Thomas Parker (1. hrabia Macclesfield)































Thomas Parker


Ilustracja
Data i miejsce urodzenia
23 lipca 1666
Staffordshire
Data śmierci
28 kwietnia 1732

Lord Kanclerz
Okres
 od 1718
do 1725
Poprzednik
lord Cowper
Następca
urząd sprawowany kolegialnie





Commons
Multimedia w Wikimedia Commons


Thomas Parker, 1. hrabia Macclesfield (ur. 23 lipca 1666 w Staffordshire, zm. 28 kwietnia 1732) – brytyjski polityk związany ze stronnictwem wigów.




Spis treści






  • 1 Wczesne lata życia i początki kariery politycznej


  • 2 Szczyt kariery i upadek


  • 3 Przypisy


  • 4 Linki zewnętrzne





Wczesne lata życia i początki kariery politycznej |


Był synem Thomasa Parkera, prawnika w Leek. Wykształcenie odebrał w Adams' Grammar School oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. W 1691 r. rozpoczął praktykę adwokacką. W 1705 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Derby. W 1710 r. został najwyższym sędzią Sądu Ławy Królewskiej i brał udział w procesie Henry'ego Sacheverella.


W 1713 r. został członkiem Royal Society. Doprowadził do utworzenia szkoły w swoim rodzinnym Leek. W 1714 r. został podniesiony do godności para jako baron Parker of Macclesfield i zasiadł w Izbie Lordów. Po śmierci królowej Anny, zanim jej następca Jerzy I przybył z Niemiec do Wielkiej Brytanii, Parker sprawował funkcję regenta Królestwa. Urząd ten sprawował do 18 września. W 1718 r. wygłosił w imieniu króla mowę tronową w Izbie Lordów, gdyż monarcha nie znał języka angielskiego.



Szczyt kariery i upadek |


Ciesząc się poparciem króla, Parker został w 1718 r. Lordem Kanclerzem oraz otrzymał dożywotnią pensję. W 1721 r. otrzymał tytuły hrabiego Macclesfield i wicehrabiego Parker. W 1724 r. pojawiły się pierwsze pogłoski o nieprawidłowościach finansowych, za które odpowiadał Kanclerz. W 1725 r. Macclesfield został postawiony w stan oskarżenia w trybie impeachment i był sądzony przez Izbę Lordów. Został jednogłośnie uznany winnym korupcji, a kwotę przyjętych przezeń łapówek oceniono na ponad 100 tysięcy ówczesnych funtów.


Macclesfield został pozbawiony wszelkich urzędów. Jego nazwisko wykreślono z akt Tajnej Rady. Jego majątek, jako pochodzący głównie z korupcji, został skonfiskowany. Macclesfielda obciążono grzywną w wysokości 30 000 funtów i osadzono w Tower of London, do czasu wpłacenia kwoty. Ostatnie lata Macclesfield spędził w zamku Shirburn, gdzie po swojej śmierci został pochowany.


Od 1691 r. był żonaty z Janet Carrier (zm. 23 sierpnia 1733), córką Charlesa Carriera[1]. Tytuły parowskie odziedziczył ich najstarszy syn, George.



Przypisy |




  1. ↑ thepeerage.com



Linki zewnętrzne |



  • everything2.com

  • aim25.ac.uk










Poprzednik
nowa kreacja

Hrabia Macclesfield
1721-1732
Następca
George Parker, 2. hrabia Macclesfield








p • d • e

Najwyżsi Sędziowie Sądu Ławy Królewskiej


  • Lord Annandale

  • Richard de Staines

  • Martin de Littlebury

  • Ralph de Hengham

  • Gilbert de Thornton

  • Roger le Brabazon

  • William Inge

  • Henry le Scrope

  • Hervey de Santon

  • Geoffrey le Scrope

  • Robert de Malberthorp

  • Henry le Scrope

  • Geoffrey le Scrope

  • Richard de Willoughby

  • Geoffrey le Scrope

  • Richard de Willoughby

  • Geoffrey le Scrope

  • Richard de Willoughby

  • Robert Parning

  • William Scott

  • William de Thorpe

  • William de Shareshull

  • Henry Green

  • John Knyvet

  • John Cavendish

  • Robert Tresylian

  • Walter de Cloptone

  • William Gascoigne

  • William Hankford

  • William Cheyne

  • John Ivyn

  • John Hody

  • John Fortescue

  • John Markham

  • Thomas Billing

  • William Hussey

  • John Fineux

  • John Fitzjames

  • Edward Montagu

  • Richard Lyster

  • Roger Cholmeley

  • Thomas Bromley

  • William Portman

  • Edward Saunders

  • Robert Catlyn

  • Christopher Wray

  • John Popham

  • Thomas Fleming

  • Edward Coke

  • Henry Montagu

  • James Ley

  • Ranulph Crewe

  • Nicholas Hyde

  • Thomas Richardson

  • John Brampston

  • Robert Heath

  • Henry Rolle

  • John Glynne

  • Richard Newdigate

  • Robert Foster

  • Robert Hyde

  • John Kelynge

  • Matthew Hale

  • Richard Raynsford

  • William Scroggs

  • Francis Pemberton

  • Lord Jeffreys

  • Edward Herbert

  • Richard Wright

  • John Holt

  • Lord Macclesfield

  • John Pratt

  • Robert Raymond

  • Lord Hardwicke

  • William Lee

  • Dudley Ryder

  • Lod Mansfield

  • Lord Kenyon

  • Lord Ellenborough

  • Lord Tenterden

  • Lord Denman

  • Lord Campbell

  • Alexander Cockburn


 Anglia






























p • d • e

Drugie ministerium Sunderlanda i Stanhope’a, 1718-1721
Charles-spencer-sunderland-1724.jpg W dniu powstania

  • Książę Bolton

  • James Craggs (młodszy)

  • Książę Kingston-upon-Hull

  • Lord Lincoln

  • Lord Macclesfield

  • Książę Marlborough

  • Lord Stanhope

  • Lord Sunderland


 James Stanhope, 1st Earl Stanhope by Sir Godfrey Kneller, Bt.jpg
Późniejsi członkowie ministerium

  • Lord Carteret

  • Książę Grafton

  • Książę Kentu

  • Lord Townshend

  • Robert Walpole













p • d • e

Pierwszy gabinet Roberta Walpole’a, 1721-1730
W dniu powstania

  • Lord Carteret

  • Lord Cornwallis

  • Książę Kingston-upon-Hull

  • Lord Macclesfield

  • Książę Marlborough

  • Lord Townshend

  • Robert Walpole


 Jean-Baptiste van Loo - Robert Walpole.jpg
Późniejsi członkowie gabinetu

  • Książę Argyll

  • Lord Cadogan

  • Lord Carleton

  • Książę Devonshire

  • Lord King

  • Książę Newcastle

  • Lord Trevor

  • Lord Wilmington








-

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

圖片
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
閱讀完整內容

Carlow County Council

圖片
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups      Fine Gael (6)      Fianna Fáil (5)      Sinn Féin (3)      Labour Party (2)      Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
閱讀完整內容

Abdulla Qahhor

圖片
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
閱讀完整內容