Kompania graniczna KOP „Kurhany” – pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.
Spis treści
1Formowanie i zmiany organizacyjne
2Służba graniczna
3Struktura organizacyjna kompanii
4Dowódcy kompanii
5Uwagi
6Przypisy
7Bibliografia
Formowanie i zmiany organizacyjne |
Na podstawie rozkazu szefa Sztabu Generalnego L. dz. 12044/O.de B./24 z 27 września 1924 roku, w pierwszym etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, sformowano 3 batalion graniczny [1][2], a w jego składzie 28 kompanii granicznej KOP „Kurchany”[3]. 5 lutego 1925 pododcinek nr 28 przejęła kompania nowo sformowanego 11 batalionu granicznego[4].
W 1939 roku 1 kompania graniczna KOP „Kurhany” podlegała dowódcy batalionu KOP „Ostróg”[5].
Osobny artykuł: kompania graniczna KOP.
Służba graniczna |
Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[6]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[7].
1 kompania graniczna „Kurhany” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 25 kilometrów 124 metrów[8]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Koziołek”, „Sołowje” i „Czerniwody” z komendantury „Krzywin”[9].
Wydarzenia:
W meldunku sytuacyjnym z 21 stycznia 1925 roku napisano:
Według posiadanych informacji silniejsza grupa dywersyjno-powstańcza grupuje się na odcinku Sknyt-Ułaszanówka-Lisicze. W związku z tym bolszewicy podsłuchują i obserwują naszą obsadę w punktach Sknyt, Ułaszanówka, kol. Moszczanówka. Wydano odpowiednie zarządzenia[10].
W meldunku sytuacyjnym z 23 stycznia 1925 roku napisano:
Z polecenia punktu przejściowego 20 stycznia wysiedlono 21 przemytników, a 21 stycznia 7 przemytników. Na strażnicy KOP „Moszczanica” przytrzymano dwóch przemytników z manufakturą wartości 500 złotych[11].
Kompanie sąsiednie:
2 kompania graniczna KOP „Hłuboczek” ⇔ 3 kompania graniczna KOP „Nowomalin” – 1928[12], 1929[13], 1931[9], 1932[14], 1934[15], 1938[16]
Wydarzenia:
6 marca 1925 dowódca 110 strażnicy sierż. Piotr Jarosławski wyszedł na kontrolę posterunku i zaginął. Przypuszczano, ze zabłądził i został zatrzymany przez sowieckie elementy graniczne[17].
Struktura organizacyjna kompanii |
Strażnice kompanii w 1928 i 1931[18][12][9][b]:
109a strażnica KOP „Marjanówka”
109 strażnica KOP „Moszczanica”
110 strażnica KOP „Badówka”
111 strażnica KOP „Wielbowno”[c]
112 strażnica KOP „Ostróg” (i szkoła podoficerów niezawodowych)
Strażnice kompanii w 1929, 1932 i 1934[13][19][20][d]:
strażnica KOP „Moszczanica”
strażnica KOP „Badówka”
strażnica KOP „Wielbowno”
strażnica KOP „Ostróg”
Strażnice kompanii w 1938[16]
strażnica KOP „Moszczanica”
strażnica KOP „Blok Mohylany”
strażnica KOP „Wielbowno”
strażnica KOP „Ostróg”
Organizacja kompanii 17 września 1939[23]:
dowództwo kompanii
pluton odwodowy
1 strażnica KOP „Moszczanica”
2 strażnica KOP „Blok Mohylany”
3 strażnica KOP „Wielbowno”
4 strażnica KOP „Ostróg”
Dowódcy kompanii |
por. Józef Wejsbach (był IX 1928 – 27 XI 1928)[24]
kpt. Wilhelm Wittlin (27 XI 1928 – 11 IV 1932 → kwatermistrz batalionu)[24]
kpt. Romuald Borysowicz (1 IV 1933 – )[24]
kpt. Henryk Jurczyński[e](– 1939)[26]
Uwagi |
↑wieś Kurhany, gmina Sijańce, powiat zdołbunowski, województwo wołyńskie
↑Strażnice 109 i 110 zakwaterowane były w „budynkach popolicyjnych”, strażnica nr 111 w budynku prywatnym, strażnica 112 w budynku prywatnym własnym. Odwód i dowództwo kompanii zakwaterowane było w koszarach „nowego typu”[18]
↑W dokumentach występuje też pod nazwą Wielbowne[12][13].
