Larysza


















Larysza

Alternatywne nazwy
Larysa, Laryssa, Larissa, Boryszów, Larysz, Gleżyn, Gleszyn
Pierwsza wzmianka
1446 (w źródłach), (1264[1])

Herbowni
Chocholaty, Chochołaty, Domański, Dumański, Karwin, Larisch, Lariss, Larson, Lebla, Łastowiecki, Madaleński, Madaliński, Mendalski, Męczalski, Niedzielski, Palimączyński, Perzanowski, Reczyński, Wnuczek, Zdanowski, Zdunowski[2]


Herb Larysza i jego odmiany




Larysza




Larysza II




Larysza III




Larysza IV




Larysza V




Larysza VI




Larysza VII




Larysza VIII




Larysza IX




Larysza X




Larysza (Larysa, Laryssa, Larissa, Larysz, Boryszow, Gleszyn, Gleszyna, niem. Larisch) – polski herb szlachecki. Jest to jeden z najstarszych znanych polskich herbów szlacheckich wymieniony już u Długosza.




Spis treści






  • 1 Opis herbu


  • 2 Wzmianki heraldyczne


  • 3 Znani herbowni


  • 4 Zobacz też


  • 5 Linki zewnętrzne


  • 6 Przypisy





Opis herbu |


Opis herbu z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:


W polu czerwonym dwa lemiesze srebrne.


Klejnot: trzy pióra strusie.


Labry czerwone podbite srebrem.[3]


Bartosz Paprocki opisał herb w sposób następujący:






Quote-alpha.png
mają być dwa lemiesza w polu białem [4]


Opis herbu wg Kaspra Niesieckiego:






Quote-alpha.png

Powinny być dwa lemięsze, końcami do góry, i ostrzem na bok obrócone, w czerwonym polu, na hełmie trzy pióra strusie [5].

J.Ostrowski w podaje aż dziesięć wersji herbu[6]:



  • I: W polu czerwonem – dwa lemiesze srebrne, czy kroje, czy też noże, końcem do góry ostrzem do siebie. Nad hełmem w koronie trzy pióra strusie. Labry czerwone podbite srebrem.


  • II: W polu czerwonym – kroje czy lemiesze od siebie. Odmiana poprzedniego.


  • III: Odmiana poprzednich niewiele różniąca się od opisu Dachnowskiego.


  • IV: W polu czerwonym dwa noże złamane do siebie. Wg herbu z kaplicy opactwa lędzkiego


  • V: Na tarczy ostrzew między nożami.


  • VI: W polu czerwonym – berło między sierpami. (według B.Paprockiego)


  • VII: Berło między sierpami. (według Siembachera)


  • VIII i IX: Między sierpami berło przewleczone przez koronę. (herb baronów Laryszów ze Śląska)


  • X: Na tarczy – winne grono. Nad hełmem w koronie trzy sierpy. Labry.


Wzmianki heraldyczne |




Herb Larysza z herbarza : Herby szlachty polskiej Zbigniewa Leszczyca



Jest to jeden z najstarszych polskich herbów szlacheckich, znany w średniowieczu i wymieniony przez Długosza. Pochodzenie herbu nie jest jasne, Niesiecki podaje kilka wersji powstania herbu, powołując się na inne herbarze i kroniki. Pierwsza Parisiusa wywodzi herb od starożytnych Sarmatów, którzy wzięli nazwę herbu od miasta Laryssa w Tesalii.
Według Paprockiego Piast zostawszy księciem Polan, herb ten nadał rodowi swojej matki. W innej legendzie opisuje on, że został nadany kmieciowi o imieniu Larysza, przez Bolesława Śmiałego, za zasługi w walce z Czechami. Zbigniew Leszczyc powtarza ją w Herbach szlachty polskiej:






Quote-alpha.png

(...)wkroczył Wratysław w 1062 r. na czele wojska do Polski. Bolesław Śmiały wyruszył mu na przeciw i spotkał kmiotka, który dwa lemiesze niósł do kowala. Zapytany o drogę, ofiarował się wojsko królewskie przez bór przeprowadzić. Po drugiej stronie lasu obozowali Czesi. Wieśniak ów, który nazywał się Larysz, przededniem zakradł się do obozu nieprzyjaciół i uprowadził konie przedniej straży, poczem Bolesław uderzył na Czechów i pobił ich na głowę. W nagrodę za usługi Polsce w tej bitwie oddane, dostał Larysz herb Larysza z rozległą posiadłością na Śląsku [7].

Paprocki twierdzi, że herb Larysza był wymieniany w dawnych dokumentach i przywilejach, wspomina o nadaniu w 1264 Jankale Laryszy tytułu hrabiego, powołując się na wpis w statucie Przyłuskiego [8].
Według Piekosińskiego Larysza ma pochodzenie cudzoziemskie, prawdopodobnie włoskie. Herb ten miał przynieść do Polski podskarbi królewski o przydomku Medyolański, protoplasta Madalińskich[9]. Adam Boniecki zaś wywodzi ród Madalińskich herbu Larysza za Śląska, z miejscowości Glezyna pod Głogowem[10].Co potwierdza polskie pochodzenie herbu. Laryszowie pod koniec XIII wieku osiedlili się w Chechle w województwie krakowskim.



Znani herbowni |




  • Antoni Józef Madaliński (1739-1804) - polski generał,


  • Piotr Mediolański - podskarbi koronny, rycerz króla Władysława Jagiełły



Zobacz też |



  • herbarz

  • heraldyka

  • lista herbów


  • Herb Larysza i lista nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla



Linki zewnętrzne |



  • Herb Larysza i herbowni. Herby szlachty białoruskiej (pol.)


Przypisy |




  1. ↑ Według Paprockiego


  2. ↑ www.jurzak.pl


  3. ↑ http://www.genealogia.okiem.pl/glossary/glossary.php?word=larysza, Leksykon genealogiczny


  4. ↑ Bartosz Paprocki: Herby rycerstwa polskiego. T. 2. Kraków: Wydawnictwo Biblioteki Polskiej, 1858, s. 338.


  5. ↑ Kasper Niesiecki: Herbarz polski. T. 6. Lipsk: 1841, s. 14.


  6. ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1841, s. 174.


  7. ↑ Zbigniew Leszczyc, Herby szlachty polskiej, tom I, Poznań 1908, str.201


  8. ↑ Bartosz Paprocki: Herby rycerstwa polskiego. T. II, Kraków: Wydawnictwo Biblioteki Polskiej, 1858, s. 338


  9. ↑ Franciszek Piekosiński, Rycerstwo polskie wieków średnich, Kraków Nakładem Akademii Umiejętności 1896, tom II, str.80


  10. ↑ Adam Boniecki, Artur Reiski, Herbarz polski, tom XVI, Warszawa 1913, str. 235





這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

Carlow County Council

Abdulla Qahhor