Egftnjytyk

; ;	; Kompania graniczna KOP „Kałaharówka”;
	; Kompania graniczna KOP „Kałaharówka”;
	;
	Historia;
; Państwo;	; II Rzeczpospolita;
	Organizacja;
Dyslokacja;	; Kałaharówka;
	;
Formacja;	; Korpus Ochrony Pogranicza;
Podległość;	; batalion KOP „Skałat”;

.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}

Rozmieszczenie batalionu KOP „Skałat” w 1931

‎

Kompania graniczna KOP „Kałaharówka” – pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Spis treści

1 Geneza

2 Formowanie i zmiany organizacyjne

3 Służba graniczna

4 Struktura organizacyjna

5 Uwagi

6 Przypisy

7 Bibliografia

Geneza |

Do czasu zakończenia wojny polsko-bolszewickiej, czyli do jesieni 1920 roku, wschodnią granicę państwa polskiego wyznaczała linia frontu. Dopiero zarządzeniem z 6 listopada 1920 roku utworzono Kordon Graniczny Ministerstwa Spraw Wojskowych^[1]. W połowie stycznia 1921 roku zmodyfikowano formę ochrony granicy i rozpoczęto organizowanie Kordonu Granicznego Naczelnego Dowództwa WP. Obsadzony on miał być przez żandarmerię polową i oddziały wojskowe^[2]. Latem 1921 roku ochronę granicy wschodniej postanowiło powierzyć Batalionom Celnym^[3]. W Kopyczyńcach rozmieszczono dowództwo i pododdziały sztabowe 23 batalionu celnego, a jego 1 kompania stacjonowała w Kałaharówce.
W drugiej połowie 1922 roku przeprowadzono kolejną reorganizację organów strzegących granicy wschodniej^[4]. 1 września 1922 bataliony celne przemianowano na bataliony Straży Granicznej^[5].
Już w następnym roku zlikwidowano Straż Graniczną, a z dniem 1 lipca 1923 roku pełnienie służby granicznej na wschodnich rubieżach powierzono Policji Państwowej^[6].
W sierpniu 1924 roku podjęto uchwałę o powołaniu Korpusu Ochrony Pogranicza – formacji zorganizowanej na wzór wojskowy, a będącej w etacie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych^[7].

Formowanie i zmiany organizacyjne |

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 1600/tjn./O.de B/25, w drugim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, w terminie do 1 marca 1925 roku sformowano 12 batalion graniczny ^[8], a w jego składzie 1 kompanię graniczną KOP.
W 1934 roku 1 kompania graniczna KOP „Kałaharówka” nadal podlegała dowódcy batalionu KOP „Skałat”^[9].
W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 7 podoficerów, 4 nadterminowych i 80 żołnierzy służby zasadniczej^[a].
W 1938 lub w 1939 roku planowano utworzyć w baonie „Kopyczyńce” kompanię graniczną „Postołówka” kosztem zlikwidowania 1 kompanii granicznej „Kałahanówka” baonu „Skałat”^[10].

Osobny artykuł: kompania graniczna KOP.

Służba graniczna |

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi^[11]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza^[12].

1 kompania graniczna „Kałaharówka” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 23 kilometrów 440 metrów^[9]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Martynkowce”, „Satanówka”, „Kręciłów” i „Kołokońsk” z komendantury „Satanów”^[13].

Kompanie sąsiednie:

2 kompania graniczna KOP „Osowik” ⇔ 3 kompania graniczna KOP „Husiatyń” – 1928^[14], 1929^[15], 1931^[13], 1932^[16], 1934^[17]

Struktura organizacyjna |

Strażnice kompanii w latach 1928 – 1934^[14]^[15]^[13]^[16]^[18]

strażnica KOP „Kozina”^[b]

strażnica KOP „Kałaharówka”^[c]

strażnica KOP „Kręciłów”^[d]

strażnica KOP „Postołówka”^[e]

Uwagi |

↑ Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 369

↑ wieś Kozina, gmina Krasne, powiat skałecki, województwo tarnopolskie

↑ wieś Kałaharówka, gmina Krasne, powiat skałecki, województwo tarnopolskie

↑ przysiółek Kręciłów, gmina Krasne, powiat skałecki, województwo tarnopolskie

↑ wieś Postołówka, gmina Horodnica, powiat kopyczyniecki, województwo tarnopolskie

Przypisy |

↑ Dominiczak 1992 ↓, s. 56-58.

↑ Dominiczak 1992 ↓, s. 59-63.

↑ Polak 1999 ↓, s. 6.