↑W 2000 roku Rajmund Szubański napisał, że sformułowania zawarte w artykule „Bataliony, kompanie, strażnice KOP” z 1993 roku, odnoszą się do stanu sprzed 1937 roku[21]. Wymienił następujące strażnice:„Badówka”, „Mohylany”, „Wielbowo”[22].
↑Jurczyński Henryk (1900-1940), kpt. piech., w KOP od 1934. Do mobilizacji dca 1 kompanii granicznej „Kurhany”. We wrześniu 1939 na dotychczas zajmowanym stanowisku. Więzień obozu w Kozielsku. Zamordowany przez NKWD[25].
Przypisy |
↑Prochwicz 3/1994 ↓, s. 152.
↑Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 23.
↑Meldunki sytuacyjne KOP ↓, s. 11/25.
↑Meldunki sytuacyjne KOP ↓, s. 24/25.
↑Szubański 2000 ↓, s. 90.
↑Falkiewicz 1925 ↓, s. 3-4.
↑Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 312-314.
↑Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 306.
↑ abcSzkice dyslokacyjne ↓.
↑Meldunki sytuacyjne KOP ↓, nr 11/1925.
↑Meldunki sytuacyjne KOP ↓, nr 13/1925.
↑ abcKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 6/1928.
↑ abcKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 6/1929.
↑Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 34/37/1932.
↑Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 58/1934.
↑ abKomunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 88/1938.
↑Meldunki sytuacyjne KOP ↓, s. 48/25.
↑ abWykaz L.dz.KOP 272/1.Br.Op.Wyszk. ↓.
↑Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 37/1932.
↑Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 57/1934.
↑Szubański 2000 ↓, s. 87.
↑Szubański 1993 ↓, s. 278.
↑Prochwicz 2003 ↓, s. 312.
↑ abcObsada oficerska bg „Ostróg” ↓.
↑Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 723.
↑Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 656.
Bibliografia |
Stanisław Falkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza. W pierwszą rocznicę objęcia służby na wschodniej granicy Rzeczypospolitej 1924-1925. 1925. [dostęp 2016-01-30].
Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.
Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
Carlow County Council Comhairle Contae Cheatharlach Type Type County council Leadership Cathaoirleach Brian O'Donoghue, FG Structure Seats 18 Political groups Fine Gael (6) Fianna Fáil (5) Sinn Féin (3) Labour Party (2) Independent (2) Elections Last election 23 May 2014 Meeting place County Buildings, Carlow Website carlow.ie The area governed by the council Carlow County Council (Irish: Comhairle Contae Cheatharlach ) is the authority responsible for local government in County Carlow, Ireland. As a county council, it is governed by the Local Government Act 2001. The council is responsible for housing and community, roads and transportation, urban planning and development, amenity and culture, and environment. [1] The council has 18 elected members. Elections are held every five years and are by single transferable vote. The head of the council has the title of Cathaoirleach (Chairperson)....
Abdulla Qahhor A commemorative Uzbek stamp made in honor of Abdulla Qahhor's 100th birthday Born Abdulla Qahhorov ( 1907-09-17 ) September 17, 1907 Kokand Russian Turkestan Died May 25, 1968 (1968-05-25) (aged 60) Moscow Russian Soviet Federative Socialist Republic Occupation Novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator Literary movement Realism Notable awards State Stalin Prize (1952) National Writer of the Uzbek SSR (1967) National Order of Merit (2000) Abdulla Qahhor (sometimes spelled Abdulla Kahhar in English) (Uzbek: Abdulla Qahhor, Абдулла Қаҳҳор ) (September 17, 1907 – May 25, 1968) was an Uzbek novelist, short story writer, poet, playwright, and literary translator. He is best remembered as the author of the 1951 novel Qoʻshchinor chiroqlari ( The Lights of Qoʻshchinor ) and the 1958 story Sinchalak . In addition to writing numerous short stories and novels, Qahhor translated the works of many famous R...
Electric locomotive Škoda ChS4-109. The Moscow — Odessa train in Vinnytsia railway station. The Siemens ES64U4, is the current confirmed holder as the fastest electric locomotive at 357 km/h (222 mph) in 2006. An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or a supercapacitor. Electric locomotives with on-board fueled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric and not as electric locomotives, because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electric locomotives benefit from the high efficiency of electric motors, often above 90% (not including the inefficiency of generating the electricity). Additional efficiency can be gained from regenerative braking, which allows kinetic energy to be recovered during braking to put power back on the line. Newer electric locomotives ...
II Rzeczpospolita
