1 Dywizja Strzelców Górskich (III Rzesza)
.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}
| ||
| Historia | ||
Państwo | ||
| Sformowanie | 1938 | |
| Rozformowanie | 1945 | |
| Działania zbrojne | ||
II wojna światowa | ||
| Organizacja | ||
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe | |
| Rodzaj wojsk | piechota | |
| Podległość | Oberkommando des Heeres | |
| Skład | patrz tekst | |
1 Dywizja Górska (niem. 1. Gebirgs-Division) – dywizja piechoty Wehrmachtu.
Utworzona w kwietniu 1938 roku w Garmisch-Partenkirchen z brygady górskiej sformowanej w 1935 roku. W jej skład wchodzili żołnierze z Bawarii, a także Austrii. Zmobilizowana w sierpniu 1939 roku, wzięła udział w kampanii wrześniowej w składzie Grupy Armii Południe. Odznaczyła się wtedy działaniami w Karpatach. Następnie walczyła na froncie zachodnim, gdzie planowano jej użyć w operacjach przeciwko Wielkiej Brytanii (Operacja Lew Morski) i na Gibraltarze (Operacja Izabella-Felix). W październiku 1940 roku 100 pułk strzelców górskich został wyłączony ze składu dywizji i przeniesiony do organizowanej 5 Dywizji Górskiej. Ponieważ żadna z tych operacji nie doszła do skutku, dywizja walczyła w Jugosławii, a od czerwca 1941 roku przeciwko Armii Czerwonej. Jej szlak bojowy na froncie wschodnim znaczą: Lwów, Linia Stalina, Kijów, Stalino, Charków, forsowanie Dniepru i Kaukaz. Po zakończeniu kampanii na Kaukazie dywizję przerzucono do Grecji i Serbii, gdzie brała udział w zwalczaniu partyzantki. W 1944 stawiała opór Armii Czerwonej na Węgrzech.
W marcu 1945 roku została przemianowana na 1. Dywizję Ludowych Strzelców Górskich (niem. 1. Volks-Gebirgs-Division). Wojnę zakończyła na terenie Austrii, gdzie dostała się do radzieckiej niewoli.
W dywizji tej służył Chiang Wei-kuo, syn Czang Kaj-szeka.
Dowódcy dywizji |
- generał Ludwig Kübler (IX 1939 - X 1940)
- generał Hubert Lanz (X 1940 - I 1942)
- generał Robert Martinek (I - XII 1942)
- generał Walter Stettner Ritter von Grabenhofen (XII 1942 - X 1944)
- generał Josef Kübler (X 1944 - III 1945)
- generał August Wittmann (III - V 1945)
OdeB we wrześniu 1939 roku |
- Dowództwo 1 Dywizji Górskiej
- 98 Pułk Strzelców Górskich
- 99 Pułk Strzelców Górskich
- 100 Pułk Strzelców Górskich (do X 1940)
- 44 Batalion Przeciwpancerny
- 79 Pułk Artylerii Górskiej
- 54 Batalion Łączności
- 54 Batalion Pionierów
- jednostki dywizyjne (zaopatrzenie, itp)