↑ Dominiczak 1992 ↓, s. 76.

↑ Prochwicz i Kępa 2003 ↓, s. 20.

↑ Dominiczak 1992 ↓, s. 94-101.

↑ Grochowski (red.) 1994 ↓, s. 7.

↑ Prochwicz 3/1994 ↓, s. 152.

↑ ^a^b Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 308.

↑ Zarządzenie nr L.3300/Tjn.Og.Org/37 ↓, s. 4/1.

↑ Falkiewicz 1925 ↓, s. 3-4.

↑ Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 312-314.

↑ ^a^b^c Szkice dyslokacyjne ↓.

↑ ^a^b Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 9/1928.

↑ ^a^b Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 5/1929.

↑ ^a^b Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 39/1932.

↑ Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 59/1934.

↑ Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 58/1934.

Bibliografia |

Stanisław Falkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza. W pierwszą rocznicę objęcia służby na wschodniej granicy Rzeczypospolitej 1924-1925. 1925. [dostęp 2016-01-30].

Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.

Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.

Lech Grochowski (red.): Korpus Ochrony Pogranicza w 70 rocznicę powstania. Materiały z konferencji popularnonaukowej. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1994.

Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne. Dokumenty organizacyjne. Wybór źródeł. T. 1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-84-6.

Jerzy Prochwicz, Zbigniew Kępa. ABC formacji granicznych II Rzeczypospolitej. „Problemy Ochrony Granic”. 24, 2003. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej. ISSN 1505-1757.

Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.

Rajmund Szubański. Bataliony, kompanie, strażnice KOP. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (145), 1993. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182.

Rajmund Szubański. Bataliony, kompanie, strażnice KOP-u. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 3 (184), 2000. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona. ISSN 1640-6281.

Szkice dyslokacyjne Korpusu Ochrony Pogranicza i podległych jednostek w latach 1927-1939 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.

[10] Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 369

[20] wieś Kozina, gmina Krasne, powiat skałecki, województwo tarnopolskie

[21] wieś Kałaharówka, gmina Krasne, powiat skałecki, województwo tarnopolskie

[22] rzysiółek Kręciłów, gmina Krasne, powiat skałecki, województwo tarnopolskie

[23] wieś Postołówka, gmina Horodnica, powiat kopyczyniecki, województwo tarnopolskie

[CITEREFDominiczak199256-58-1] Dominiczak 1992 ↓, s. 56-58.

[CITEREFDominiczak199259-63-2] Dominiczak 1992 ↓, s. 59-63.

[CITEREFPolak19996-3] Polak 1999 ↓, s. 6.

[CITEREFDominiczak199276-4] Dominiczak 1992 ↓, s. 76.

[CITEREFProchwiczKępa200320-5] Prochwicz i Kępa 2003 ↓, s. 20.

[CITEREFDominiczak199294-101-6] Dominiczak 1992 ↓, s. 94-101.

[CITEREFGrochowski_(red.)19947-7] Grochowski (red.) 1994 ↓, s. 7.

[CITEREFProchwicz3/1994152-8] Prochwicz 3/1994 ↓, s. 152.

[CITEREFJabłonowskiJankowskiPolakProchwicz2001308-9] Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 308.

[CITEREFZarządzenie_nr_L.3300/Tjn.Og.Org/374/1-11] Zarządzenie nr L.3300/Tjn.Og.Org/37 ↓, s. 4/1.

[CITEREFFalkiewicz19253-4-12] Falkiewicz 1925 ↓, s. 3-4.

[CITEREFJabłonowskiJankowskiPolakProchwicz2001312-314-13] Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 312-314.

[CITEREFSzkice_dyslokacyjne-14] Szkice dyslokacyjne ↓.

[CITEREFKomunikaty_dyslokacyjne_KOP9/1928-15] Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 9/1928.

[CITEREFKomunikaty_dyslokacyjne_KOP5/1929-16] Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 5/1929.

[CITEREFKomunikaty_dyslokacyjne_KOP39/1932-17] Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 39/1932.

[CITEREFKomunikaty_dyslokacyjne_KOP59/1934-18] Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 59/1934.

[CITEREFKomunikaty_dyslokacyjne_KOP58/1934-19] Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 58/1934.

搜尋此網誌

Egftnjytyk

Kompania graniczna KOP „Kałaharówka”

Spis treści

Geneza |

Formowanie i zmiany organizacyjne |

Służba graniczna |

Struktura organizacyjna |

Uwagi |

Przypisy |

Bibliografia |

這個網誌中的熱門文章

Electric locomotive

Carlow County Council

Abdulla Qahhor