusu. Rozkazem ministra spraw wojskowych z 7 maja 1920 roku nakazano sformowanie 9 pułku Strzelców Granicznych[1]. Rozkaz nakazywał[2]:
W ślad za rozporządzeniem nr 4540/org., celem obsadzenia odcinka wołyńskiego kordonu sanitarnego zarządzam przeformowanie 1 samodzielnego dywizjonu Strzelców Granicznych […]
Dowództwo samodzielnego dywizjonu zostało przemianowane na dowództwo 9 pułku Strzelców Granicznych, a dowódca dywizjonu objął czasowo dowództwo pułku. 1 samodzielny dywizjon StG stał się I/9 pStG, a jego dowództwo utworzono z personelu dowództw szwadronów[2].
II dywizjon powstał w wyniku wydzielenia ze szwadronu szkolnego czterech szwadronów liniowych, a jego dowództwo z personelu szwadronów, w tym szwadronu szkolnego[2].
Szwadron szkolny 1 samodzielnego dywizjonu StG przemianowany został na szwadron szkolny 9 pułku[2].
Formowanie przebiegało dość sprawnie. Znaczne braki odczuwano w koniach taborowych. Według meldunku nadesłanego 9 maja, pododdziały 9 pułku nie mogły wyjść na granicę z braku koni taborowych[1].
W myśl rozkazu o formowaniu, pułk został wyznaczony do ochrony odcinka kordonu sanitarnego wzdłuż wschodnich granic powiatów Łuck, Dubno, Krzemieniec i po zakończeniu formowania miał wyjść z podporządkowania DOG Warszawa i wejść w podporządkowanie DOG Lublin[3].
W połowie czerwca 1920 roku 9 pułk Strzelców Granicznych przerzucono do innego rejonu[4].
9 listopada 1920 szkolny szwadron 9 pułku StG przemianowany został na szwadron zapasowy 1 pułku strzelców konnych, a dowództwo nad nim objał mjr Skoryna[5].
Żołnierze pułku |
Dowódcy pułku
ppłk Stanisław Szemioth (V 1920 –)
ppłk Witold Sieciński
Obsada personalna pułku 9 czerwca 1920[6]:
dowódca pułku – ppłk Stanisław Szemioth
zastępca dowódcy pułku – mjr Juliusz Menżet
adiutant pułku – ppor. Kazimierz Szumski
kapelan – kpr. Hipolit Skibiński
dowódca I dywizjonu – mjr Marian Norejko
dowódca 1 szwadronu – por. Roman Rumsza
dowódca 2 szwadronu – kpt. Adam Leszuk
dowódca 3 szwadronu – por. Stanisław Ulankiewicz
dowódca 4 szwadronu – por. Czesław Orło
dowódca II dywizjonu – mjr Gustaw Soszyński
dowódca 5 szwadronu – rtm. Piotr Powszedny
dowódca 6 szwadronu – ppor. Hipolit Ciągliński
dowódca 7 szwadronu – ppor. Jerzy Mularczyk
dowódca 8 szwadronu – rtm. Antoni Hajkiewicz
dowódca szwadronu szkolnego – ppor. Apolinary Dudziński
Obsada personalna pułku 29 września 1920[7]:
dowódca pułku – ppłk Witold Sieciński
zastępca dowódcy pułku – mjr Kazimierz Sokołowski
adiutant pułku – kpt. Kazimierz Szumski
kapelan – kpr. Hipolit Skibiński?
dowódca I dywizjonu – kpt. Adam Leszuk
dowódca 1 szwadronu – por. Feliks Żurawski
dowódca 2 szwadronu – por. Jan Krzeczkowski
dowódca 3 szwadronu – por. Czesław Kiełbiewski
dowódca 4 szwadronu – por. Zygmunt Studziński
dowódca II dywizjonu – mjr Gustaw Soszyński
dowódca 5 szwadronu – kpt. Władysław Cywiński
dowódca 6 szwadronu – por. Mieczysław Kośminski
dowódca 7 szwadronu – ppor. Józef Gaszyn Piekarski
dowódca 8 szwadronu – ppor. Józef Bieńkowski
dowódca szwadronu szkolnego – mjr Augustyn Skoryna
Przekształcenia |
3 szwadron I dywizjonu 3 pułku Wojskowej Straży Granicznej → 1 samodzielny dywizjon Wojskowej Straży Granicznej (do 1 II 1920) → 1 samodzielny dywizjon Strzelców Granicznych ( do V 1921) → 9 pułk Strzelców Granicznych ↘ rozformowany
Przypisy |
↑ abDominiczak 1975 ↓, s. 109.
↑ abcdPrzeformowanie oddziałów StG ↓, s. 14.
↑Przeformowanie oddziałów StG ↓, s. 15.
↑Dominiczak 1975 ↓, s. 111.
↑Zmiany organizacyjne StG ↓, s. 116.
↑Wykazy imienne oficerów pstg ↓, s. 208.
↑Wykazy imienne oficerów pstg ↓, s. 216.
Bibliografia |
Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.
Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08618-4.
I Wbe •
II Wbe •
III Wbe •
IV Wbe •
V Wbe •
VII Wbe •
I Kbe •
II Kbe •
III Kbe •
IV Kbe •
I Krbe •
II Krbe •
III Krbe •
IV Krbe •
V Krbe •
I Lbe •
II Lbe •
III Lbe •
IV Lbe •
V Lbe •
VI Lbe •
VII Lbe •
I Lwbe •
II Lwbe •
III Lwbe •
IV Lwbe •
V Lwbe •
VI Lwbe •
II Łbe •
III Łbe •
IV Łbe •
V Łbe •
VI Łbe •
I Pbe •
II Pbe •
III Pbe •
IVPbe •
V Pbe •
I LBbe •
II LBbe •
III LBbe •
IV LBbe
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups Fine Gael (6) Fianna Fáil (5) Sinn Féin (3) Labour Party (2) Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...